« шайх алислом гуфт нури аллоҳи қабра , кӣ » номи ваии алии бен ҷаъфари бен доؤдаст аз сервони мағриб « бӯда » шогирди сервонӣ маинаст соҳиби ҳўос бмср бӯда ва бимика бӯда муҷовири солҳо , ва он ҷо бирафта шогирди маози мисрии аизу бўбкри мавозинӣу ҷунайду шблӣу абўолхири тинотӣу каттонӣу буъалии котибу бўбкри мисрии дидау ҷуз аз он аз машойихи вақт , Сайид бӯда « бимика муҷовир » шайхи ҳарам дар вақти худ . Аз бақияи машойихи ягона беназир дар рӯзгори худ , дар таърихи суфиён ёд карда шайхи слмӣ виро гуфт : кӣ сад ва бист ва чаҳор соли умр вай бикашеду мъқд буд ба охири умр . Гуфтанд ки ҳар гуҳи муаззин қомат кардӣ вай бархестӣ ва чун намози бкрдии боз мақъад шудӣ , ва дар ҳоли самоъ ҳамчунон . Ва шайхи амӯу аббос мефахр карданд бадӣдори вай , ва чаҳ кардандӣ ки на кардандӣ фахр . Ва сзид ки лофи эшон фарз буд бидон пер .

«شیخ الاسلام گفت نور اللّه قبره، کی» نام وی علی بن جعفر بن داؤد است از سیروان مغرب «بوده» شاگرد سیروانی مهین است صاحب حواص بمصر بوده و بمکه بوده مجاور سالها، و آن جا برفته شاگرد معاذ مصری ایذ و بوبکر موازینی و جنید و شبلی و ابوالخیر تیناتی و کتانی و بوعلی کاتب و بوبکر مصری٭ دیده و جز از آن از مشایخ وقت، سید بوده «بمکه مجاور» شیخ حرم در وقت خود. از بقیهٔ مشایخ یگانهٔ بی‌نظیر در روزگار خود، در تاریخ صوفیان یاد کرده شیخ سلمی ویرا گفت: کی صد و بیست و چهار سال عمر وی بکشید و معقد بود به آخر عمر. گفتند که هر گه موذن قامت کردی وی برخاستی و چون نماز بکردی باز مقعد شدی، و در حال سماع همچنان. و شیخ عمو و عباس می‌فخر کردند بدیدار وی، و چه کردندی که نه کردندی فخر. و سزید که لاف ایشان فرض بود بدان پیر.

Шайх алислом гуфт : ки аз вай пурседанд ки тасаввуф чист ?

شیخ الاسلام گفت: که از وی پرسیدند که تصوف چیست؟

Гуфт : алоФроду алонФрод . Ягонаи доштани ҳиммат ,у ягонаи зистан аз халқ . Ваии гФтки алсўФиаҳи маъаи алўордоти лои маъаи алоўрод . Виро ҳикоётаст бисёр .

گفت: الافراد و الانفراد. یگانه داشتن همت، و یگانه زیستن از خلق. وی گفتک الصوفیة مع الواردات لا مع الاوراد. ویرا حکایات است بسیار.

Шайх алислом гуфт : « ки фатҳ ҳоҷӣ гуяд » вай гуфт : ки сӯфӣ аз мқмоту аҳвол бар гузашта , он ҳамаи зери қадам вайанду ҳама дар ҳоли вай ҷамъанд « шайх алислом гуфт : ки шайх амӯ гуфт , ки шайх сервонӣ гуфт : ки охири мо ихрҷи ман қулӯби алсдиқини ҳуби алрёсаҳ . Ва аббос гуфт : ки вай гуфт : астўсўои бмни иҳбкм , шуморо васият мекунам бксии каши шумо дӯст » ва амӯ гуфт ки вай гуфт :гар пой доред ки ба хуросон ойед бзёрт касе каши мо дӯст . Фатҳ ҳоҷӣ гуяд , ки сервонӣ гуфт : ки кас буд ки бузургон дрўмӣ нигаранд , вмқом ӯ май бенанд ва худ надонад ки ман ҳеҷ чиз дорам .

