Пер тариқат гуяд : худоё чаҳ ёд кунам ки худ ҳамаи ёдами ман хирмани нишони худ ҳамаро фарои боди ниҳодам эй ёдгори ҷонҳо ваёад дошта дилҳо ва ёд карда забонҳо ба фазли худ моро ёд кун ва ба ёди латифии моро шод кун омини худоёи гирифтори он дардам ки ту доруии онӣ , дар орзӯии он сӯзам ки ту саранҷоми онӣ , банда он саноем ки ту сазовори онӣ , ман дар ту чаҳ донам ту доне , ту онӣ ки худ гуфтӣ ва чунонкӣ гуфтӣ онӣ

پیر طریقت گوید: خدایا چه یاد کنم که خود همه یادم من خرمن نشان خود همه را فرا باد نهادم ای یادگار جانها ویاد داشته دلها و یاد کرده زبانها به فضل خود ما را یاد کن و به یاد لطیفی ما را شاد کن آمین خدایا گرفتار آن دردم که تو داروی آنی، در آرزوی آن سوزم که تو سرانجام آنی، بنده آن ثنایم که تو سزاوار آنی، من در تو چه دانم تو دانی، تو آنی که خود گفتی و چنانکه گفتی آنی

Дар ҳиҷри ту кор бенизомаст маро

در هجر تو کار بی نظام است مرا

Ширини ҳамаи талху пухта хомаст маро

شیرین همه تلخ و پخته خام است مرا

Дар олам агар ҳазор комаст маро

در عالم اگر هزار کام است مرا

Бе номи ту србср ҳаромаст маро

بی نام تو سربسر حرام است مرا

Ман чаҳ донистам ки модари шодӣ ранҷаст ва дар зери як нокомии ҳазор ганҷи ман чаҳ донистам ки зиндагӣ дар мурдагӣасту муроди ҳама дар беМуродӣаст зиндагии зиндагӣ диласту мурдагии мурдагии нафас то дар худ намирӣ ба ҳақ зинда нагардӣ бимир эй дӯст агар зиндагонии хоҳӣ чаҳ хуш гуфт он ҷавонмард

من چه دانستم که مادر شادی رنج است و در زیر یک ناکامی هزار گنج من چه دانستم که زندگی در مردگی است و مراد همه در بی مرادی است زندگی زندگی دل است و مردگی مردگی نفس تا در خود نمیری به حق زنده نگردی بمیر ای دوست اگر زندگانی خواهی چه خوش گفت آن جوانمرد

Накунад ишқ , нафаси зиндаи қабул

نکند عشق، نفس زنده قبول

Накунад бози мӯши мурдаи шикор

نکند باز موش مرده شکار

Худоё агар ман туро талаб кунам марои вомигзорӣ ва агар туро тарк кунам маро май талабии пас на бо ту қарораст ва на аз ту фирор , астғосткунанда аз ту басӯи туаст худоё агар туро бихонам бароне ва агар биравам бихонӣ пас ман чаканами бад-ӣни ҳайронӣ ? на бо ту марои ором на бе ту корами басомон на ҷой баридан на умед расӣдани фарёд аз ту ки ин ҷонҳо ҳамаи шайдои ту ва ин дилҳо ҳамаи ҳайрони ту

خدایا اگر من تو را طلب کنم مرا وامیگذاری و اگر تو را ترک کنم مرا می طلبی پس نه با تو قرار است و نه از تو فرار، استغاثت کننده از تو بسوی تو است خدایا اگر تو را بخوانم برانی و اگر بروم بخوانی پس من چکنم بدین حیرانی؟ نه با تو مرا آرام نه بی تو کارم بسامان نه جای بریدن نه امید رسیدن فریاد از تو که این جانها همه شیدای تو و این دلها همه حیران تو

Ҳам ту магар сомон кунӣ

هم تو مگر سامان کنی

Роҳами бахуд осон кунӣ

راهم بخود آسان کنی

Зон марҳами воҳсони ту

زان مرهم واحسان تو

Дарди маро дармон кунӣ

درد مرا درمان کنی