Кунят Абузакариё , бншопўр бирафт дар санаи смон ва хумсину моӣини шайх алислом гуфт : кӣ бўъбдоллаҳ бо кӯ маро гуфт , ки бикрони бен Аҳмад ҷилӣ гуфт , ки Юсуфи ҳусайни розӣ ٭ гуфт : ки дар сад ва бист шаҳр рафтаам бадӣдори уламоу ҳукамоу машойих , ҳечкас надидаам қодиртар бар сухан , чун яҳёи маози розӣ , вай гуфт : инкисори алъосини аҳби илои ман сўлаҳи алмтиъин .

کنیت ابوزکریا، بنشاپور برفت در سنه ثمان و خمسین و مائین شیخ الاسلام گفت: کی بوعبداللّه با کو مرا گفت، که بکران بن احمد جیلی گفت، که یوسف حسین رازی ٭ گفت: که در صد و بیست شهر رفته‌ام بدیدار علما و حکما و مشایخ، هیچکس ندیده‌ام قادرتر بر سخن، چون یحیی معاذ رازی، وی گفت: انکسار العاصین احب الی من صولة المطیعین.

Шайх алислом гуфт : кӣ фарои яҳё маоз гуфтанд : кӣ қавмӣанд кӣ мегӯйанд кӣ мо бҷоء расидаем , кӣ моро намоз набояд кард . Гуфт : бигӯ расидаанд , бсқр расидаанд .

شیخ الاسلام گفت: کی فرا یحیی معاذ گفتند: کی قومی‌اند کی می‌گویند کی ما بجاء رسیده‌ایم، کی ما را نماز نباید کرد. گفت: بگو رسیده‌اند، بسقر رسیده‌اند.

Ва ҳам яҳё гуяд : кӣ эшон кӣ дарин тариқ май раванди бсхну феъл , се қавманд : қавмии асҳоби хилват ва зиқанд , аз халқи сутӯда дар ҷаҳони ваии ҷаҳонён . Ддигри қавм аз муҳибони доъёни андари сари кӯй . Ва сими қавмӣ дигар мепиндоранд кӣ дар корем дар хрқи шариъат ва санаанд , то онҷо кӣ гӯйанд кӣ мо аз пайғамбарон баем ва маем , зиндиқ шаванд тамом .

و هم یحیی گوید: کی ایشان کی درین طریق می‌روند بسخن و فعل، سه قوم‌اند: قومی اصحاب خلوت و ضیق‌اند، از خلق ستوده در جهان وی جهانیان. ددیگر قوم از محبان داعیان اندر سر کوی. و سیم قومی دیگر می‌پندارند کی در کاریم در خرق شریعت و سنة‌اند، تا آنجا کی گویند کی ما از پیغمبران به ایم و مه‌ایم، زندیق شوند تمام.

Ва ҳам вай гуфт : алмҳбаҳи алъамали бтоъаҳи алмҳбўб . Ва ҳам вай гуфт : кӣ зоҳидӣ ғрбо дунёанду орифони ғрбоءи охират ва ҳам яҳё гуяд : кӣ ӯ қавми дӯст буд , дили эшон дар худ баста , касе ки касе дӯст буд . Дил дар худ бастаи дўстр буд ва ҳам вай гуфт : ки ҳар ки бо дӯсти ҷуз дӯст бинад ваии дӯст надидааст . Шайх алислом гуфт кӣ : ман бимонадам бар як назораи худ назораи гаштами якбора дар майдон назораам як савораи фарёди бтў аз пиндора

و هم وی گفت: المحبة العمل بطاعة المحبوب. و هم وی گفت: کی زاهدان غرباً دنیااند و عارفان غرباء آخرت و هم یحیی گوید: کی او قوم دوست بود، دل ایشان در خود بسته، کسی که کسی دوست بود. دل در خود بسته دوستر بود و هم وی گفت: که هر که با دوست جز دوست بیند وی دوست ندیده است. شیخ الاسلام گفت کی: من بماندم بر یک نظاره خود نظاره گشتم یکباره در میدان نظاره‌ام یک سواره فریاد بتو از پنداره

Ва ҳам гуфт : кӣ бар қадари инбисоти манзили тавон . Шайх алислом гуфт : ки мегӯям кӣ бар қадари манзили инбисоти манзили тавон ва ҳам яҳё гуяд : ки аҳли маърифати ваҳшӣ аллоҳанд , дар замини бокас мўонст накунанд . Яҳё гуяд : кӣ ҳақиқат муҳаббат онаст кӣ ба бар ниФзоиду баҷои бнкоҳд . Ва ҷунайд гуяд : алмҳбаҳи майли балои нил . Бўхрӣ димишқӣ гуяд : азои сқрти алмҳбаҳи азҳлт . Аз худ боз монад ва бихўд гардад .

و هم گفت: کی بر قدر انبساط منزل توان. شیخ الاسلام گفت: که می‌گویم کی بر قدر منزل انبساط منزل توان و هم یحیی گوید: که اهل معرفت وحشی اللّه‌اند، در زمین باکس موانست نکنند. یحیی گوید: کی حقیقت محبت آنست کی به بر نیفزاید و بجا بنکاهد. و جنید گوید: المحبة میل بلا نیل. بوخری دمشقی گوید: اذا سقرت المحبة اذهلت. از خود باز ماند و بیخود گردد.