Пер тариқат гуяд : худоё аз бими ту тавонам буд ки ба ҷони расидам ҳеҷ надонам ки бо чунин нафас бо чунин кор чун афтодам ? ҳеҷ ибрат нагирифтаму халқии бъбрт худ надидам ҳар чанд кушедам ки як нафаси худро шоистаи ту байнам надидам , доне ки на бе ту худро ин рӯз гузидам худовандо марон касеро ки худ хондӣ зоҳир макун ҷурмиро ки худ пӯшедии кримои миёни ман ва ту довари тўӣӣ он кун ки сазовори онӣ на он чунон ки сазои мост

پیر طریقت گوید: خدایا از بیم تو توانم بود که به جان رسیدم هیچ ندانم که با چنین نفس با چنین کار چون افتادم؟ هیچ عبرت نگرفتم و خلقی بعبرت خود ندیدم هر چند کوشیدم که یک نفس خود را شایسته تو بینم ندیدم، دانی که نه بی تو خود را این روز گزیدم خداوندا مران کسی را که خود خواندی ظاهر مکن جرمی را که خود پوشیدی کریما میان من و تو داور توئی آن کن که سزاوار آنی نه آن چنان که سزای ماست

Бандаро вақте бияёд ки аз тан забон монаду бас ва аз дил нишон монаду бас ва аз ҷон аён монаду бас дил баравад намӯда монаду бас ҷон баравад рабӯда монаду бас

بنده را وقتی بیاید که از تن زبان ماند و بس و از دل نشان ماند و بس و از جان عیان ماند و بس دل برود نموده ماند و بس جان برود ربوده ماند و بس

Гуноҳи аҳли суннат ба афв наздиктараст аз тоъати аҳли бидъат

گناه اهل سنت به عفو نزدیکتر است از طاعت اهل بدعت

Илоҳӣ агар ин оҳ аз мо даъвӣаст ту сазои онӣ , агар лофаст биҷои онӣ , агар сидқаст вафои онӣ , худоё агар даъвӣаст сухан ростаст агар лофаст ноз ростаст агар сидқаст кор ростаст илоҳии ту доне ки кадомаст ?

الهی اگر این آه از ما دعوی است تو سزای آنی، اگر لاف است بجای آنی، اگر صدق است وفای آنی، خدایا اگر دعوی است سخن راست است اگر لاف است ناز راست است اگر صدق است کار راست است الهی تو دانی که کدام است؟

Агар даъвӣ бар карам арз кунӣ нози маро зарураст худоё аз се чиз ки дорам дар яке нигоҳ кун аввали суҷудӣ ки ҷузи туро аз дил нахост дувуми тасдиқӣ ки ҳарчӣ гуфтӣ гуфтам рости сеюм чун бо зикрами хости дилу ҷони ҷузи туро нахост

اگر دعوی بر کرم عرض کنی ناز مرا ضرور است خدایا از سه چیز که دارم در یکی نگاه کن اول سجودی که جز تو را از دل نخواست دوم تصدیقی که هرچه گفتی گفتم راست سوم چون با ذکرم خواست دل و جان جز تو را نخواست