Шайх алислом гуфт : аз зарифон бӯда , бғдодист , ходими абрҳим хавос бӯда дар самоъ бамурд дар дӯстӣ , дар санаи ъушрин ва слсмоӣаҳ бирафта бо шайхи абӯи Амри димишқӣу бўъмрони музайяни розӣ .

شیخ الاسلام گفت: از ظریفان بوده، بغدادیست، خادم ابرهیم خواص بوده در سماع بمرد در دوستی، در سنه عشرین و ثلثمائه برفته با شیخ ابو عمرو دمشقی و بوعمران مزین رازی.

Шайх алислом гуфт : ки бўолҳсини дроҷ аз Бағдод бирафт ба рай омад бзёрти Юсуфи ҳусайни розии туро . Гуфт : артро дар роҳ касе сарои оростау канизак некӯ додӣ , он туро аз зиёрати ман монеъ будӣ ? гуфт : ар будӣ надонам , аллоҳи худ нёмўз маро бидон .

شیخ الاسلام گفت: که بوالحسین دراج از بغداد برفت به ری آمد بزیارت یوسف حسین رازی ترا. گفت: ارترا در راه کسی سرای آراسته و کنیزک نیکو دادی، آن ترا از زیارت من مانع بودی؟ گفت: ار بودی ندانم، اللّه خود نیاموز مرا بدان.

Шайх алислом гуфт : кӣ ҷавоби сахти некӯ боз дод ва худ азу намебоист пурсед шайх алислом гуфт : кӣ Абуалҳусайн саломии мардии бузург буд ва соҳиб таърихаст . Вай гуфт : ки исои Мӯсилии роҳиб буд вай гуфт : ки бар мусулмонони оятӣ фурӯд омад , надонам , ки аз баси он ояти аллоҳро чун озоранд ? мо икўн ман наҷӯй сулсаи алоҳўрои бъҳм . Алоиаҳ .

شیخ الاسلام گفت: کی جواب سخت نیکو باز داد و خود ازو نمی‌بایست پرسید شیخ الاسلام گفت: کی ابوالحسین سلامی مردی بزرگ بود و صاحب تاریخست. وی گفت: که عیسی موصلی راهب بود وی گفت: که بر مسلمانان آیتی فرود آمد، ندانم، که از بس آن آیت اللّه را چون آزاراند؟ ما یکون من نجوی ثلثه الاهورا بعهم. الآیه.

Шайх алислом гуфт : кӣ бўолҳсини моликии номи ваии Аҳмади бен Саиди алмолкии бғдодисту фасеҳ буд бо ҷунайду нурӣ ва он табақа суҳбат карда , бтрсўс бӯда ва онҷо бирафта вай гуфт : ки ин тайифаро фақир хонанд аз баҳри онки эшон бадви гетӣ фурӯ намеоянд .

شیخ الاسلام گفت: کی بوالحسین مالکی نام وی احمد بن سعید المالکی بغدادیست و فصیح بود با جنید و نوری٭ و آن طبقه صحبت کرده، بطرسوس بوده و آنجا برفته وی گفت: که این طایفه را فقیر خوانند از بهر آنک ایشان بدو گیتی فرو نمی‌آیند.

Шайх алислом гуфт : ки ин мард бар қнтраҳ бигузашт буд ар буд шояд ва гар набӯд шояд , аллоҳи корўӣ худ месозад вай ҳикоят кунад аз самоъи нурӣу ҷунайди шайх алислом гуфт : кӣ бўолҳсин ҳошимӣ гуяд кӣ аз ҷунайд пурседанд : кӣ дил кӣ хуш буд ? гуфт : он вақт ки ӯ дар дил буд .

شیخ الاسلام گفت: که این مرد بر قنطرهٔ بگذشت بود ار بود شاید و گر نبود شاید، اللّه کاروی خود می‌سازد وی حکایت کند از سماع نوری و جنید٭ شیخ الاسلام گفت: کی بوالحسین هاشمی گوید کی از جنید پرسیدند: کی دل کی خوش بود؟ گفت: آن وقت که او در دل بود.

Шайх алислом гуфт : ки ӯ сухан бо ҷавонмардон мегуфт , дар дили ёд ӯ буду меҳр ӯ буду суҳбат ӯ буд . Ва гуфт : ки кӣ хуш шавад ? кӣ ӯ нозир ӯ буд . Кӣ хуш буд ? кӣ ӯ ҳозир буд .

شیخ الاسلام گفت: که او سخن با جوانمردان می‌گفت، در دل یاد او بود و مهر او بود و صحبت او بود. و گفت: که کی خوش شود؟ کی او ناظر او بود. کی خوش بود؟ کی او حاضر بود.