Пер тариқат гуяд : бар қурб май нигар то инс зояд ба азимат май нигар то ҳурмат фазояд , миёни ин ва он мунтазир мебош то сабақи анояти худ чаҳ намояд ? ки амр амр ӯст аз пеш ва аз пас !

پیر طریقت گوید: بر قرب می نگر تا انس زاید به عظمت می نگر تا حرمت فزاید، میان این و آن منتظر می باش تا سبق عنایت خود چه نماید؟ که امر امر اوست از پیش و از پس!

эй худованд ки дар дили дӯстонати нур аноят пайдост ва ҷонҳо дар орзӯии висолати ҳайрон ва шайдост чун ту мавло караст ? ва чун ту дӯст куҷоаст ? илоҳӣ ҳар чаҳ додӣ нишонаст воӣин фардаст ва ончӣ ёфтем пайғомасту халъат барҷоаст , хдоёншонти биқрории дили вғорт ҷонасту халъати висол дар мушоҳидаи ҷалол чаҳ гӯям ки чунаст ?

ای خداوند که در دل دوستانت نور عنایت پیداست و جانها در آرزوی وصالت حیران و شیداست چون تو مولی کر است؟ و چون تو دوست کجا است؟ الهی هر چه دادی نشان است وآئین فرد است و آنچه یافتیم پیغام است و خلعت برجا است، خدایانشانت بیقراری دل وغارت جان است و خلعت وصال در مشاهده جلال چه گویم که چون است؟

Рӯзӣ ки сар аз пардаи бурун хоҳӣ кард

روزی که سر از پرده برون خواهی کرد

Донам ки замонаро забун хоҳӣ кард

دانم که زمانه را زبون خواهی کرد

Гар зебу ҷамоли азин фузун хоҳӣ кард

گر زیب و جمال ازین فزون خواهی کرد

Ёрб чаҳ ҷигарҳост ки хӯн хоҳӣ кард

یارب چه جگر هاست که خون خواهی کرد