Ман асҳоби алҷнид٭у кони қариб алсн манеҳу кони анноси иъдўнаҳи ман ақрони алҷниду кони иъд нафса ман асҳобаи кзии ваҷдати фии алторих .

من اصحاب الجنید٭ و کان قریب السن منه و کان الناس یعدونه من اقران الجنید و کان یعد نفسه من اصحابه کذی وجدت فی التاریخ.

Шайх алислом гуфт : кӣ ҷунайд гуяд : кӣ биҷӯоне дар Бағдод май гаштам дар вайрона шудам , шайхи бўҷъФри ҳаффори Бағдодиро дидам , ранҷа шудам ки ӯ ншоисту кроҳит буи расед . Кӣ чаро омадам ? дар хаҷалӣ гуфтам : эй шайх ! сухан бигӯӣ то боз гирдам гуфт : чаҳ гӯям ? гуфтам : роҳ бова чунаст ? гуфт : бишорати турои ароўнаҳи ҷўёءи ту аиз , на ту ҷўёءи роҳ ӯ аиз ар ӯ туро наме боядӣ , ту роҳ бова намепурсед шайх алислом гуфт , ки бўҷъФр шавамоне гуяд азин тайифа аст гуфт сдиқки ман хзрки алзнўбу рФиқки ман бсрки алъиўб ,у ахўки ман соирки илои ъломи алғиўб

شیخ الاسلام گفت: کی جنید گوید: کی بجوانی در بغداد می‌گشتم در ویرانهٔ شدم، شیخ بوجعفر حفار بغدادی را دیدم، رنجه شدم که او نشایست و کراهیت بوی رسید. کی چرا آمدم؟ در خجلی گفتم: ای شیخ! سخن بگوی تا باز گردم گفت:‌ چه گویم؟ گفتم: راه باو چونست؟ گفت: بشارت ترا اراونه جویاء تو ایذ، نه تو جویاء راه او ایذ ار او ترا نمی‌بایدی، تو راه باو نمی‌پرسید شیخ الاسلام گفت، که بوجعفر شومانی گوید ازین طایفه است گفت صدیقک من خذرک الذنوب و رفیقک من بصرک العیوب، و اخوک من سایرک الی علام الغیوب

Шайх алислом гуфт : ки бўҷъФри сидлонии устоди бўолҳсни соиғи динўрӣ буду ваии бғдодист аз ақрони бўолъбоси ато ва бимика буд муҷовири солҳо ва бмср бирафта ,у гўрўӣ бар паҳлавии гӯри бўбкри зқоқ мисрӣаст , суҳбат карда бо бўсъиди хрози устоди ибни алоъробӣ .

شیخ الاسلام گفت: که بوجعفر صیدلانی استاد بوالحسن صایغ دینوری بود و وی بغدادیست از اقران بوالعباس عطا و بمکه بود مجاور سالها و بمصر برفته، و گوروی بر پهلوی گور بوبکر زقاق مصری است، صحبت کرده با بوسعید خراز استاد ابن الاعرابی .

Шайх алислом гуфт : ки бўолҳсн соиғ٭ гуяд : ки устод ман гуфт : кӣ бўҷъФри сидлонӣ : кӣ бо аввали айёми иродати ман Мустафо бихоб дидам нишаста дар садр ,у ҷамъии машойихи азин тайифаи гирди баргард ӯ . Мустафои брнгрст дар осмон боз кашонаду фиришта фурӯд омад ташту абриқи дардасти пеши як як мениҳод , даст мешастанд , чун фаро ман расед гуфт баргирят ки ӯ на азинонаст абриқ дор гуфт : ӯ на азишонст , ташти бардошт ва бирафт . Ман гуфтам : ё расӯли аллоҳ ! ман на азишонм , аммо доне ки ман эшонро дӯст дорам . Мустафо гуфт : касе ки ӣнон дӯст дорад азинонсти ташт боз овараданд , то ман даст бишустам . Мустафо менигараст дрмн , ва механдид гуфт : ки моро дӯсти дорӣ бо моӣӣ .

شیخ الاسلام گفت: که بوالحسن صایغ٭ گوید: که استاد من گفت: کی بوجعفر صیدلانی: کی با اول ایام ارادت من مصطفی بخواب دیدم نشسته در صدر، و جمعی مشایخ ازین طایفه گرد برگرد او. مصطفی برنگرست در آسمان باز کشاند و فرشته فرود آمد طشت و ابریق دردست پیش یک یک مینهاد، دست می‌شستند، چون فرا من رسید گفت برگیریت که او نه ازینان است ابریق دار گفت: او نه ازیشانست، طشت برداشت و برفت. من گفتم : یا رسول اللّه! من نه ازیشانم، اما دانی که من ایشان را دوست دارم. مصطفی گفت: کسی که اینان دوست دارد ازینانست طشت باز آوردند، تا من دست بشستم. مصطفی می‌نگرست درمن، و می‌خندید گفت: که ما را دوست داری با مائی.

БўҷъФр гуяд : ки он вақти суҳбати ман на бойени қавм буд алмрءи маъаи ман аҳби абрҳим адҳам гуяд : кӣ шаб бихоб дид фириштау тӯморӣ дар даст ки чизе менавишт , виро гуфтам ин чист ? ва чаҳ май нависӣ ? гуфт : номи дӯстон ӯ . Гуфтам : ном ман бинвишта ? « гуфт на , гуфтам » ки ман на азишонм на дӯст ӯам аммо дӯсти дӯстон ӯам , аишонро дӯст дорам . Дарин будем фиришта дар расед гуфт : тӯмори бори сар бар номи ваии фарои пешу сар ҳама банавис , ки дӯсти дӯстони ман дӯсти ман аиз

بوجعفر گوید: که آن وقت صحبت من نه باین قوم بود المرء مع من احب ابرهیم ادهم٭ گوید: کی شب بخواب دید فرشتهٔ و طوماری در دست که چیزی می‌نوشت، ویرا گفتم این چیست؟ و چه می‌نویسی؟ گفت: نام دوستان او. گفتم: نام من بنوشتهٔ؟ «گفت نه، گفتم» که من نه ازیشانم نه دوست اوم اما دوست دوستان اوم، ایشانرا دوست دارم. درین بودیم فرشتهٔ در رسید گفت: طومار بار سر بر نام وی فرا پیش و سر همه بنویس، که دوست دوستان من دوست من ایذ

Бўолъбос ато гуяд : ар натавонӣ ки дасти дарави занӣ , даст дар дӯстон ӯ зан , ар дарашон нарисӣ бдрҷаҳ , туро шафиъ бошанд .

بوالعباس عطا٭ گوید: ار نتوانی که دست درو زنی، دست در دوستان او زن، ار درشان نرسی بدرجه، ترا شفیع باشند.