Ва ҳў Муҳамад кунӣа абўоҳсин , аз аҳл Широзаст ба орган бӯда ва олам бӯда босўл . ӯро забон буд машҳур дар улӯми ҳақоиқ . Шогирди шбли٭ буд ,у шблии қдрўӣ бузург медошта . Устоди бўъбдоллаҳи хафиф буд , миён ӯу бўъбдоллаҳи хафифи муъоризот дар масойили пари ганд . Дар санаи сулс ва хумсин ва слсмоӣаҳ бирафта , бо шайхи буъалии котиби баҳам ,у шайхи бўзръаҳи табарӣ виро бишуста , вай гуфт : на адабаст ки аз ёри худ пурсӣ ки гўӣӣу кӯ будӣу дарчӣ ? ва ҳам ӯ гуфт : ки суҳбати аҳли бидъати эърози орад аз ҳақ ,

و هو محمد کنیه ابواحسین، از اهل شیراز است به ارگان بوده و عالم بوده باصول. او را زبان بود مشهور در علوم حقایق. شاگرد شبلی٭ بود، و شبلی قدروی بزرگ میداشته. استاد بوعبداللّه خفیف بود، میان او و بوعبداللّه خفیف معارضات در مسایل پر گند. در سنه ثلث و خمسین و ثلثمائه برفته، با شیخ بوعلی کاتب بهم، و شیخ بوزرعهٔ طبری ویرا بشسته، وی گفت: نه ادبست که از یار خود پرسی که گوئی و کو بودی و درچهٔ؟ و هم او گفت: که صحبت اهل بدعت اعراض آرد از حق،

Шайх алислом гуфт : кӣ аз бендор аргоне пурседанд кӣ тасаввуф чист ? гуфт : вФоءи аҳди шайх алислом гуфт : кӣ вафо бръҳд онаст , кӣ чизе бар дили гузашт ӯро , он бикунӣ .

شیخ الاسلام گفت: کی از بندار ارگانی پرسیدند کی تصوف چیست؟ گفت: وفاء عهد شیخ الاسلام گفت: کی وفا برعهد آنست، کی چیزی بر دل گذشت او را، آن بکنی.

Шайх алислом гуфт : кӣ вақте айёрии фаро сӯфӣ гуфт : кӣ фарқи миёни мо вмён шумо онаст : ки моҳир ки бгўӣим букунем , ва ҳар ки шумо биандешед , ва бар дил гузарад бикунед . Шайх алислом гуфт ки машойих гуфтаанд : ки пешини хотир кӣ бар дил гузарад аз ҳақ буду дигар аз дев . ӯ Фўои бъҳдии аўФи бъҳдкми ақди он буд ки бадалу хотири андешӣ ,у аҳди он буд ки бзбони бгўӣӣ . Ҳар дуро вафо кунӣ . Бидон ки тариқи суфиёни брўФост . Суҳбат бо аллоҳ ду ҳарфаст : иҷобату истиқомат . Иҷобати аҳду истиқомати вафо . Чунонкӣ шариъат дайнаст , вафо аинонро дайнаст дар шариъати садҳазори фармон бешаст ва дар ҳақиқат як фармонаст . Дар вафо омадӣ бпоӣ , то варони бмни ой . Дараки шариъати ҳазор соли бсоътӣ дртўон ёфт . Ва дараки соъатӣ дар ҳақиқати бҳзори сол дар натавон ёфт .

شیخ الاسلام گفت: کی وقتی عیاری فرا صوفی گفت: کی فرق میان ما ومیان شما آنست: که ماهر که بگوئیم بکنیم، و هر که شما بیندیشید، و بر دل گذرد بکنید. شیخ الاسلام گفت که مشایخ گفته‌اند: که پیشین خاطر کی بر دل گذرد از حق بود و دیگر از دیو. او فوا بعهدی اوف بعهدکم عقد آن بود که بدل و خاطر اندیشی، و عهد آن بود که بزبان بگوئی. هر دو را وفا کنی. بدان که طریق صوفیان بروفاست. صحبت با اللّه دو حرفست: اجابت و استقامت. اجابت عهد و استقامت وفا. چنانکه شریعت دینست، وفا اینانرا دینست در شریعت صدهزار فرمان بیش است و در حقیقت یک فرمانست. در وفا آمدی بپای، تا وران بمن آی. درک شریعت هزار سال بساعتی درتوان یافت. و درک ساعتی در حقیقت بهزار سال در نتوان یافت.

Шайх алислом гуфт , ки асҳқ ҳофиз гуфт , ки алии Юсуф широзӣ гуфт ҳофиз : ки шайхи бўолҳсни ҷаҳаннам ҳамадонӣ гуфт , ки бендор аргоне гуфт : ки аллоҳи таъолии маърифати хеши чизеи фирор ҳай диҳад аз бандагони хеш , ки ар банда бо аллоҳ на бон мъомлт кунад , он аз ваии нстонд ва бова бигузоради ҳуҷҷатро , то фардои взўи бон ҳисоб кунад аммо зиёдат боз гирад дар зиёдат дар бандад .

شیخ الاسلام گفت، که اسحق حافظ گفت، که علی یوسف شیرازی گفت حافظ: که شیخ بوالحسن جهنم همدانی گفت، که بندار ارگانی گفت: که اللّه تعالی معرفت خویش چیزی فرار هی دهد از بندگان خویش، که ار بنده با اللّه نه بآن معاملت کند، آن از وی نستاند و باو بگذارد حجت را، تا فردا وزو بآن حساب کند اما زیادت باز گیرد در زیادت در بندد.

Шайх алислом гуфт : ки ҳар ки на дар зёдтст дар нуқсонаст воин саъбаст ин қавмро . Ва бендор гуфта : ман лами итрки алкул расман фии ҷанб алҳақ лоиҳсли ?лаи алкули ҳқиқаҳу ҳўолҳқ . Ва аншди бендори бен алҳусайн :

شیخ الاسلام گفت: که هر که نه در زیادتست در نقصانست واین صعبست این قوم را. و بندار گفته: من لم یترک الکل رسماً فی جنب الحق لایحصل له الکل حقیقةً و هوالحق. و انشد بندار بن الحسین: