Ки номи ваии Абдуллоҳи бен Муҳамадаст , кунят ӯ АбуМуҳамади ншопўрист аз маҳаллаи ҳираҳи ббғдод буд ягонаи машойихи Ироқ буд ва азема эшон , аз асҳоби боҳФс буду ҷунайдро дидау сидост . Гуфт : аҷоиби Ироқи се аизи зъқаҳ « ба маънии фарёд , сиҳаҳ » шбли٭у нуктаи муртаиш ,у ҳикоёти ҷаъфари хулдӣ . Муртаиш дар масҷиди шӯ низиаҳ бӯда буд муқӣм дар Бағдод , ва онҷо бирафта дар санаи смон ва ъушрину слсмоӣаҳ .

که نام وی عبداللّه بن محمد است، کنیت او ابومحمد نشاپوریست از محلهٔ حیره ببغداد بود یگانهٔ مشایخ عراق بود و از ایمهٔ ایشان، از اصحاب باحفص بود و جنید٭ را دیده و سیداست. گفت: عجایب عراق سه ایذ زعقه «به معنی فریاد، صیحه» شبلی٭ و نکتهٔ مرتعش، و حکایات جعفر خلدی. مرتعش در مسجد شو نیزیه بوده بود مقیم در بغداد، و آنجا برفته در سنه ثمان و عشرین و ثلثمائه.

Шайх алислом гуфт : ки муртаиш гуфт эмоми зарф : ки ҳаргизи хештани бботн хос надидам . Аз вай пурседанд : кӣ тасаввуф чист ? гуфт : ашколу талбису китмони пас ин байт бархонад

شیخ الاسلام گفت: که مرتعش گفت امام ظرف: که هرگز خویشتن بباطن خاص ندیدم. از وی پرسیدند: کی تصوف چیست؟ گفت: اشکال و تلبیس و کتمان پس این بیت برخواند

Ва ҳам аз вай пурседанд кӣ : эй алоъмоли афзал ? гуфт : равияи фазли аллоҳ . Пас ин байт бархонад :

و هم از وی پرسیدند کی: ای الاعمال افضل؟ گفت: رویة فضل اللّه. پس این بیت برخواند:

Қоли алмртъш : афзали алорзоқи тасҳеҳи алъбўдиаҳи алии алмшоҳдаҳу мулозимаи алхдмаҳи алии алснаҳ .

قال المرتعش: افضل الارزاق تصحیح العبودیة علی المشاهدة و ملازمة الخدمة علی السنة.