Номи ваии ҳасани бен Аҳмад аз мҳинон машойихаст суҳбат карда бо бўбкри мисрӣу буъалии рӯдбории ягонаи машойихи вақт . Бўъсмон мағрибӣ гуяд : ҳӯмани алсолкин . Вўиро таъзим доштӣ , пери буъалии ммштўлии аизи соҳиби каромат буд зоҳир . Дар сана наеву арбаъӣн ва слсмоӣаҳ бирафта аз дунё ва гӯйанд санаи сет ва хумсину аллоҳи аълам . Аз ақрон рӯдборӣаст ва бо ёқӯби рай .

نام وی حسن بن احمد از مهینان مشایخ است صحبت کرده با بوبکر مصری و بوعلی رودباری یگانهٔ مشایخ وقت. بوعثمان مغربی گوید: هومن السالکین. وویرا تعظیم داشتی، پیر بوعلی ممشتولی ایذ صاحب کرامت بود ظاهر. در سنه نیف و اربعین و ثلثمائه برفته از دنیا و گویند سنه ست و خمسین و اللّه اعلم. از اقران رودباری است و با یعقوب ری.

Шайх алислом гуфт кӣ ҳргаҳи буъалии котиби шайхи буъалии рӯдбориро ном барадӣ гуфтӣ : ки Сайиди мо шогирдони вай азон рашк майамад , виро гуфтанд : чист ин ки вирои Сайиди худ май гўӣӣ ? гуфт : ореи вай аз шариъат бҳқиқт шуд , мо аз ҳақиқати бшриът май оӣим .

شیخ الاسلام گفت کی هرگه بوعلی کاتب شیخ بوعلی رودباری را نام بردی گفتی: که سید ما شاگردان وی ازان رشک می‌امد، ویرا گفتند: چیست این که ویرا سید خود می‌گوئی؟ گفت: آری وی از شریعت بحقیقت شد، ما از حقیقت بشریعت می‌آئیم.

Шайх алислом гуфт : мард аз пешгоҳ бостон нафаристанд , ту ндонӣ ки ӯ ки аз остон вопишгоаҳ фиристанд кист ? пас сард буд , кӣ аз ноз бо ниёз фиристанд , аз ниёз бо нози ой , ва аз таҳорати бнмози шӯ .

شیخ الاسلام گفت: مرد از پیشگاه بآستان نفرستند، تو ندانی که او که از آستان واپیشگاه فرستند کیست؟ پس سرد بود، کی از ناز با نیاز فرستند، از نیاز با ناز آی، و از طهارت بنماز شو.

Шайх алислом гуфт : ки буъалӣ котиб гуфт : асҳоби алоўроди лоикўни ?лаами қулӯб . Виромаҳ доштанд аз рӯдборӣ аз бузургии вайу тамомии илми вай . Вай гуяд : ҳар чизе ки бар ман мушкил шудӣ , Мустафоро бихоб дидамӣу азуи пурсидамӣ .

شیخ الاسلام گفت: که بوعلی کاتب گفت: اصحاب الاوراد لایکون لهم قلوب. ویرامه داشتند از رودباری از بزرگی وی و تمامی علم وی. وی گوید: هر چیزی که بر من مشکل شدی، مصطفی را بخواب دیدمی و ازو پرسیدمی.

Шайх алислом гуфт : ки шайхи буъалии котиб дар ҳамаи Мисри вирои як мурӣд буд ки чизе буд додӣ , аўбмрд , ваии басари гӯ вай шуд гуфт : илоҳӣ ! миёни ман ва ту ӯ восита буду ширк , ӯ бирафт тавҳиди ман дурусти гардон ! баҳақи онки тавҳиди ман туро дуруст шуд брФтн ӯ , ки бовай никўӣӣ кун . Ҳам вай гуфт : ки аллоҳ гуфт : васли алиномни сабри ълино .

شیخ الاسلام گفت: که شیخ بوعلی کاتب در همه مصر ویرا یک مرید بود که چیزی بود دادی، اوبمرد، وی بسر گو وی شد گفت: الهی! میان من و تو او واسطه بود و شرک، او برفت توحید من درست گردان! بحق آنک توحید من ترا درست شد برفتن او، که باوی نیکوئی کن. هم وی گفت: که اللّه گفت: وصل الینامن صبر علینا.

Шайхи Абулқосим нсрободӣ гуяд : ки буъалии котибро гуфтанд : кӣ бкдоми биҳишти моилтарӣ азин ду : бФқр ё бғно ? гуфт : бонк баландтараст дараҷа ва мааст қадари он , пас азин ду байт бархонад . Байт :

شیخ ابوالقاسم نصرآبادی گوید: که بوعلی کاتب را گفتند: کی بکدام بهشت مایل تری ازین دو: بفقر یا بغنا؟ گفت: بآنک بلندتر است درجه و مه است قدر آن، پس ازین دو بیت برخواند. بیت:

Шайх алислом гуфт : ки ваии Мустафоро бихоб дид виро гуфт : турои бўкилии даравишон бпоӣ кардам . Вай гуфт : ё расӯли аллоҳ ! бкФоит ? гуфт : бкФоит . Виро корӣ бархесту даравишон рӯй буи ниҳодан ба орзӯҳо ва боистҳо , ва он ҳама рост мешуд , кӣ хоста буд кӣ бкФоит омад бостози хеш , буъалии котиб , виро бигуфт , вай гуфт : чаҳ карда будӣ яъне аз ҷурм ? кӣ туро аз миёни даравишон берун карданд ? яъне дарвешӣ надошт ма аз кифоят ва тавон . Шайх алислом гуфт қудси аллоҳи рӯҳа : ӯ бахудӣ худ менакард , магар ки Нидои Мустафо , нигар ғофил набошӣ аз мкрўи ғурур .

شیخ الاسلام گفت: که وی مصطفی را بخواب دید ویرا گفت: ترا بوکیلی درویشان بپای کردم. وی گفت: یا رسول اللّه! بکفایت؟ گفت: بکفایت. ویرا کاری برخاست و درویشان روی بوی نهادن به آرزوها و بایستها، و آن همه راست می‌شد، کی خواسته بود کی بکفایت آمد باستاذ خویش، بوعلی کاتب، ویرا بگفت، وی گفت: چه کرده بودی یعنی از جرم؟ کی ترا از میان درویشان بیرون کردند؟ یعنی درویشی نداشت مه از کفایت و توان. شیخ الاسلام گفت قدس اللّه روحه: او بخودی خود می‌نکرد، مگر که ندای مصطفی، نگر غافل نباشی از مکرو غرور.

Шайх алислом гуфт : кӣ буъалии мштўлӣ аз мштўл биёмад ббсраҳи бзёрти шайх бо ёқӯби сўсӣ дар Басра май гашт . Аз каси боз наме хост кӣ хона вай куҷост ? то рӯзии бкўӣӣ фурӯ шуд дукони ҳаллоҷ буд , шогирд кӣ бад барон дукон , наздик ӯ рафт пурсед : кӣ ҳуҷраи шайх бо ёқӯб май бояд . Гуфт : туро ӯ май бояд ? гуфт : ту бова шӯй туро гуяд : ки гирди кирдори гирд , ки ҳар ки бирав шавад ин гуяд . Гуфт : онк дар ҳуҷра ӯ зина буд , ва барон зина дар кӣ буд . Вай рафт ва дадаст бадари ҳуҷраи ваии бози ниҳод , овоз омад ки дароӣ , дршд ӯро гуфт : биё биншин ман туро нагӯям бирав . Ки гирди кирдори гирд , биё биншин , яъне ин кор на ҳама онаст , чизеаст ма аз кирдори ту .

شیخ الاسلام گفت: کی بوعلی مشتولی از مشتول بیامد ببصره بزیارت شیخ با یعقوب سوسی در بصره می‌گشت. از کس باز نمی‌خواست کی خانه وی کجاست؟ تا روزی بکوئی فرو شد دکان حلاج بود، شاگرد کی بد بران دکان، نزدیک او رفت پرسید: کی حجرهٔ شیخ با یعقوب می‌باید. گفت: ترا او می‌باید؟ گفت: تو باو شوی ترا گوید: که گرد کردار گرد، که هر که برو شود این گوید. گفت: آنک در حجرهٔ او زینهٔ بود، و بران زینه در کی بود. وی رفت و ددست بدر حجرهٔ وی باز نهاد، آواز آمد که درای، درشد او را گفت: بیا بنشین من ترا نگویم برو. که گرد کردار گرد، بیا بنشین، یعنی این کار نه همه آنست، چیزیست مه از کردار تو.

Шайх алислом гуфт : ки буъалӣ розӣ гуяд : азои рояти аллоҳи ъзу ҷли иўҳшки ман халқаи фоилами анаи иридони иؤнски бнФсаҳ . Аллоҳи бинӣ ки туро аз халқи худ , меваҳшат кунад , аз ҳозир наёсоӣ ва ғоят наҷӯй дон ки мурод вай онаст , ки турои бахуд ором диҳаду инс .

شیخ الاسلام گفت: که بوعلی رازی گوید: اذا رایت اللّه عز و جل یوحشک من خلقه فاعلم انه یریدان یؤنسک بنفسه. اللّه بینی که ترا از خلق خود، می وحشت کند، از حاضر نیاسای و غایت نجوی دان که مراد وی آنست، که ترا بخود آرام دهد و انس.

Шайх алислом гуфт : ки буъалӣ хайрон гуфт : азо астанд алрҷли номи ақла

شیخ الاسلام گفت: که بوعلی خیران گفت: اذا استند الرجل نام عقله

Шайх алислом гуфт : чун бедор буд марди муъаллақ буду силам .

شیخ الاسلام گفت: چون بیدار بود مرد معلق بود و سلم.