Пер тариқат гуяд : эй ҷавонмарди дили ориф ба ҳайат перояаст ки гул дар он кунанд ҳар чанд гул дар пероя мекунанд то оташ дар зер он накунанд гулоб берун ноед вбўии надиҳаду оташӣ ки дар дил ориф зананд бедӯд бошад

پیر طریقت گوید: ای جوانمرد دل عارف به هیئت پیرایه است که گل در آن کنند هر چند گل در پیرایه می کنند تا آتش در زیر آن نکنند گلاب بیرون ناید وبوی ندهد و آتشی که در دل عارف زنند بی دود باشد

Инаст ки худованд фармуд қуръон дар дилҳои муъминон ва доноёнаст ва дар он бишоратӣаст ки Мустафо фармуд : агар ин қуръон дар пӯсти гови ниҳода будӣ фардои он пӯст ба оташ насӯхтӣ пас мусулмон ки ин қуръонро дар дил дорад бтриқи беҳтари фардо ба оташ насузад

این است که خداوند فرمود قرآن در دلهای مؤمنان و دانایان است و در آن بشارتی است که مصطفی فرمود: اگر این قرآن در پوست گاو نهاده بودی فردا آن پوست به آتش نسوختی پس مسلمان که این قرآن را در دل دارد بطریق بهتر فردا به آتش نسوزد

Басои касоне ки мағрур дар паноҳи худоу мағруқ дар неъмати худоу мафтӯни бмдҳ ва саноӣ халқанд

بسا کسانی که مغرور در پناه خدا و مغروق در نعمت خدا و مفتون بمدح و ثنای خلقند

Онҷо ки худои туро пӯшад ғарра машав ва чун дар неъмати бртўи кушояд фаромӯш макун ва чун мардуми туро биситойанд фирефта машав

آنجا که خدا تو را پوشد غره مشو و چون در نعمت برتو گشاید فراموش مکن و چون مردم تو را بستایند فریفته مشو

Бдонкаҳи дунёи маъшуқаи исти фаттон ва ръноӣӣаст бе сомони дӯстӣ бе вафои доя эй бе меҳри душмании пари газанд ҳар киро бомдод бинавозад шомгоҳи бгдозд ҳар ки як рӯз ба шодии дили биФрўзд , дигари рӯзаш ба оташи ғам ва андӯҳ бисӯзад

بدانکه دنیا معشوقه ایست فتان و رعنائی است بی سامان دوستی بی وفا دایه ای بی مهر دشمنی پر گزند هر که را بامداد بنوازد شامگاه بگدازد هر که یک روز به شادی دل بیفروزد، دیگر روزش به آتش غم و اندوه بسوزد

Илоҳии ту онӣ ки аз аҳотти авҳоми берӯнӣ ва аз идроки уқули масӯнӣ на муҳоти знўнӣ на мадраки ъиўнии кори соз ҳар мафтӯнии шодсоз ҳар маҳзунӣ , дар ҳукм бе чаро ва дар зот бе чанд ва дар сифот бе чунӣ

الهی تو آنی که از احاطت اوهام بیرونی و از ادراک عقول مصونی نه محاط ظنونی نه مدرک عیونی کار ساز هر مفتونی شادساز هر محزونی، در حکم بی چرا و در ذات بی چند و در صفات بی چونی