Номи ваии Аҳмади бен Муҳамади Муҳамади бен абдукарим буд . Шайхи омулу табаристони соҳиби каромоти азиму фаросати тезу мутадаййин , бмзҳби Аҳмади эмом буд ин корро , ва ҳанбалӣ бӯда зоҳиру ягонау қиблау ғўси замони хеш . То зинда буд риҳлати буи буд . Вай гуфта буд : ки ин бозорки мо бо хрқон уфтад , кӣ пас вай бо хрқонии гашт . Қассобро гуфтанд : ки шайхи слмӣ табақот карда машойихро . Гуфт : номи ман дарон наёварда ? гуфтанд на ! гуфт : ҳичиз накарда , дар кори ҳориўи кони давр фаро бӯдау бештари машойих чунон бӯдаанд , кӣ ҳориўи конро бузургро бузург доштанду некӯ , кӣ ҳориўкони некӯ дил буданд .

نام وی احمد بن محمد محمد بن عبدالکریم بود. شیخ آمل و طبرستان صاحب کرامات عظیم و فراست تیز و متدین، بمذهب احمد امام بود این کار را، و حنبلی بوده ظاهر و یگانه و قبله و غوث زمان خویش. تا زنده بود رحلت بوی بود. وی گفته بود: که این بازارک ما با خرقان افتد، کی پس وی با خرقانی گشت. قصاب را گفتند: که شیخ سلمی طبقات کرده مشایخ را. گفت: نام من دران نیاورده؟ گفتند نه! گفت: هیچیز نکرده، در کار هاریو کان دور فرا بوده و بیشتر مشایخ چنان بوده‌اند، کی هاریو کان را بزرگ را بزرگ داشتند و نیکو، کی هاریوکان نیکو دل بودند.

Шайхи бўолъбоси гӯянда буд , ҳамвор мегуфтӣ , хомӯш кам будӣ ё дар намоз будӣ ,у қиблаи ин кори он вақт ӯ будӣ ,у қиблаи ин кори он вақт ӯ будӣ , ва дар айём ман бӯда ман ҳамвора мегуфтӣ фарои шайхи амӯ : кӣ мехоҳам ки се перро зиёрат кунам : шайхи бўолъбоси қассоби бомлу шайхи Аҳмади насри бнсоу шайхи буъалии сиёҳи бмрў٭ ва маро гуфт мебихоҳам рафт вақти баҳор , туро бо худ бабрам . ӯ худ набард ва рӯзӣ набӯд . Локини пайваста кас меомадӣ аз наздики ваии бхонгоаҳи амӯ , ва ман аҳволу сухан вай мепурседед кӣ касро аҳволу сухани ваии чунон маълум нест кӣ маро . Вай гуфта кӣ вақт кимиёст .

شیخ بوالعباس گوینده بود، هموار می‌گفتی، خاموش کم بودی یا در نماز بودی، و قبلهٔ این کار آن وقت او بودی، و قبلهٔ این کار آن وقت او بودی، و در ایام من بوده من همواره می‌گفتی فرا شیخ عمو: کی می‌خواهم که سه پیر را زیارت کنم: شیخ بوالعباس قصاب بآمل و شیخ احمد نصر بنسا و شیخ بوعلی سیاه بمرو٭ و مرا گفت می‌بخواهم رفت وقت بهار، ترا با خود ببرم. او خود نبرد و روزی نبود. لکن پیوسته کس می‌‌آمدی از نزدیک وی بخانگاه عمو، و من احوال و سخن وی می‌پرسیدید کی کس را احوال و سخن وی چنان معلوم نیست کی مرا. وی گفته کی وقت کیمیاست.

Шайхи Аҳмад кўФонӣ гуфт : ки ҳамаи шаби фарёд фарёд мекардед ва сухан мегуфтед бохр гуфтӣ : мо бкии шайъи мо бкии шайъи лӣси кмслаҳи шийъ яъне мо бқии шийъ .

شیخ احمد کوفانی گفت: که همه شب فریاد فریاد می‌کردید و سخن می‌گفتید بآخر گفتی: ما بکی شیٔ ما بکی شیٔ لیس کمثله شیء یعنی ما بقی شیء.

Шайх алислом гуфт : ду тан дидаам , кӣ аз ваии сухани брмт ? боздонст гуфтӣ яке шайхи буъалии горзи ҳикояти он ҷавону саг ки дид ки гуфтанд : кор бнмоиндаҳаст на бинанда ӯ бигуфта азу . Дигари шайхи Муҳамади қассоби омулии шогирди вай буд ва музаккарӣ кардӣ . Шайхи бўолъбоси виро аз маҷлиси доштан боз дошта буд , кӣ омро сухан нагӯй кӣ сухани вай баланд шуд .

