Бикунят маърӯфаст . Аз шайхи алисломи шунӯдами карами аллоҳи виҷҳа кӣ гуфт : аввал касе ки ӯро сӯфӣ гуфтанд бўҳошм сӯфӣаст шайх бӯда бшом ва босл кӯфӣаст ва бикунят маърӯфаст , дар айёми сФин саврӣ бӯда ,у сФин саврӣ гуяд : лӯлои Абуҳошими алсўФии мо урфатро дидам . Ва моти сФини алсўрии болбсраҳи санаи аҳадӣ ва сетину моӣаҳ ,у иброҳӣми бен адҳами аизои раҳмати аллоҳи алайҳ .

بکنیت معروفست. از شیخ الاسلام شنودم کرم اللّه وجهه کی گفت: اول کسی که او را صوفی گفتند بوهاشم صوفی است شیخ بوده بشام و باصل کوفیست و بکنیت معروفست، در ایام سفین ثوری بوده، و سفین ثوری گوید: لولا ابوهاشم الصوفی ما عرفت را دیدم. و مات سفین الثوری بالبصره سنه احدی و ستین و مائه، و ابراهیم بن ادهم ایضاً رحمت اللّه علیه.

Ва пеш аз вай бузургон буданд дар зуҳду вараъу мъомлти некӯ дар тариқи таваккулу тариқи муҳаббат . Локини ин номи сӯфии нахуст виро гуфтаанд . Ва дар қадими тариқи тасаввуфи танг тар бӯдаасту баст нашуда буд , ки рӯзгори нозуктар буд , ва дар сухани соин тар буданд , кӣ эшон дар омилат мекӯшиданд , на дар бисёре мақолу сухан . Ки эшон мутамаккинон буданд лекин дар охиртар дар мтأхрони вилояти зоҳиртар гашту сухану даъвии аризтар , кӣ мағлубтар буданд , бе тоқати гаштанд ,у музтар , дар скру қалақу ғалаён ончӣ ёфтанд , сухан зоҳир карданд ,у вғстни ин тариқ дар табақаи сонии бештар буд .

و پیش از وی بزرگان بودند در زهد و ورع و معاملت نیکو در طریق توکل و طریق محبت. لکن این نام صوفی نخست ویرا گفته‌اند. و در قدیم طریق تصوف تنگ‌تر بوده است و بسط نشده بود، که روزگار نازکتر بود، و در سخن صاین‌تر بودند، کی ایشان در عاملت می‌کوشیدند، نه در بسیاری مقال و سخن. که ایشان متمکنان بودند لیکن در آخر تر در متأخران ولایت ظاهرتر گشت و سخن و دعوی عریض‌تر، کی مغلوبتر بودند، بی‌طاقت گشتند، و مضطر، در سکر و قلق و غلیان آنچه یافتند، سخن ظاهر کردند، و وغستن این طریق در طبقه ثانی بیشتر بود.

Шайх алислом гуфт : кӣ Мансури амморад машқӣ гуяд , кӣ бўҳшми сӯфии бемор буд биорӣ марг . Ман дар вай шудам , виро гуфтам : худро чун май ёбӣ ? гуфт : блоءи азим май байнам , аммо ҳўии ма аз балӣаст яъне меҳр . Ма аз балост яъне бало бузургаст аммо дар ҷанби меҳр ҳақираст . Шайх алислом гуфт карами аллоҳи виҷҳа : арбқдри ҳўии блостии ҳавои нестӣ

شیخ الاسلام گفت: کی منصور عمارد مشقی گوید، کی بوهشم صوفی بیمار بود بیاری مرگ. من در وی شدم، ویرا گفتم: خود را چون می‌یابی؟ گفت: بلاءِ عظیم می‌بینم، اما هوی مه از بلی است یعنی مهر. مه از بلاست یعنی بلا بزرگست اما در جنب مهر حقیر است. شیخ الاسلام گفت کرم اللّه وجهه: اربقدر هوی بلاستی هوا نیستی

Воншди нои аломоми лбъзҳм

وانشد نا الامام لبعضهم

Аншднои лбъзҳм

انشدنا لبعضهم

лғираҳ

لغیره

Аншдноаҳи аизои лғираҳ

انشدناه ایضاً لغیره

охир

آخر

Вақте бўҳшм , шарик нахаъе дид кӣ берун омад аз сарои яҳё холид гуфт : аъўзи биллоҳи ман илми лои инФъи қазо , кӣ ваии қозӣ буд ,у ҷузи азуи ҳам оранди ин ҳикоят . Ва ҳам бўҳшм гуфт : лқъи алҷболи болои броисри ман ихроҷи алкбри ман алқўлўб . Бсўзн кӯҳ кандан осонтар , аз кибр аз дили берун кардан .

