Шайх алислом гуфт разии аллоҳи анҳу : кӣ кунят ӯ абўосҳқаст ,у нисбати иброҳӣми бен адҳами бен слимни бен Мансури алблхии алъҷлӣ , аз аҳл Балхаст аз абноءи мулӯк . Амири зоа буд , бнўҷўонӣ тавба карда , вақте бсиди беруни рафта буд , ҳотифии виро овоз дод гуфт : иброҳӣм ! на баҳри ин кор офариданд туро . Виро аз ғифлат , иФзт падед омад ,у даст дар тариқати никўзд дар зуҳду вараъу таваккул ва саёҳат бимика рафт онҷои босФини саврии ٭у Фзили ъёзи ٭и бӯи Юсуфи ғсўлӣ суҳбат кард ва бшом рафт , онҷо касб мекард дар талаби ҳалол , нотў раббонӣ мекард ва бшом рафт , онҷо касб мекард дар талаби ҳалол , нотў раббонӣ мекард ва бшом бирафт аз дунёи виро ҳадисасту аҳли каромот ва вилоят астасту падари ваии адҳами бен Мансури моти фии санаи аҳадӣ ӯ аснӣ ва сетину моӣаҳу иқоли фии санаи сет ва сетину ҳозои аксару моти бӯи Юсуфи лоғсўлии маърӯфи бтрсўсӣу ҳўи ман алзҳоди маърӯфи бтрсўсии санаи арбаъӣну моӣаҳ .

شیخ الاسلام گفت رضی اللّه عنه: کی کنیت او ابواسحق است، و نسبت ابراهیم بن ادهم بن سلیمن بن منصور البلخی العجلی، از اهل بلخ است از ابناء ملوک. امیر زاه بود، بنوجوانی توبه کرده، وقتی بصید بیرون رفته بود، هاتفی ویرا آواز داد گفت: ابراهیم! نه بهر این کار آفریدند ترا. ویرا از غفلت، یفظت پدید آمد، و دست در طریقت نیکوزد در زهد و ورع و توکل و سیاحت بمکه رفت آنجا باسفین ثوری ٭ و فضیل عیاض ٭ بو یوسف غسولی صحبت کرد و بشام رفت، آنجا کسب می‌کرد در طلب حلال، ناطو ربانی می‌کرد و بشام رفت، آنجا کسب می‌کرد در طلب حلال، ناطو ربانی می‌کرد و بشام برفت از دنیا ویرا حدیث است و اهل کرامات و ولایت است است و پدر وی ادهم بن منصور مات فی سنه احدی او اثنی و ستین و مائه و یقال فی سنه ست و ستین و هذا اکثر و مات بو یوسف لاغسولی معروف بطرسوسی و هو من الزهاد معروف بطرسوسی سنه اربعین و مائه.

Ва кони ман асҳоби иброҳӣми бен адҳами разии аллоҳи анҳуам аҷмъин . Аз аҳли ҳадис буд амир буд дар хӯрд рӯзгори хеш .

و کان من اصحاب ابراهیم بن ادهم رضی اللّه عنهم اجمعین. از اهل حدیث بود امیر بود در خورد روزگار خویش.

Шайх алислом гуфт , кӣ вай гуфт : ксраҳи алнзри илои алботли тзҳби муъаррифа алҳақ . Шайх алислом гуфт : кӣ мардӣ бо иброҳӣми адҳам ҳамроҳ афтод , боваии дайр диранг шуд чун май ҷудо хост шуд гуфт : магар аз ман дарин суҳбати ранҷаи гаштӣ ? кӣ фаровон беҳурматӣ омад . Иброҳӣм гуфт : ман туро дӯст будаму дӯстии ман туро , айби ту брмн бапушед , ман аз дӯстии ту худ бндидм кӣ нек мекунӣ ёбад ?

شیخ الاسلام گفت، کی وی گفت: کثرة النظر الی الباطل تذهب معرفة الحق. شیخ الاسلام گفت: کی مردی با ابراهیم ادهم همراه افتاد، باوی دیر درنگ شد چون می جدا خواست شد گفت: مگر از من درین صحبت رنجه گشتی؟ کی فراوان بی‌حرمتی آمد. ابراهیم گفت: من ترا دوست بودم و دوستی من ترا، عیب تو برمن بپوشید، من از دوستی تو خود بندیدم کی نیک می‌کنی یابد؟

Воншд :

وانشد:

Шайх алислом гуяд қудси аллоҳи рӯҳа : кӣ Усмон аммора гуяд : кӣ базмин ҳаҷар будам бо иброҳӣми адҳаму Муҳамади сўбону ибоди мнқрӣ сухан мегуфтам ҷавонӣ буд фаротар нишаста , мурӣди пас бо ниёз . Гуфт : эй ҷавонмардон ! ман мудоми гирди ин кор май ; радам , ва кард шумоу суҳбат шумо меҷӯям ,у шаби ҳеҷ наме хспму рӯз ҳеҷ намехӯрам ,у умри хеш ббхшидаҳам .

شیخ الاسلام گوید قدس اللّه روحه: کی عثمان عماره گوید: کی بزمین حجر بودم با ابراهیم ادهم و محمد ثوبان و عباد منقری سخن می‌گفتم جوانی بود فراتر نشسته، مرید پس با نیاز. گفت: ای جوانمردان! من مدام گرد این کار می‌گردم، و کرد شما و صحبت شما می‌جویم، و شب هیچ نمی‌خسپم و روز هیچ نمی‌خورم، و عمر خویش ببخشیده‌ام.

Яксол ҳаҷ кунаму яксоли ғзў . Чун марои ҳеҷ буи наме буд , ҳеҷ чиз намеёбам , ва дар дил дар намеёбам кӣ шумо чаҳ мегуед ? гуфт : ки аз мо кас чиз нагуфтанду ҷавоби вай боз надоданд , ва дар сухани хеши рафтанд . Охири яке аз ёрон мо гуфт : дил барон ниёз вай бсухт , гуфт : эй ҷавонмард ! эшон ки гирди ин кор мегирданд ,у онрои хоҳон ва толибанд , на дар фаровонии тоъат ва хизмат мекӯшанд , эшон дар нгрстни назорау тез бинӣ мекӯшанд .

یکسال حج کنم و یکسال غزو. چون مرا هیچ بوی نمی‌بود، هیچ چیز نمی‌یابم، و در دل در نمی‌یابم کی شما چه می‌گویید؟ گفت: که از ما کس چیز نگفتند و جواب وی باز ندادند، و در سخن خویش رفتند. آخر یکی از یاران ما گفت: دل بران نیاز وی بسوخت، گفت: ای جوانمرد! ایشان که گرد این کار می گردند، و آنرا خواهان و طالب‌اند، نه در فراوانی طاعت و خدمت می‌کوشند، ایشان در نگرستن نظاره و تیز بینی می‌کوشند.

Шайх алислом гуфт карами аллоҳи виҷҳа : кӣ ин на онаст , кӣ хизмат ва тоъат набояд кард , яъне бони чизи дигар май бояд . Ва гуфт : кӣ ман таркро нотонм .

شیخ الاسلام گفت کرم اللّه وجهه: کی این نه آنست، کی خدمت و طاعت نباید کرد، یعنی بآن چیز دیگر می‌باید. و گفت: کی من ترک را ناتانم.