Эмом бӯда барӣ , суҳбат карда бобўолқсми розӣ ва бо ноблўсӣ бӯда бмср , бабри азин тайифа ҳтсоб карда буд пӯсти вай фурӯ кашиданд . Форс ҳмол бӯда аз бўолсини нурӣ ҳикоят кунад вай гуяд : ки вақте нурӣ дидам кӣ берун омад аз бодия ва намонда буд аз ваии магари хотири сӯхтау гудохтаи мардӣ виро гуфт : эй шайх ! масъала гуфт : бипурс . Гуфт : ҳилли тлҳқи алосрори мо тлҳқи алсФот ? қол : лооълми ани аллоҳи ақбли алии алосрори Фҳлмҳои воързи алсФоти Фмҳқҳои сами аншأи иқўл :

امام بوده بری، صحبت کرده بابوالقسم رازی و با نابلوسی بوده بمصر، ببر ازین طایفه حتساب کرده بود پوست وی فرو کشیدند. فارس حمال بوده از بوالسین نوری٭ حکایت کند وی گوید: که وقتی نوری دیدم کی بیرون آمد از بادیه و نمانده بود از وی مگر خاطر سوخته و گداخته مردی ویرا گفت: ای شیخ! مساله گفت: بپرس. گفت: هل تلحق الاسرار ما تلحق الصفات؟ قال: لااعلم ان اللّه اقبل علی الاسرار فحلمها واعرض الصفات فمحقها ثم انشأ یقول:

Шайх алислом гуфт : кӣ нурӣ вақте аз сафар дар аз бози омада буд сӯхтау гудохта боз намешинохтанд гуфтанд чунӣ ? гуфт :

شیخ الاسلام گفت: کی نوری وقتی از سفر در از باز آمده بود سوخته و گداخته باز نمی‌شناختند گفتند چونی؟ گفت:

Май гўӣӣ : ки фаро дид ноӣ наем , магар ки фарои дидорӣ .

می‌گوئی: که فرا دید نای نایم، مگر که فرا دیداری.

Вақт дар масҷид худ омад дар пас ҷиноза гурехт кӣ дрхили даромада буд , бо худ гуфт : кӣ чандон сафар ки ман кардам сӣ сол сафар кардам ва дар ҷаҳони бгштм , кас маро нашнохт ҳотиф овоз дод : ё болҳсини ҳеҷ муҳаққиқ туро надид кӣ нашнохт , аммо туро дареғ доштем ки дар ту бандад ё ту дар касе бандӣ .

وقت در مسجد خود آمد در پس جنازهٔ گریخت کی درخیل درآمده بود، با خود گفت: کی چندان سفر که من کردم سی سال سفر کردم و در جهان بگشتم، کس مرا نشناخت هاتف آواز داد: یا بالحسین هیچ محقق ترا ندید کی نشناخت، اما ترا دریغ داشتیم که در تو بندد یا تو در کسی بندی.

Шайх алислом гуфт : чунонк хоҳӣ мебош ки талбис туро қӯтаст ва :

شیخ الاسلام گفت: چنانک خواهی می‌باش که تلبیس ترا قوتست و: