Номи ваии Муҳамади бен абрҳими бен Юсуфи бен Муҳамад , ва гӯйанд ки номи вай иброҳӣмаст валлоҳи аълам . Ва ншопўрӣ асласт , суҳбат карда бо бўъсмони ҳирӣу ҷунайд ва рӯему хавос ва гӯйанд ки чиҳил сол дар Макка бӯда муҷовир , дар ҳарам бўл накарда буд ва мӯӣ нияндохта буд таъзими ҳарамро ,у писарро гуфта бўбкрро : ки ҳар мӯӣ ки аз ман баргирӣ донагии турои даҳум . Ва гӯйанд ки қурби шаст ҳаҷ карда буд .

نام وی محمد بن ابرهیم بن یوسف بن محمد، و گویند که نام وی ابراهیم است واللّه اعلم. و نشاپوری اصل است، صحبت کرده با بوعثمان حیری و جنید و رویم و خواص و گویند که چهل سال در مکه بوده مجاور، در حرم بول نکرده بود و موی نینداخته بود تعظیم حرم را، و پسر را گفته بوبکر را: که هر موی که از من برگیری دانگی ترا دهم. و گویند که قرب شست حج کرده بود.

Бўъмр ва нҷид гуяд : ки бимика будам ,у машойихи вақт чун каттонӣу бўолҳсини музайяни кабӣру сағиру ҷузи эшон аз машойих дар ҳалқа ,у садри ҳамаи бўъмру зҷоҷ буд ва чун сухан рафтӣ , ҳукм вай кардӣ ва бова ҳўолт кардандӣ . Пайваста мегуфтӣ , ва сӣ соли ман халаи ҷунайди бадасти худ пок кардааму бон фахр мекардам , дар Макка бирафта дар санаи смону арбаъӣну слсмоӣаҳ . Ва бўъсмон мағрибӣ гуяд виро :у ҳӯмани алсолкину оётау фазойилаи аксари ман ани иҳсӣу иъд . Вай гуфт :

بوعمر و نجید گوید: که بمکه بودم، و مشایخ وقت چون کتانی و بوالحسین مزین کبیر و صغیر و جز ایشان از مشایخ در حلقه، و صدر همه بوعمر و زجاج بود و چون سخن رفتی، حکم وی کردی و باو حوالت کردندی. پیوسته می‌گفتی، و سی سال من خلاء جنید٭ بدست خود پاک کرده‌ام و بآن فخر می‌کردم، در مکه برفته در سنه ثمان و اربعین و ثلثمائه. و بوعثمان مغربی گوید ویرا: و هومن السالکین و آیاته و فضایله اکثر من ان یحصی و یعد. وی گفت:

Шайх алислом гуфт : кӣ аз бӯи Амр зҷоҷ пурседанд : ки марди азин боб сухан гуяд , ва он ҳолу мақом ӯ набӯд , раво буд иё на ? гуфт : ки тақсир худ медонад , миёни худ ва ӯ , раво буд .

شیخ الاسلام گفت: کی از بو عمرو زجاج پرسیدند: که مرد ازین باب سخن گوید، و آن حال و مقام او نبود، روا بود ییا نه؟ گفت: که تقصیر خود می‌داند، میان خود و او، روا بود.

Шайх алислом гуфт : ки сухан хоҳӣ гуфт бшФоът наноз сухани бзрўрти гӯии баҳои мроҳии ноз . Каъбӣ аз бўъмрў пурсед : Киеви алтриқи илои аллоҳ ? гуфт : абшр ! Фшўқки илайҳи азъҷки лтлби далели идлки алайҳ . Ва қол : ва ман такаллуми ани ҳоли лами исли илайҳ , кони каломаи фитнаи лмни исмъаҳу даъвии итўлди фии қалбау ҳарамаи аллоҳи улвусули илои тлки улҳолу булӯға . Ва қол : алзрўраҳи мо тмнъи соҳибаи ани алқолу алқлили волхбри волостхбор ,у шуғлаи алоҳтмоми бўқтаҳи ани алтФрғи илои авқоти ғайра

شیخ الاسلام گفت: که سخن خواهی گفت بشفاعت نناز سخن بضرورت گوی بها مراهی ناز. کعبی از بوعمرو پرسید: کیف الطریق الی اللّه؟ گفت: ابشر! فشوقک الیه ازعجک لطلب دلیل یدلک علیه. و قال: و من تکلم عن حال لم یصل الیه، کان کلامه فتنة لمن یسمعه و دعوی یتولد فی قلبه و حرمه اللّه الوصول الی تلک الحال و بلوغه. و قال: الضرورة ما تمنع صاحبه عن القال و القلیل والخبر والاستخبار، و شغله الاهتمام بوقته عن التفرغ الی اوقات غیره

Ва падари бўъмру зҷоҷӣ аз машойихаст , номи ваии абрҳими бен Юсуфи бен Муҳамад алзҷоҷӣ кунӣа абўосҳқи водобии Амр дар таърих биоварадаанд , аз мҳинони асҳоби боҳФс٭ буд , вўиро мазҳабаст дар маломат дар хилофи нафас .

و پدر بوعمر و زجاجی از مشایخ است، نام وی ابرهیم بن یوسف بن محمد الزجاجی کنیه ابواسحق وادابی عمرو در تاریخ بیاورده‌اند، از مهینان اصحاب باحفص٭ بود، وویرا مذهب است در ملامت در خلاف نفس.

Кони иҳкии анҳу анаи қол : фии хилофи алнФси алии давоми алоўқоти бирка ,у қади соидати нафасии мараи фии хтўаҳи Фмои амкннии тадорукҳо илои синӣн . Ва бўъмрўи нҷиди ҳам аз табақа панҷумаст , аз мутааххирон гуфтау бўъмрўи акоФу бўъмрўи ҳилолӣ

کان یحکی عنه انه قال: فی خلاف النفس علی دوام الاوقات برکة، و قد ساعدت نفسی مرة فی خطوة فما امکننی تدارکها الی سنین. و بوعمرو نجید هم از طبقه پنجم است، از متاخران گفته و بوعمرو اکاف و بوعمرو هلالی