Номи ваии Муҳамади бен саъд аз мҳинони машойихи ншопўрст , аз қадямони асҳоб бо Усмон олам бӯда бълми зоҳиру сухани гӯии бдқоиқи улӯму муомилоту уюби афъол . Мот қабл алъшрину слсмоӣаҳ . Вай гуфта : карами он буд дар афв ки ёд накунӣ ҷФоءи ёри худ , пас онк афв кардӣ . Ва ҳам вай гуфт : ки ҳаёаи дил дар ёди ҳии алзии лои имўтст ,у айш гўорндаҳ зиндагонӣаст биллоҳи таъолии ҷузи азўнаҳ .
نام وی محمد بن سعد از مهینان مشایخ نشاپورست، از قدیمان اصحاب با عثمان٭ عالم بوده بعلم ظاهر و سخن گوی بدقایق علوم و معاملات و عیوب افعال. مات قبل العشرین و ثلثمائه. وی گفته: کرم آن بود در عفو که یاد نکنی جفاء یار خود، پس آنک عفو کردی. و هم وی گفت: که حیاة دل در یاد حی الذی لا یموتست، و عیش گوارنده زندگانیست باللّه تعالی جز ازونه.
Ва ҳам вай гуфта : ки аломати муҳаббати аллоҳи мтобът дӯст ӯст расӯл ӯ .
و هم وی گفته: که علامت محبت اللّه متابعت دوست اوست رسول او .