شیخ الاسلام گفت: «که فتح حاجی گوید» وی گفت: که صوفی از مقمات و احوال بر گذشته، آن همه زیر قدم وی‌اند و همه در حال وی جمع‌اند «شیخ الاسلام گفت: که شیخ عمو گفت، که شیخ سیروانی گفت: که آخر ما یخرج من قلوب الصدیقین حب الریاسة. و عباس گفت: که وی گفت: استوصوا بمن یحبکم، شما را وصیت می‌کنم بکسی کش شما دوست» و عمو گفت که وی گفت: گر پای دارید که به خراسان آیید بزیارت کسی کش ما دوست. فتح حاجی گوید، که سیروانی گفت: که کس بود که بزرگان درومی نگرند، ومقام او می‌بینند و خود نداند که من هیچ چیز دارم.

Ҳдснои ашшайхи ломоми алаҷали алсиди шайхи алисломи Носири алснаҳи шайхи алшиўх « зини алълмо » эмоми алоимаҳи абӯи Исмоили Абдуллоҳи бен Муҳамади алонсории анори аллоҳи барраонау вусъи алайҳи ризвонаи қол : ҳдснои ашшайхи Абулҳасани алии бен башарии алсҷзӣу АбуИсмоили Аҳмади бен Ҳамзаи алҳдоду ғайри ҳам , қоли ҳдснои ашшайхи алҷлили Абулҳасани алии бен ҷаъфар алсирўонӣ бимика , қоли абўъқоли мавлои ибни азизи қоли ҳдснои мавлои Муҳамади бен азиз яъне алоблии қоли ҳдснои саломаи бен рӯҳи алкндӣ , қоли ҳдснои Ақили ани алзҳрии ани инси бен молики ан алнабӣ қол : аксари аҳли алҷнаҳи алблаҳ .

حدثنا الشیخ لامام الاجل السید شیخ الاسلام ناصر السنة شیخ الشیوخ «زین العلما» امام الایمة ابو اسماعیل عبداللّه بن محمد الانصاری انار اللّه برهانه و وسع علیه رضوانه قال: حدثنا الشیخ ابوالحسن علی بن بشری السجزی و ابواسماعیل احمد بن حمزة الحداد و غیر هم، قال حدثنا الشیخ الجلیل ابوالحسن علی بن جعفر السیروانی بمکة، قال ابوعقال مولی ابن عزیز قال حدثنا مولای محمد بن عزیز یعنی الابلی قال حدثنا سلامة بن روح الکندی، قال حدثنا عقیل عن الزهری عن انس بن مالک ان النبی قال: اکثر اهل الجنة البله.

Ҳам шайх сервонӣ гуфт : ман талаби азои бботли аўрсаҳи аллоҳи злои баҳақ . Ва ҳам вай гуфт : алтсўФи тарки алхлқу афроди алҳмаҳи сами қоли асари злки алхлқи мҷнаҳи мо дхлўи фии шиӣии алои аФсдўаҳ .

هم شیخ سیروانی گفت: من طلب عزا بباطل اورثه اللّه ذلا بحق. و هم وی گفت: التصوف ترک الخلق و افراد الهمة ثم قال اثر ذلک الخلق مجنة ما دخلو فی شیئی الا افسدوه.

Ва ҳам вай гуфта : ман тарки тадбираи ъоши ъишои тибо . Сами қоли мо оФаҳи анноси алоолнос . Ва ҳам вай гуфта : алФқроءи ҳам мулӯки алднёу алохраҳи астъҷлўоаҳи алроҳаҳ ва сервонӣ гуфта : алФқири ибни вақтаи Фозои итлъи илои вақти сонии Фқди ҳараҷи ман алФқр .

و هم وی گفته: من ترک تدبیره عاش عیشاً طیباً. ثم قال ما آفة الناس الاالناس. و هم وی گفته: الفقراء هم ملوک الدنیا و الآخرة استعجلواه الراحة و سیروانی گفته: الفقیر ابن وقته فاذا یطلع الی وقت ثانی فقد حرج من الفقر.

