Пер тариқат гуяд : эй ҷавонмарди фардо ки бандагони бъзти висол ӯ расанд вшоҳдҳои қурби рбинди ончӣ ато диҳад ба қадари тоқат ту диҳад на ба қадари азимату ҷалоли худ ва аз ӣнҷо гуфтаанд ки худованд бо Мӯсо аз ҳайси Мӯсо сухан гуфт ва агар аз ҳайси азимату ҷалол бо Мӯсо сухан мегуфт Мӯсо завб ме шуд

پیر طریقت گوید: ای جوانمرد فردا که بندگان بعزت وصال او رسند وشاهدهای قرب ربیند آنچه عطا دهد به قدر طاقت تو دهد نه به قدر عظمت و جلال خود و از اینجا گفته اند که خداوند با موسی از حیث موسی سخن گفت و اگر از حیث عظمت و جلال با موسی سخن می گفت موسی ذوب می شد

Тарҳ тақарруб бадваст нишон қурбаст вбўди ту бар ту ҳама товонаст аз буд худ даргузар ки онат саодат ҷовидонаст , эй ҷавонмарди талаби шуғл бндҷонаст ӯ ки шуғл ӯ карон дорад кор ӯ осонасту онкии шуғл ӯу матлӯб ӯ бепоёнаст кор ӯ душвораст дар ҷустани биҳишт ҷон кандан бояд ва дар гурехтан аз дӯзах риёзат кашӣдан бояд , ва дар ёфтан дӯсти ҷони базл кардан бояд ба ҷафои дӯст аз дӯсти давр бӯдан ҷафоаст ва дар шариъати дӯстии ҷон аз дӯст ба сар овардан хато аст

طرح تقرب بدوست نشان قرب است وبود تو بر تو همه تاوان است از بود خود درگذر که آنت سعادت جاویدان است، ای جوانمرد طلب شغل بندجان است او که شغل او کران دارد کار او آسان است و آنکه شغل او و مطلوب او بی پایان است کار او دشوار است در جستن بهشت جان کندن باید و در گریختن از دوزخ ریاضت کشیدن باید، و در یافتن دوست جان بذل کردن باید به جفای دوست از دوست دور بودن جفا است و در شریعت دوستی جان از دوست به سر آوردن خطا است

Худоё дар сар гиристанӣ дорам ва роз надонам ки аз ҳасрат гарем ё аз ноз гиристани ятем аз ҳасратаст ва гиристани шамъ аз ноз аз ноз гиристан чун буд ? ин қиссаи исти дароз !

خدایا در سر گریستنی دارم و راز ندانم که از حسرت گریم یا از ناز گریستن یتیم از حسرت است و گریستن شمع از ناز از ناز گریستن چون بود؟ این قصه ایست دراز!

Ман чаҳ донистам ки бар куштаи дӯстӣ қисосаст ? чун неки бнгрстми ин мъомлти туро бо хавосаст илоҳии омадам бо ду дасти тиҳии сӯхтам ба умеди рӯзбеҳӣ чаҳ бошад агар бар ин дил хастаам марҳам наҳй дар посухи ин пурсиш ки ҳақиқат тасаввуф чист ? пер тариқат гуяд : ҳақиқати тасаввуфи базл рӯҳаст ва ба иддаои воҳии муддаӣон асар надаед

من چه دانستم که بر کشته دوستی قصاص است؟ چون نیک بنگرستم این معاملت ترا با خواص است الهی آمدم با دو دست تهی سوختم به امید روزبهی چه باشد اگر بر این دل خسته ام مرهم نهی در پاسخ این پرسش که حقیقت تصوف چیست؟ پیر طریقت گوید: حقیقت تصوف بذل روح است و به ادعای واهی مدعیان اثر ندهید

Илоҳии васфи ту на кор забонаст шинохтан ҳақиқат ёфт ту бӯҳтонаст бо савлати висоли дилу дидорро чаҳ тавонаст ?

الهی وصف تو نه کار زبان است شناختن حقیقت یافت تو بهتان است با صولت وصال دل و دیدار را چه توان است؟

эй ҷавонмард бингар то нгўӣии нафаси мубораки Муҳамад ҳамчун нафас дигаронаст чаҳ агар як зарра аз нафаси Маҳмадӣ бар ҷону дили садиқон олам тофтӣ ҳама дар олами қудсу риёзи инси равони гаштандӣ бо ин ҳама мегуяд :

ای جوانمرد بنگر تا نگوئی نفس مبارک محمد همچون نفس دیگران است چه اگر یک ذره از نفس محمدی بر جان و دل صدیقان عالم تافتی همه در عالم قدس و ریاض انس روان گشتندی با این همه می گوید:

Боролҳо , ин нафаси ҳиҷоби роҳи ҳақиқат моаст аз роҳ мо бурдор , фармон омад ки эй Муҳамади он бори тўӣӣ аз ту фурӯ ниҳодем иродаи мо кори ту сохт , анояти мо чароғи ту биФрўхти ту на бахуд омадӣ ва на барои худ омадӣ , ки мо туро оварадем

بارالها، این نفس حجاب راه حقیقت ما است از راه ما بردار، فرمان آمد که ای محمد آن بار توئی از تو فرو نهادیم اراده ما کار تو ساخت، عنایت ما چراغ تو بیفروخت تو نه بخود آمدی و نه برای خود آمدی، که ما تو را آوردیم

Ҳар ксрои мшоҳдти ботини дуруст гашт нахоҳад ки забон аз он иборат кунад ё зоҳири вай аз он бохабар шавад

هر کسرا مشاهدت باطن درست گشت نخواهد که زبان از آن عبارت کند یا ظاهر وی از آن باخبر شود