شیخ الاسلام گفت: دو تن دیده‌ام، کی از وی سخن برمت؟بازدانست گفتی یکی شیخ بوعلی گارز حکایت آن جوان و سگ که دید که گفتند: کار بنماینده است نه بیننده او بگفته ازو. دیگر شیخ محمد قصاب آملی٭ شاگرد وی بود و مذکری کردی. شیخ بوالعباس ویرا از مجلس داشتن باز داشته بود، کی عام را سخن نگوی کی سخن وی بلند شد.

Шайх алислом гуфт : архрқонии барҷои аизу Муҳамади қассоби ман шуморо ба Муҳамад фиристодед на бхрқонӣ , ки ваии шуморо судтар доред аз хрқонӣ . Яъне хрқонии мунтаҳӣ буд , мурӣд аз ваии баҳра кам ёфтӣ магари мунтаҳӣ . Вмридони рома буд Муҳамади қассоби фаро ман гуфта : кӣ ҳориўи кон сифотӣ бошанд яъне брҳмту афв ва карам бигӯянд , пеш ФросФот набенанду муомилоти суфиён бо зотаст бомътӣаст на бъто , ва ҳарчӣ азу ҳиҷоб андозу ҳама ҳаманд .

شیخ الاسلام گفت: ارخرقانی برجا ایذ و محمد قصاب من شما را به محمد فرستادید نه بخرقانی، که وی شما را سودتر دارید از خرقانی. یعنی خرقانی منتهی بود، مرید از وی بهره کم یافتی مگر منتهی. ومریدان رامه بود محمد قصاب فرا من گفته: کی هاریو کان صفاتی باشند یعنی برحمت و عفو و کرم بگویند، پیش فراصفات نبینند و معاملات صوفیان با ذاتست بامعطی است نه بعطا، و هرچه ازو حجاب انداز و همه هم‌اند.

Шайх алислом гуфт : кӣ ба ҳаддода шунидам аз шайхи Муҳамади қассоб : кӣ рӯзии бўъбдоллаҳи ҳаннотӣ дар шайхи бўолъбос қассоб омад бо вай сухан мегуфт . Ки ваии мутакаллим буд , шайхи бўолъбос чизе бигуфт , ваии онро рад кард . Шайхи хомӯши истод . Он рӯзи шаб чиз нагуфт то саҳаргоҳ бонг биравӣ афтод , гуфт : банда ӯам бмслмонии мавлои Муҳамадами бшриъти дорӣ , нишастам бар дарвешӣ , даъвӣам нестӣ . Ҳар ки чунин дорад гӯ биор ҷавонмардии Мустафо доъӣ шариъатаст ва ман доъии ҳақиқат . Шайх алислом гуфт : вай азон гуфт , кӣ мстФ ҳақиқатаст дар шариъати баҳона буд дар ҳақиқат .

شیخ الاسلام گفت: کی به حداده شنیدم از شیخ محمد قصاب: کی روزی بوعبداللّه حناطی در شیخ بوالعباس قصاب آمد با وی سخن می‌گفت.که وی متکلم بود، شیخ بوالعباس چیزی بگفت، وی آنرا رد کرد. شیخ خاموش ایستاد. آن روز شب چیز نگفت تا سحرگاه بانگ بروی افتاد، گفت: بندهٔ اوم بمسلمانی مولی محمدم بشریعت داری، نشستم بر درویشی، دعوی‌ام نیستی. هر که چنین دارد گو بیار جوانمردی مصطفی داعی شریعتست و من داعی حقیقت. شیخ الاسلام گفت: وی ازان گفت،کی مصطف حقیقت است در شریعت بهانه بود در حقیقت.

Шайх алислом гуфт : ки кокаҳи бўолФорси Кирмони шоҳӣ кас фиристод бшихи бўолъбос , ки ӣнҷо қаҳт афтодаст , дъоӣӣ кун . Шайхи себ онҷо фиристод , борон омад вқҳт бархест . Аз дӯсти нишон ва аз мурӣди ҷон .

شیخ الاسلام گفت: که کاکه بوالفارس کرمان شاهی کس فرستاد بشیخ بوالعباس، که اینجا قحط افتادست، دعائی کن. شیخ سیب آنجا فرستاد، باران آمد وقحط برخاست. از دوست نشان و از مرید جان.

Шайх алислом гуфт : кӣ :

شیخ الاسلام گفت: کی: