Пер тариқат гуяд : сабаб надидан нодонӣаст аммо бо сабаби мондан ширкаст , аз сабаби бргзр то ба мусаббиби рисӣ , дар сабаб дил мабанд то дар худ барисӣ , орифро на чашм бар лавҳаст на бар қалам на баста ҳаввоаст ва на асири одам аташӣ дорад доим ҳар чанд қадаҳҳо дорад модом , эй мҳимни акрам вае мФзли арҳми як бори қадаҳи бозгир то ин бечораи барзанади дам

پیر طریقت گوید: سبب ندیدن نادانی است اما با سبب ماندن شرک است، از سبب برگذر تا به مسبب رسی، در سبب دل مبند تا در خود برسی، عارف را نه چشم بر لوح است نه بر قلم نه بسته حوا است و نه اسیر آدم عطشی دارد دائم هر چند قدحها دارد مادام، ای مهیمن اکرم و ای مفضل ارحم یک بار قدح بازگیر تا این بیچاره برزند دم

Латифа навиштаанд Юсуфро ду чизи бҳди камол буд яке ҳасани хилқату дайгарии илму Фтнти ҳасани хилқати ҷамол сӯратасту илму Фтнти камоли маънии пас худованди тақдир чунин кард ки ҷамоли ваии сабаби балои гашту илм ӯ сабаби наҷот ! то оламён бидонанд ки илми некӯ ба аз сӯрат некӯ аст

لطیفه نوشته اند یوسف را دو چیز بحد کمال بود یکی حسن خلقت و دیگری علم و فطنت حسن خلقت جمال صورت است و علم و فطنت کمال معنی پس خداوند تقدیر چنین کرد که جمال وی سبب بلا گشت و علم او سبب نجات! تا عالمیان بدانند که علم نیکو به از صورت نیکو است

Худоё , ман гоҳе бахуд нагарм гӯям аз ман зортар кист ? гоҳе бтў нагарм гӯям аз ман бузургвортар кист ?

خدایا، من گاهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست؟ گاهی بتو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست؟

Худовандо шод бидонам ки аввал ман набудам ту будӣ , оташ ёфтан бо нур шинохтан ту омехтӣ аз боғи висоли насими қурб ту ангехтӣ , борони Фрдониту ваҳдонияти баргарди башарияти ту рехтӣ ба оташи дӯстии обу гули сӯхтӣ , то дидаи ориф ба дидори худ омухтӣ

خداوندا شاد بدانم که اول من نبودم تو بودی، آتش یافتن با نور شناختن تو آمیختی از باغ وصال نسیم قرب تو انگیختی، باران فردانیت و وحدانیت برگرد بشریت تو ریختی به آتش دوستی آب و گل سوختی، تا دیده عارف به دیدار خود آموختی