Аз мҳинони машойих рай бӯда , кунят ӯ АбуМуҳамадаст , бимика муҷовир бӯда солҳо бовараъ , ва ҳақ бигӯянда бебоку ғолиби қӯт . Суҳбат карда буд бо шайхи умрони кабӣру боҳФси ншобўрии дида буд , восҳоби боязиди виро бузург медоштанд , беш аз ъушр ва слсмоӣаҳ бирафт аз дунё . Гуфт : алҷўъи таоми алзоҳдини волзкри тҳоми алъорФин . Ва ҳам вай гуфт : сёнаҳи алосрори ани алолтФоти илои алоғёри ман ъломоти алоқболи алии аллоҳи таъолӣ .

از مهینان مشایخ ری بوده، کنیت او ابومحمد است، بمکه مجاور بوده سالها باورع، و حق بگوینده بی‌باک و غالب قوت. صحبت کرده بود با شیخ عمران کبیر و باحفص نشابوری دیده بود، واصحاب بایزید٭ ویرا بزرگ می‌داشتند، بیش از عشر و ثلثمائه برفت از دنیا. گفت: الجوع طعام الزاهدین والذکر طهام العارفین. و هم وی گفت: صیانة الاسرار عن الالتفات الی الاغیار من علامات الاقبال علی اللّه تعالی.

Шайх алислом гуфт : кӣ Абдуллоҳ хроз гуяд : ман манъи ҳақи аллоҳи фии шибтаҳи лами иъни фии кибра . Қоли Юсуфи бен алҳусайн лами армсли Абдуллоҳи влорои Абдуллоҳ мисли нафса .

شیخ الاسلام گفت: کی عبداللّه خراز گوید: من منع حق اللّه فی شیبته لم یعن فی کبره. قال یوسف بن الحسین لم ارمثل عبداللّه ولارآ عبداللّه مثل نفسه.