Пер тариқат гуяд : худоёи нури дидаи ошноёнии рӯзи давлати орифонеи чароғи дили мурӣдонеу инси ҷони ғарибонеи осоиши синаи муҳибонеи ниҳояти ҳиммати қосидонеи мҳрбонои ҳозири нафаси воҷидонеи сабаби даҳшати волҳонӣ на бчизии Монӣ ки гӯям чунонӣ онӣ ки худ гуфтӣ ва чунонкӣ гуфтӣ онии ҷонҳои ҷавонмардонро аёнӣ ва аз дидаҳо имрӯз наоне

پیر طریقت گوید: خدایا نور دیده آشنایانی روز دولت عارفانی چراغ دل مریدانی و انس جان غریبانی آسایش سینه محبانی نهایت همت قاصدانی مهربانا حاضر نفس واجدانی سبب دهشت والهانی نه بچیزی مانی که گویم چنانی آنی که خود گفتی و چنانکه گفتی آنی جانهای جوانمردان را عیانی و از دیده ها امروز نهانی

Агар нишони ошноӣӣ ростаст ҳарчӣ аз дӯст расад эҳсонаст ва агар ин даъвиро маънӣаст шодӣу ранҷу ғам дар он яксонаст ки :

اگر نشان آشنائی راست است هرچه از دوست رسد احسان است و اگر این دعوی را معنی است شادی و رنج و غم در آن یکسان است که:

Худро мубинед ки худ биниро рӯй нест худро мнкорид ки худ накориро раъй нест ва худро мапасндед ки худписандиро шарт нест

خود را مبینید که خود بینی را روی نیست خود را منکارید که خود نکاری را رأی نیست و خود را مپسندید که خودپسندی را شرط نیست