وقتی بوهشم، شریک نخعی دید کی‌بیرون آمد از سرای یحیی خالد گفت: اعوذ باللّه من علم لا ینفع قضا، کی وی قاضی بود، و جز ازو هم آرند این حکایت. و هم بوهشم گفت: لقع الجبال بالا برایسر من اخراج الکبر من القولوب. بسوزن کوه کندن آسانتر، از کبر از دل بیرون کردن.

Шайх сирўони٭ гуфтааст : охири мо ихрҷи ман қулӯби алсдиқини ҳуби алрёсаҳ . Ва шайхи алислом имло кард бар мо аз Муҳамади бен алҷнид кӣ гуфт : алшҳраҳи фитнау кули итмноҳои волхмўли роҳаҳ ва қул ман ирзиҳо . Ва ин пас аз вай гуфтаанд ман алмтأхрин .

شیخ سیروانی٭ گفته است: آخر ما یخرج من قلوب الصدیقین حب الریاسه. و شیخ الاسلام املا کرد بر ما از محمد بن الجنید کی گفت: الشهرة فتنة و کل یتمناها والخمول راحة و قل من یرضیحا. و این پس از وی گفته‌اند من المتأخرین.

Шайх алислом гуфта қудси аллоҳи рӯҳа : кӣ шайхи бўҷъФр маро гуфт бдомғони номи ваии Муҳамади қассоби домғонӣ , шогирди шайхи бўолъбоси қассоби омулии рҳмҳм аллоҳ гуфт , аз бо Муҳамад тинӣ шунидам : кӣ пешини хонақоҳи суфиён кӣ ин тайифаро кард Нидо онаст кӣ брмлаҳ шом карданд . Сабаби он буд кӣ амӣрӣ буд тарсо , як рӯзии бшкли рафта буд . Дар роҳи ду танро дид азин тайифа кӣ фароҳами расиданд , даст дар оғӯш якдигар карданд , пас онҷо фурӯ нишастанд ончӣ доштанд аз хӯрдании фаро пеш ниҳоданд ва бихӯраданд ва бирафтанд . Он амири тарсои якеро аз эшон фаро хонд , кӣ ончии дида буд , вирои хуши омада буд , ва он улфат эшон пурсед аз вай ки ӯ кӣ буд ? гуфт надонам . Гуфт туро чаҳ буд ? ҳеҷ чиз . Гуфт аз куҷо буд ? гуфт надонам .

شیخ الاسلام گفته قدس اللّه روحه: کی شیخ بوجعفر مرا گفت بدامغان نام وی محمد قصاب دامغانی، شاگرد شیخ بوالعباس قصاب آملی٭ رحمهم اللّه گفت، از با محمد طینی شنیدم: کی پیشین خانقاه صوفیان کی این طایفه را کرد ندا آنست کی برملهٔ شام کردند. سبب آن بود کی امیری بود ترسا، یک روزی بشکل رفته بود. در راه دو تن را دید ازین طایفه کی فراهم رسیدند، دست در آغوش یکدیگر کردند، پس آنجا فرو نشستند آنچه داشتند از خوردنی فرا پیش نهادند و بخوردند و برفتند. آن امیر ترسا یکی را از ایشان فرا خواند، کی آنچه دیده بود، ویرا خوش آمده بود، و آن الفت ایشان پرسید از وی که او کی بود؟ گفت ندانم. گفت ترا چه بود؟ هیچ چیز. گفت از کجا بود؟ گفت ندانم.

Амир гуфт : пас ин улфат чаҳ буд кӣ шуморо бо якдигар буд ? он дарвеш гуфт : ки он моро тариқатаст . Гуфт : шуморо ҷой ҳаст кӣ онҷо фароҳам оянд ? гуфт на . Гуфтан : ман шуморо ҷой кунам то бо якдигари онҷои фароҳами оӣиди он хонақоҳи рамлаи бикради аншднои аломом :

امیر گفت: پس این الفت چه بود کی شما را با یکدیگر بود؟ آن درویش گفت: که آن ما را طریقتست. گفت: شما را جای هست کی آنجا فراهم آیند؟ گفت نه. گفتن: من شما را جای کنم تا با یکدیگر آنجا فراهم آئید آن خانقاه رمله بکرد انشدنا الامام:

٭٭٭

٭٭٭

٭٭٭

٭٭٭