Шайх алислом гуфт : кӣ номи ваии алии бен иброҳӣм албсрӣаст босл аз Басра буд ббғдод нишаст шайхи Ироқ буд , ва бидон ҷои бузург шуда . Шайх слмӣ гуяд : ки кас надидаам ! аз машойихи тамоми ҳолтар , аз ваии взбони некӯтар ,у сухантар азу лисони алўқту ягонаи машойих дар тариқат , вбълми тавҳиди махсӯс буд ,у кас чуну нагӯяд пас азу аз машойих дар тавҳиду тФрид . Ҳанбалии мазҳаб буд .

شیخ الاسلام گفت: کی نام وی علی بن ابراهیم البصری است باصل از بصره بود ببغداد نشست شیخ عراق بود، و بدان جا بزرگ شده. شیخ سلمی گوید: که کس ندیده‌ام! از مشایخ تمام حال‌تر، از وی وزبان نیکوتر، و سخن‌تر از و لسان الوقت و یگانهٔ مشایخ در طریقت، وبعلم توحید مخصوص بود، و کس چنو نگوید پس ازو از مشایخ در توحید و تفرید. حنبلی مذهب بود.

Шайх алислом гуфт : ки шогирди шбли٭ буд шблиро ҷузи азу шогирд набӯд . Сухани шинавон бисёр бӯдаанд , сухан шунӯдаанд аз вай . Аммо ин ҳадис ҷудост яъне мироси ваии ббрдаҳ . Ва ҳасриро устоди ҷуз аз шблии набӯда ва дар кори ваии давр фаро бӯда , виро гуфтӣ : анати девона мислии бинӣу бинки тأлФи азалӣ . Ва ҳасрӣу бўъбдоллаҳи хафиф ҳамтоӣ якдигаранд « ва дар ҳамон айём буданд » ва дар ҳамон сол бирафтаанд аз дунё « дар санаи аҳадӣ ва сабъин нъии алиноФии зии алҳҷаҳу ҳўи шайхи алъроқи фии вақта » аммо ибни хафиф бо олаттар буд ,у ҳасрӣ бо ботинтар буд .

شیخ الاسلام گفت: که شاگرد شبلی٭ بود شبلی را جز ازو شاگرد نبود. سخن شنوان بسیار بوده‌اند، سخن شنوده‌اند از وی. اما این حدیث جداست یعنی میراث وی ببرده. و حصری را استاد جز از شبلی نبوده و در کار وی دور فرا بوده، ویرا گفتی: انت دیوانه مثلی بینی و بینک تألف ازلی. و حصری و بوعبداللّه خفیف٭ همتای یکدیگراند «و در همان ایام بودند» و در همان سال برفته‌اند از دنیا «در سنه احدی و سبعین نعی الینافی ذی‌الحجه و هو شیخ العراق فی وقته» اما ابن خفیف با آلت‌تر بود، و حصری با باطن‌تر بود.

Шайх алислом гуфт : ки ҳасрии шайхи Ироқ буд . Ва аз устодон манаст вошмои раббонӣ буд ки саркор фаро донад дод ҳасрии азонст . Ббғдод бирафта рӯзи одина дар моҳи зёлҳҷаҳи санаи аҳадӣ ва сабъину слсмоӣаҳ .

شیخ الاسلام گفت: که حصری شیخ عراق بود. و از استادان منست واشما ربانی بود که سرکار فرا داند داد حصری ازانست. ببغداد برفته روز آدینه در ماه ذیالحجه سنه احدی و سبعین و ثلثمائه.

Вай гуфт : алсўФии лоинзи аҷи анзъоҷаҳу лоиқри фии дора ва ҳам гуфт : алсўФии ваҷдаи вуҷӯдаи всФотаҳи ҳиҷоба . Ҳасриро гуфтанд : моро васиятӣ кун гуфт : алейк бовели аламри алонФроди сами изўлўни алшиўхи фии алмаъорифи сами иқФҳўни алии алтФрид бо сиқти алҳдсон .

وی گفت: الصوفی لاینز عج انزعاجه و لایقر فی داره و هم گفت: الصوفی وجده وجوده وصفاته حجابه. حصری را گفتند: ما را وصیتی کن گفت: علیک باول الامر الانفراد ثم یزولون الشیوخ فی المعارف ثم یقفهون علی التفرید با سقط الحدثان.

Шайхи бўолҳсни бўолмътмри рқӣ Сайид бӯда , вай гуяд , кӣ шайх ҳасрӣ гуфт : алрҷоли арбъи муддаии макшуф ,у мутафарриқ то раҳи ?лау тораи алайҳ ,у мтҳққи қдои китфии бҳқиқтаҳ ,у воҳиди фаннии бўҷдаҳ .

شیخ بوالحسن بوالمعتمر رقی سید بوده، وی گوید، کی شیخ حصری گفت: الرجال اربع مدعی مکشوف، و متفرق تا رة له و تارة علیه، و متحقق قدا کتفی بحقیقته، و واحد فنی بوجده.

Шайх алислом гуфт : кӣ ман бо бўолҳсини смъўн на наякум , кӣ устоди маро май рнҷониди ҳасриро , ва ҳар ки астодтро ранҷа дод ва ту азу ранҷа нашӯй саг аз тавба ба буд « вай аз машойих Бағдод бӯда ӯро збо нест некӯи дарин илм , вирои боситод мафтӯн кунад . Ва ҳўи лисони алўқти моти санаи сети аўсбъу смонину слсмоӣаҳ . »

شیخ الاسلام گفت: کی من با بوالحسین سمعون نه نیکم، کی استاد مرا می‌رنجانید حصری را، و هر که استادترا رنجه داد و تو ازو رنجه نشوی سگ از توبه به بود «وی از مشایخ بغداد بوده او را زبا نیست نیکو درین علم، ویرا باستاد مفتون کند. و هو لسان الوقت مات سنه ست اوسبع و ثمانین و ثلثمائه.»

Шайх алислом гуфт : кӣ ибни смъўни соҳиб калом бӯдау ҳасрии соҳиби дард буд номи ваии Муҳамади бен Аҳмади бен смъўн буд , ббғдод бӯда музаккар буд вай гуфт : ки ҳар суханӣ ки аз зикр холӣаст лағваст , ҳар хомӯшӣ ки аз фикрат холӣаст саҳваст ва ҳар назар ки аз ибрат холӣаст лаҳваст .

شیخ الاسلام گفت: کی ابن سمعون صاحب کلام بوده و حصری صاحب درد بود نام وی محمد بن احمد بن سمعون بود، ببغداد بوده مذکر بود وی گفت: که هر سخنی که از ذکر خالیست لغو است، هر خاموشی که از فکرت خالیست سهو است و هر نظر که از عبرت خالیست لهو است.

Ибн смъўн гуфта : арсўз ваҳдат нест , бории аташ иродат нест . Шайх алислом гуфт : ки аз машойихи гази ёргоҳи ду тан қадим таранд яке шайхи бўнсри хбози мардии бузург буд қавмӣ аз шогирдони вай ба ҳаҷ май рафтанди бзёрт ҳасрӣ шуданд ҳасрӣ аз ӣашон дар хост , кӣ чизе бар хонед ар донед яке азишон торӣ баровард ҳасрии биқрори гашт дар самоъ , гуфт : имсоли шуморо бор нест боз гардид ва гуфт : на шумо шогирди бўнср хбозед , боз гардид бнздик ӯ шавед . Ҳар ки бозгашт бсломт монад ва ҳар ки бирафт бсмўми бсўххт , ҳеҷ бърФот нарасед . Ва дигар аз машойихи гази ёргоҳи шайхи бўолҳсни савҳони озн буд , дар масҷиди ҷомеъ мо нишинад . Шайх алислом гуфт : кӣ шогирди ваии фаро ман гуфт : ки пери пасини шаби рамазон саҷда кардед то субҳ мезоридидў мегуфтед худовандо ! он рӯза ки доштами туро ,у ҳаҷу намоз ки кардам ва он қуръон ки хондам , ба тавбаам он ҳамаи турои марои худ ройгон биёмурзу фаропазир .

ابن سمعون گفته: ارسوز وحدت نیست، باری عطش ارادت نیست. شیخ الاسلام گفت: که از مشایخ گاز یارگاه دو تن قدیم تراند یکی شیخ بونصر خباز مردی بزرگ بود قومی از شاگردان وی به حج می‌رفتند بزیارت حصری شدند حصری از یشان در خواست، کی چیزی بر خوانید ار دانید یکی ازیشان تاری برآورد حصری بیقرار گشت در سماع، گفت: امسال شما را بار نیست باز گردید و گفت: نه شما شاگرد بونصر خباز اید، باز گردید بنزدیک او شوید. هر که بازگشت بسلامت ماند و هر که برفت بسموم بسوخخت، هیچ بعرفات نرسید. و دیگر از مشایخ گاز یارگاه شیخ بوالحسن سوهان آزن بود، در مسجد جامع ما نشیند. شیخ الاسلام گفت: کی شاگرد وی فرا من گفت:که پیر پسین شب رمضان سجدهٔ کردید تا صبح می‌زاریدیدو می‌گفتید خداوندا! آن روزه که داشتم ترا، و حج و نماز که کردم و آن قرآن که خواندم، به توبه‌ام آن همه ترا مرا خود رایگان بیامرز و فرا پذیر.

