Ва ахўаҳи Абулқосим , Муҳамаду ҷаъфари абнои Аҳмади бен Муҳамади алмқрӣу бўъбдоллаҳ суҳбат карда буд бо Юсуфи ҳусайни розии въбдоллаҳи хрози розӣу Музаффари Кирмони шоҳӣ ва рӯему ҳаририи вобни атои вўӣ аз Фтии машойих буду сахитар эшон ,у некӯи халқтару баланди ҳиммату вараъ , дар санаи сет ва сетин ва слсмоӣаҳ бирафта аз дунё . Ва аммо бўолқосм аз аҷалаи машойихи хуросон буд , ягона « машойих » дар вақти худ ,у тариқати некӯу олии ҳолу шарифи ҳиммат . Шайх слмӣ гуяд : ки касе надидаам аз машойих дар самту виқор ӯ , ва нишаст вай суҳбат карда буд бобўолъбоси атоу ҷрири٭у ибни саъдону бўбкри ммшозу буъалии рўдбори٭ ва дар санаи смон ва сабъин ва слсмоӣаҳ бирафта аз дунё ба нашопӯр ва ҳадис дошт .

و اخوه ابوالقاسم، محمد و جعفر ابنا احمد بن محمد المقری و بوعبداللّه صحبت کرده بود با یوسف حسین رازی وعبداللّه خراز رازی و مظفر کرمان شاهی و رویم و حریری وابن عطا٭ ووی از فتی مشایخ بود و سخی‌تر ایشان، و نیکو خلق‌تر و بلند همت و ورع، در سنه ست و ستین و ثلثمائه برفته از دنیا. و اما بوالقاسم از اجلهٔ مشایخ خراسان بود، یگانه «مشایخ» در وقت خود، و طریقت نیکو و عالی حال و شریف همت. شیخ سلمی گوید: که کسی ندیده‌ام از مشایخ در سمت و وقار او، و نشست وی صحبت کرده بود بابوالعباس عطا و جریری٭ و ابن سعدان و بوبکر ممشاذ و بوعلی رودباری٭ و در سنه ثمان و سبعین و ثلثمائه برفته از دنیا به نشاپور و حدیث داشت.

Бо Мансур собӯнӣ гуяд : кӣ аз бўъбдоллаҳи мақарии шунӯдам ки гуфт : алФқири алсодқи алзии имлки кули шииءу лои имлкаҳи шийъ ва слмӣ гуяд : ки аз шайхи бўолқосми мақарии розии шунӯдам ки гуфт : алФтўаҳи равияи фазли анноси бнқсонк . Ваҳм вай гуфт : алҳриаҳи мувофиқаи алохўони Фимоҳми фӣа , мо лами икни хлоФои ллълм , ва ҳам вай гуфт : алтсўФи астқомаҳи алаҳволи маъа алҳақ . Ва буъалии саффор розӣ гуяд : кӣ бўъбдоллаҳ мақарӣ гуфт бародари бўолқосм : ман тъзри ани хадамаи ихвонаи аўрсаҳи аллоҳи злолои инфикок ?ла манеҳ абадан ҳар ки ӯ хизмат аз ёрону бародарони хеш дареғ дорад ӯро азлӣ диҳанд ки ҳаргиз аз он бнрҳди бўолФрҷ врсонӣ гуяд : ки бўъбдоллаҳ мақарӣ гуфт : мо ақбли аҳади манӣ ҳдисои алои раъйат ?ла манеҳ алии лои имкнии алФёми бўоҷбҳо абадан .

با منصور صابونی گوید: کی از بوعبداللّه مقری شنودم که گفت: الفقیر الصادق الذی یملک کل شییء و لا یملکه شیء و سلمی گوید: که از شیخ بوالقاسم مقری رازی شنودم که گفت: الفتوة رویة فضل الناس بنقصانک. وهم وی گفت: الحریة موافقة الاخوان فیماهم فیه، ما لم یکن خلافاً للعلم، و هم وی گفت: التصوف استقامة الاحوال مع الحق. و بوعلی صفار رازی گوید: کی بوعبداللّه مقری گفت برادر بوالقاسم: من تعزر عن خدمة اخوانه اورثه اللّه ذلالا انفکاک له منه ابداً هر که او خدمت از یاران و برادران خویش دریغ دارد او را اذلی دهند که هرگز از آن بنرهد بوالفرج ورثانی گوید: که بوعبداللّه مقری گفت: ما اقبل احد منی حدیثاً الا رأیت له منة علی لا یمکنی الفیام بواجبها ابداً.