Пер тариқат гуяд : имони мо аз роҳ самъаст на ҳиялати ақл ба қабул ва тсилмаст на ба таъвилу тасарруфи дил агар гуяд чаро ? гўӣии ман амрро сарафкандаам , ақл агар гуяд ки чун ? посухи даҳ ки ман бандаам зоҳир қабул кун ва ботин бисипор

پیر طریقت گوید: ایمان ما از راه سمع است نه حیلت عقل به قبول و تسیلم است نه به تأویل و تصرف دل اگر گوید چرا؟ گوئی من امر را سرافکنده ام، عقل اگر گوید که چون؟ پاسخ ده که من بنده ام ظاهر قبول کن و باطن بسپار

Худоё гоҳе бахуд нагарм гӯям аз ман зортар кист ? гоҳе ба ту нагарм гӯям аз ман бузургвортар кист ? банда чун ба амал худ нигарад ба забони таҳқир аз кӯфтагӣу шикастагӣ худ гуяд :

خدایا گاهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست؟ گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست؟ بنده چون به عمل خود نگرد به زبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید:

Ва чун ба лутфи илоҳӣу фазл раббонӣ нигарад ба забони шодӣу неъмат озодӣ гуяд :

و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد به زبان شادی و نعمت آزادی گوید:

Вақте хоҳад омад ки забон дар дил бирасаду дил дар ҷон бирасаду ҷон дар сар бирасаду сар дар ҳақ бирасад онгоҳи дил ба забон гуяд хомӯши сар ба ҷон гуяд хомӯшу нур ба сар гуяд хомӯш худованд гуяд эй бандаи ман дерӣ буд то ту мегуфтӣ , акнӯн ман мегӯям ва ту май шинав

وقتی خواهد آمد که زبان در دل برسد و دل در جان برسد و جان در سر برسد و سر در حق برسد آنگاه دل به زبان گوید خاموش سر به جان گوید خاموش و نور به سر گوید خاموش خداوند گوید ای بنده من دیری بود تا تو می گفتی، اکنون من می گویم و تو می شنو