Шайх алислом гуфт , кӣ шайхи Аҳмад ҳуроне гуяд , ки шайхи бўолҳсин бўолмътмр мегуяд : ки нишаста будам боҳасрии мардӣ виро гуфт : маро васиятӣ кун . Гуфт : аФрди ҳамтак ҳиммати ягонаи гн ! ҷҳми рқии ҳозир буд виро гуфт : чунонк бмн бинмуданд биравӣ бинмудам .

شیخ الاسلام گفت، کی شیخ احمد حرانی گوید، که شیخ بوالحسین بوالمعتمر می‌گوید: که نشسته بودم باحصری مردی ویرا گفت: مرا وصیتی کن. گفت: افرد همتک همت یگانه گن! جهم رقی حاضر بود ویرا گفت: چنانک بمن بنمودند بروی بنمودم.

Шайх алислом гуфт : ки ҷҳми рқӣ ӯед кӣ дар гармоба шуд берун омад « мардумон »ро гуфт : берун ойед , ҳамаро берун хонд , гармоба дар вақт фурӯд омад . Ва ҳў ӯед кӣ яке бтклФи пеш ӯ рақс кард вай бархест , сар дар миёни ду пой вай кард , ва ӯро бардошт ва аз девори бдиўор дигар мезад то аз ҳуши бабради онкасро , ҷҳми рқии ман алмтأхрини улфатёни волмшоиху кони ман Фқроءи алсодқину кони мстҳтрои болсмоъ ва ?илҳо фӣау моти байни алмсҷдин .

شیخ الاسلام گفت: که جهم رقی او اید کی در گرمابهٔ شد بیرون آمد «مردمان» را گفت: بیرون آیید، همه را بیرون خواند، گرمابه در وقت فرود آمد. و هو او اید کی یکی بتکلف پیش او رقص کرد وی برخاست، سر در میان دو پای وی کرد، و او را برداشت و از دیوار بدیوار دیگر می‌زد تا از هوش ببرد آنکس را، جهم رقی من المتأخرین الفتیان والمشایخ و کان من فقراء الصادقین و کان مستهتراً بالسماع و الهاً فیه و مات بین المسجدین.

Шайх ассалом гуфт : кӣ шайхи Аҳмади ҳуроне ӯед кӣ сӣ шабонаи рӯз дар Маккаи муҷовир буд бар як ноҳорӣ ва кӣ бархест ноҳор буд шайх алислом гуфт кӣ амӯи ҳасрии надида буд , бар аз маро бигуфт ки ман ҳасрӣ надидаам , ки дар санаи аҳадӣ ва сабъин бимика шудам гуфтам : чун бозгардам бзёрт ҳасрӣ шаваму бўъбдоллаҳи хафиф . Он сол бимика хабар расед : кӣ ҳасрӣ ббғдод бирафт !у ибни хафифи бшироз « бирафту давлат ҳар ду ҳамон сол »

شیخ السلام گفت: کی شیخ احمد حرانی او اید کی سی‌شبانه روز در مکه مجاور بود بر یک ناهاری و کی برخاست ناهار بود شیخ الاسلام گفت کی عمو حصری ندیده بود، بر از مرا بگفت که من حصری ندیده‌ام، که در سنه احدی و سبعین بمکه شدم گفتم: چون بازگردم بزیارت حصری شوم و بوعبداللّه خفیف. آن سال بمکه خبر رسید: کی حصری ببغداد برفت! و ابن خفیف بشیراز «برفت و دولت هر دو همان سال »

Шайхи алислом : кӣ бўолҳсини армўӣ ба Ирамӣ бӯда дар айёми ҳасрӣу бўъбдоллаҳи рӯдборӣу ибни хафифи машойих вақт буданду бўолҳсини армўӣ Сайид бӯда азин тоиФ , гўрўӣ ба армист .

شیخ الاسلام: کی بوالحسین ارموی به ارمی بوده در ایام حصری و بوعبداللّه رودباری و ابن خفیف مشایخ وقت بودند و بوالحسین ارموی سید بوده ازین طایف، گوروی به ارمیست.

Шайх алислом гуфт : ки аз бўолҳсин пурседанд кӣ вафо чист ? гуфт : онч азон биёмадӣ боз ба он нагардӣ . Гуфтанд : ин худ омаст он хос чист ? гуфт : онки бадоне ки збҳр чаҳ боз омадӣ

شیخ الاسلام گفت: که از بوالحسین پرسیدند کی وفا چیست؟ گفت: آنچ ازان بیامدی باز به آن نگردی. گفتند: این خود عامست آن خاص چیست؟ گفت: آنک بدانی که زبهر چه باز آمدی