Шайх сервонӣ гуфт : ки аз ҷунайд шунидам ки гуфт : ки ҳар ки боўФоқаҳ расад . Ва даравии ҷома буд афзӯнӣ ки бе он басар шавад , он фази бахилии буии расида буд . Ҳам вай гуфт ки ҷунайд гуяд : ки дӯстӣ қавм бикушт ки эшон худ дӯстӣ нашнохт . Гуфтанд : шайхро ки ин чун буд ? гуфт : он фоидаи эшон ки бнздик ӯст аишонро . Ва ҳам вай гуфта : ҳсўнои алии алтлбу ҳўи лоиҷиءи болтлб ва ҳам вай гуфта вақте ёронро : аъбдўоллаҳи болорўоҳ ва нҳн наабд болоҷсоди шатони мо байни алъбодтин

شیخ سیروانی گفت: که از جنید شنیدم که گفت: که هر که باوفاقه رسد. و دروی جامه بود افزونی که بی آن بسر شود، آن فاز بخیلی بوی رسیده بود. هم وی گفت که جنید گوید: که دوستی قوم بکشت که ایشان خود دوستی نشناخت. گفتند: شیخ را که این چون بود؟ گفت: آن فایدهٔ ایشان که بنزدیک اوست ایشانرا. و هم وی گفته: حثونا علی الطلب و هو لایجیء بالطلب و هم وی گفته وقتی یاران را: اعبدواللّه بالارواح و نحن نعبد بالاجساد شتان ما بین العبادتین

Ҳикоят кард аз муртаиш ки вай гуфт : лўлъби алФқири ъушрин санаи сами сидқи соъаҳи лнҷои пас шайх сервонӣ гуфт : « ҳошои ҳам ман аллъби анмои ародбаҳи қуллаи алиқин ва ҳам шайх сервонӣ гуфт : » ки аз абўолхир тиноти٭ шунидам ки гуфт : маро ашроф доданд бар дӯзах , бештари аҳли он асҳоби ркўаҳ ва мураққаъ дидам . Пас шайх сервонӣ гуфт : ки он набӯду мустуҷиб он нашуданд магар аз андакии яқин .

حکایت کرد از مرتعش٭ که وی گفت: لولعب الفقیر عشرین سنة ثم صدق ساعة لنجا پس شیخ سیروانی گفت: «حاشا هم من اللعب انما ارادبه قلة الیقین و هم شیخ سیروانی گفت:» که از ابوالخیر تیناتی٭ شنیدم که گفت: مرا اشراف دادند بر دوزخ، بیشتر اهل آن اصحاب رکوه و مرقع دیدم. پس شیخ سیروانی گفت: که آن نبود و مستوجب آن نشدند مگر از اندکی یقین.

« шайхи абўолъбоси Аҳмади бен Муҳамади бен алФзли алнҳоўндӣ » шайх алислом гуфт ки Наҳовандӣ гуфт : какаи эшон ки худовандон ҳимматанд , агрдсти чапи эшон ӯро аз машғӯл доштӣ бадасти рости худ , дасти чапи худ ббридндӣ . Ва Юсуфи ҳайн розӣ гуфт : ки эшон ки худовандон асроранд агар гӯии гиребони эшон аз сароишон огоҳ гардад , онрои бркннд .

«شیخ ابوالعباس احمد بن محمد بن الفضل النهاوندی» شیخ الاسلام گفت که نهاوندی گفت: ککه ایشان که خداوندان همت‌اند، اگردست چپ ایشان او را از مشغول داشتی بدست راست خود، دست چپ خود ببریدندی. و یوسف حین رازی گفت: که ایشان که خداوندان اسرارند اگر گوی گریبان ایشان از سرایشان آگاه گردد، آنرا برکنند.

Шайх алислом гуфт : кӣ яке азин тайифа аз ҳама тоибаст ва ки бғоит шавад азон ғоят тоибаст . Шайх алислом гуфт : ки мардӣ буд нФти фуруши Наҳовандӣ ,у фуқаро аз вай дар дунё меосуданд бохрўиро маҳҷӯр карданд ,у чизе аз вай буна ситаданд пурседанд Наҳовандиро азон гуфт : ӯ хўрснд шуда буд бонки ббркаҳи даравишони мол вай фазояд мол ӯ бар фуқаро ҳаром шуд .

شیخ الاسلام گفت: کی یکی ازین طایفه از همه تایب است و که بغایت شود ازان غایت تایب است. شیخ الاسلام گفت: که مردی بود نفط فروش نهاوندی، و فقرا از وی در دنیا می‌آسودند بآخروی را مهجور کردند، و چیزی از وی بنه ستدند پرسیدند نهاوندی را ازان گفت: او خورسند شده بود بآنک ببرکة درویشان مال وی فزاید مال او بر فقرا حرام شد.