« шайх алислом гуфт » кӣ шайхи бўбкри тмстонии порсии бншопўр буд , шогирди шблӣ буд ва он иброҳӣми даббоғи широзӣ , аз мҳинони машойих буд ва бар баландтари ҳол , ягонаи баҳоли худу вақти худ шблии виро бузург медошту бузург май ниҳоди маҳалу қадар ӯ . Бо машойихи порс суҳбат кардау вирои ҳурмат азим медоштанд бншопўр , ва онҷо бирафта дар санаи арбаъӣну слсмоӣаҳ .

«شیخ الاسلام گفت»کی شیخ بوبکر طمستانی پارسی بنشاپور بود، شاگرد شبلی بود و آن ابراهیم دباغ شیرازی، از مهینان مشایخ بود و بر بلندتر حال، یگانه بحال خود و وقت خود شبلی ویرا بزرگ می‌داشت و بزرگ می‌نهاد محل و قدر او. با مشایخ پارس صحبت کرده و ویرا حرمت عظیم می‌داشتند بنشاپور، و آنجا برفته در سنه اربعین و ثلثمائه.

Шайх алислом гуфт : ки бўбкр тмстонӣ гуяд мо алҳиўаҳи алои фии аламут яъне мо ҳиўаҳи алқлби алои фии амотаҳи алнФс

شیخ الاسلام گفت: که بوبکر طمستانی گوید ما الحیوة الا فی الموت یعنی ما حیوة القلب الا فی اماتة النفس

Шайх алислом гуфт : ки ҳеҷ зинда зинда накунанд то худро бнмирии бадв , зинда нагардӣ . Ва ҳам тмстонӣ гуфта : ки мардӣ дар мақомӣ буд бар дайгарии ёзд эй беадаб буд . Ва ҳам вай гуфта : лӣси алии бисоти алқрби тсхт ва ҳам вай гуфта : ақрби анноси илои аллоҳи таъолии асръҳми рҷўъо ва ҳам вай гуфта : кӣ шблии соҳиби ҳол буд , аз тавҳид зарра набавӣед .

شیخ الاسلام گفت: که هیچ زندهٔ زنده نکنند تا خود را بنمیری بدو، زنده نگردی. و هم طمستانی گفته: که مردی در مقامی بود بر دیگری یازد ای بی‌ادب بود. و هم وی گفته: لیس علی بساط القرب تسخط و هم وی گفته: اقرب الناس الی اللّه تعالی اسرعهم رجوعاً و هم وی گفته: کی شبلی صاحب حال بود، از توحید ذرهٔ نبویید.

Шайх алислом гуфт : кӣ шблӣ аз тавҳиди муддаӣона сухан мегуяд на мтмлконаҳ . Касе бўбкри тмстониро гуфт : маро васиятӣ бикун « гуфт » алҳмаҳ ! ?фони алайҳои мадори аламри волӣҳо ирҷъи аламр . Ва ҳам вай гуфта : мо алҳқиқаҳи алои фии мӯати алнФс . Ва ҳам вай гуфта : ҳиммати маин берун омаданаст аз нафас аз баҳри онки нафас , мҳинаҳ ҳиҷобаст миёни туу аллоҳ . Ва ҳам вай гуфт : ки мумкин нашавад берун омадан аз нафасу растан аз нафаси худ бнФси худ , ки бадв аз нафас вхўд битавон расту бсҳти иродат ӯро .

شیخ الاسلام گفت: کی شبلی از توحید مدعیانه سخن می‌گوید نه متملکانه. کسی بوبکر طمستانی را گفت: مرا وصیتی بکن «گفت» الهمة! فان علیها مدار الامر والیها یرجع الامر. و هم وی گفته: ما الحقیقة الا فی موت النفس. و هم وی گفته: همت مهین بیرون آمدنست از نفس از بهر آنک نفس، مهینه حجابست میان تو و اللّه. و هم وی گفت: که ممکن نشود بیرون آمدن از نفس و رستن از نفس خود بنفس خود، که بدو از نفس وخود بتوان رست و بصحت ارادت او را.