Пер тариқат гуяд : одамӣ ҳар чанд кушед бо ҳукм худо барнаёмад , кӯшиши бандаи борад азалӣ барнаёмад ибодат ӯ бо доғ худоӣ барнаёмад исти мо бо на исти ҳақ бар наомад ҷаҳди мо бо макр наоне барнаёмад муфлис гаштем касеро ?бурма раҳмат наомад дунё ба сар омаду андӯҳи мо басар наомад худоёи насиби ин бечора аз ин кори ҳама дардаст мубораки бод ки марои ин дарди сахт дар хӯрдаст бечораи онкас ки аз ин дард фардаст ҳқо ки ҳар каси бад-ӣни дарди ннозд ноҷавонмардаст зеро
پیر طریقت گوید: آدمی هر چند کوشید با حکم خدا برنیامد، کوشش بنده بارد ازلی برنیامد عبادت او با داغ خدای برنیامد ایست ما با نه ایست حق بر نیامد جهد ما با مکر نهانی برنیامد مفلس گشتیم کسی را برما رحمت نیامد دنیا به سر آمد و اندوه ما بسر نیامد خدایا نصیب این بیچاره از این کار همه درد است مبارک باد که مرا این درد سخت در خورد است بیچاره آنکس که از این درد فرد است حقا که هر کس بدین درد ننازد ناجوانمرد است زیرا
Ҳар дард ки зини дилам қадам баргирад
هر درد که زین دلم قدم برگیرد
Дардӣ дигараш биҷой дар баргирад
دردی دگرش بجای در برگیرد
Зон бо ҳар дарди суҳбат аз сар гирад
زان با هر درد صحبت از سر گیرد
Коташ чу расад бсухта андар гирад
کاتش چو رسد بسوخته اندر گیرد