Пер тариқат гуяд : худованди суҳбат на муздурасту муздури бҳқиқт мағрураст ва то мард муздураст аз суҳбати давр ва то амри ромъзм ва наҳйро муҳтарам дорад ғарқа нурасту ибоди рҳмн ба ҳақиқат эшонанд ки бар зоҳири эшон банди фармон ва дар ботинашони нисори лутф рҳмнаст банди фармон бар зоҳири нишон хоӣФонасту нисори лутфи рҳмн дар ботини нишон муқаррабон аст

پیر طریقت گوید: خداوند صحبت نه مزدور است و مزدور بحقیقت مغرور است و تا مرد مزدور است از صحبت دور و تا امر رامعظم و نهی را محترم دارد غرقه نور است و عباد رحمن به حقیقت ایشانند که بر ظاهر ایشان بند فرمان و در باطنشان نثار لطف رحمن است بند فرمان بر ظاهر نشان خائفان است و نثار لطف رحمن در باطن نشان مقربان است

ӯ на бзот дар дил буд балки дар дили ёд ӯ буд ва дар сари меҳр ӯ ва дар ҷони назора ӯ

او نه بذات در دل بود بلکه در دل یاد او بود و در سر مهر او و در جان نظاره او

Аввали мушоҳидаи дидор диласт пас аз он наздикии дили пас аз он вуҷӯди дили пас аз он муъоинаи дили пас аз он астилоءи қурб бар дили пас аз он истеҳлоки дил дар аён ки аз вроءи он иборатӣ натавон дар рӯй замин набоистатар аз ӯ нест ки пиндорад ки боистааст ва нопоктар аз ӯ нест ки пиндорад ки шастааст ин чунин каси ду чиз май дрбоид :

اول مشاهده دیدار دل است پس از آن نزدیکی دل پس از آن وجود دل پس از آن معاینه دل پس از آن استیلاء قرب بر دل پس از آن استهلاک دل در عیان که از وراء آن عبارتی نتوان در روی زمین نبایسته تر از او نیست که پندارد که بایسته است و ناپاکتر از او نیست که پندارد که شسته است این چنین کس دو چیز می درباید:

Ниёзӣ аз туу ёрӣӣ аз ӯ ниёзмандро рднист ва дар пас девори ниёзи мкрнаҳ , азиз ӯст ки бдоғ ӯст ва бар роҳ ӯст ки бо чароғ ӯ аст

نیازی از تو و یارئی از او نیازمند را ردنیست و در پس دیوار نیاز مکرنه، عزیز اوست که بداغ اوست و بر راه اوست که با چراغ او است

Худоёи роҳами намо ба худ ва боз Раҳон маро аз банди худ эй расонанда бахуд бирасонам ки кас нарасида ба худ

خدایا راهم نما به خود و باز رهان مرا از بند خود ای رساننده بخود برسانم که کس نرسیده به خود

Боролҳои ёди ту айшаст вмҳри ту сури шинохти ту маликаст ва ёфт ту сарвари суҳбати ту рӯҳ рӯҳасту наздикии ту нур , ҷӯяндаи ту кушта бо ҷонаст ва ёфт ту растхез бе сувар

بارالها یاد تو عیش است ومهر تو سور شناخت تو ملک است و یافت تو سرور صحبت تو روح روحست و نزدیکی تو نور، جوینده تو کشته با جان است و یافت تو رستخیز بی صور

?илҳо на ҷуз аз шинохти ту шодӣаст на ҷуз аз ёфт ту зиндагонӣу зиндагонӣ бе ту мурдагӣасту зинда ба ту ҳам зинда ва ҳам зиндагонӣаст , ксикаҳи зиндагонии вай ба ӯ буд аз ӯ лаҳзаи ӣӣу ҳаракатӣ басар наёяд магар ки ҳама дар ӯ мустағриқ буд

الها نه جز از شناخت تو شادی است نه جز از یافت تو زندگانی و زندگانی بی تو مردگی است و زنده به تو هم زنده و هم زندگانی است، کسیکه زندگانی وی به او بود از او لحظه ئی و حرکتی بسر نیاید مگر که همه در او مستغرق بود