Пер тариқат гуяд : ин дӯстӣу муҳаббати таъаллуқ бхок надорад балки таъаллуқ ба назар азалӣ дорад , агар иллати муҳаббати хок будӣ дар ҷаҳони хок бисёраст ки на ҷой муҳаббатаст локини қуръа аз қудрати худ бузад мо баромадему фолӣ аз ҳикмат биоварад ва он мо будем пас худованд ба ҳукми азал ба ту нигарад на бҳкми ҳол

پیر طریقت گوید: این دوستی و محبت تعلق بخاک ندارد بلکه تعلق به نظر ازلی دارد، اگر علت محبت خاک بودی در جهان خاک بسیار است که نه جای محبت است لکن قرعه از قدرت خود بزد ما برآمدیم و فالی از حکمت بیاورد و آن ما بودیم پس خداوند به حکم ازل به تو نگرد نه بحکم حال

?илҳо , ту дар азали моро барграфтӣ ва кас нагуфт ки бурдор акнўнкаҳ барграфтӣ на бигзор ва дар сояи лутфи худ майдори устувои худованд бар арш дар қуръонаст ва маро бидон имонасту тоўил дар он туғёнаст зоҳир қабул кунаму ботини таслим , нодир ёфта бҷони пазируфта , имони ман самъӣасту шаръи ман хабарӣу маърифат ман ёфтанӣ хабарро Мусаддиқам ёфтро муҳаққиқаму самъро тобеъам , ба олати ақл ба гувоҳии сунъ ба далолати нур ба ишорати танзил ба пайғоми расӯл ба шарти қабул

الها، تو در ازل ما را برگرفتی و کس نگفت که بردار اکنونکه برگرفتی نه بگذار و در سایه لطف خود میدار استوای خداوند بر عرش در قرآن است و مرا بدان ایمان است و تاویل در آن طغیان است ظاهر قبول کنم و باطن تسلیم، نادر یافته بجان پذیرفته، ایمان من سمعی است و شرع من خبری و معرفت من یافتنی خبر را مصدقم یافت را محققم و سمع را تابعم، به آلت عقل به گواهی صنع به دلالت نور به اشارت تنزیل به پیغام رسول به شرط قبول

Илоҳии ончӣ нохоста ёфтанӣ аст хоҳанда он кист ?у ончӣ аз подош бартараст пурсиш дар ҷанб он чист ? пас ҳар чаҳ аз борон миннатаст баҳори он дамӣаст ва ҳарчӣ аз таъарруз суоласт аз банда истимдодӣаст худоёи донишу кӯшиши меҳнат одамӣасту баҳра ҳар яке аз ту ба сзокрдор азалӣ аст

الهی آنچه ناخواسته یافتنی است خواهنده آن کیست؟ و آنچه از پاداش برتر است پرسش در جنب آن چیست؟ پس هر چه از باران منت است بهار آن دمی است و هرچه از تعرض سئوالست از بنده استمدادی است خدایا دانش و کوشش محنت آدمی است و بهره هر یکی از تو به سزاکردار ازلی است