Кунӣа АбуМуҳамад ,у ҳўи саҳли бен Абдуллоҳи бен Юнуси бен Абдуллоҳи бен рафеъаст , аз ягонагони аъиммаи ин қавму уламои эшон Сайиду зоҳиди вақт худ бӯда ббсраҳ , соҳиби каромоти зоҳири азим ,у сухангӯӣ аз улӯми ихлосу риёзоту уюби афъол . Эмоми раббонӣ ки иқтидои иқтидорро шояд , ки дар аҳвол қавӣ бӯда аммо дар сухани заъиф , шогирди зўолнўни мисрии ٭ ва суҳбат карда бо холи худ Муҳамади бен савор . Устоди бўъбдоллаҳи солимии ٭у ҷузи азу ва аз табақаи дигар аз машойих , аз ақрони ҷунайду ҷузи азу . Аммо пеш аз ҷунайд бирафта аз дунё , фии алмҳрми санаи слосу смонин ва моӣтин гуфтанд : кӣ санаи слос ва сабъину моӣтин дар стар аст

کنیه ابومحمد، و هو سهل بن عبداللّه بن یونس بن عبداللّه بن رفیع است، از یگانگان ائمه این قوم و علماء ایشان سید و زاهد وقت خود بوده ببصره، صاحب کرامات ظاهر عظیم، و سخنگوی از علوم اخلاص و ریاضات و عیوب افعال. امام ربانی که اقتدا اقتدار را شاید، که در احوال قوی بوده اما در سخن ضعیف، شاگرد ذوالنون مصری ٭ و صحبت کرده با خال خود محمد بن سوار. استاد بوعبداللّه سالمی ٭ و جز ازو و از طبقه دیگر از مشایخ، از اقران جنید و جز ازو. اما پیش از جنید برفته از دنیا، فی المحرم سنه ثلاث و ثمانین و مائتین گفتند: کی سنه ثلاث و سبعین و مائتین در ستر است

Шайх алислом гуфт ки аз саҳл пурседанд кӣ нишон бадбахтӣ чист ? гуфт : онаст ки туро илм диҳаду тавфиқи амали надиҳад , ва амал диҳаду ихлоси надиҳад , кӣ амал кунӣ бекор кунӣ , ва ёфт ва суҳбат диҳад бо некону турои қабули дили надиҳад . Шайх алислом гуфт : кӣ бълии хатиб маро гуфт , ки бўъбдоллаҳ бўзҳл гуфт : фарои Утба ғассол гуфтанд ббғдод бӯда : ки нишони неки бахтӣу нишон бадбахтӣ чист ? гуфт : нишони нек бахтӣ онаст , кӣ турои фаро хизмат кунаду туро ҳозир кунад . Ва нишон бадбахтӣ онаст ки турои фаро хизмат кунад ва ҳозир накунад .

شیخ الاسلام گفت که از سهل پرسیدند کی نشان بدبختی چیست؟ گفت: آنست که ترا علم دهد و توفیق عمل ندهد، و عمل دهد و اخلاص ندهد، کی عمل کنی بیکار کنی، و یافت و صحبت دهد با نیکان و ترا قبول دل ندهد. شیخ الاسلام گفت: کی بعلی خطیب مرا گفت، که بوعبداللّه بوذهل گفت: فرا عتبهٔ غسال گفتند ببغداد بوده: که نشان نیک بختی و نشان بدبختی چیست؟ گفت: نشان نیک بختی آنست، کی ترا فرا خدمت کند و ترا حاضر کند. و نشان بدبختی آنست که ترا فرا خدمت کند و حاضر نکند.

Шайх алислом гуфт : ки Утба ғассол гуфт : бадбахтӣ бадваст нарасӣдан бишнохт , на бдўзх бахтӣ бадваст пайвастан на ббҳшт расӣдан .

شیخ الاسلام گفت: که عتبه غسال گفت: بدبختی بدوست نرسیدن بشناخت، نه بدوزخ بختی بدوست پیوستن نه ببهشت رسیدن.

Шайх алислом гуфт : кӣ ҳеҷ нишон нест бадбахтии равшантар аз рӯзи бтрӣ , ки ҳар гуҳ на дар зиёдат эй дар нуқсон . Ва саҳл гуяд кули ваҷди лоишҳди ?лаи алкитоби волнсаҳи Фботл .

شیخ الاسلام گفت: کی هیچ نشان نیست بدبختی روشنتر از روز بتری، که هر گه نه در زیادت ای در نقصان. و سهل گوید کل وجد لایشهد له الکتاب والنسة فباطل.

Ва саҳл гуфт : ки фитна сеаст : фитнаи ом аз зойеъ кардан . Ва фитнаи хос аз рухсату тоўил ҷустан . Ва фитнаи аҳл маърифат онаст : кӣ ҳақи виро дар вақт лозим кард , вай тохир кунад буқати дигар , яъне зойеъ кардан . Вақт . Шайхи алислом « гуфт » кӣ сӯфии ибн алўқтаст на ин аломл .

و سهل گفت: که فتنه سه است: فتنهٔ عام از ضایع کردن. و فتنهٔ خاص از رخصت و تاویل جستن. و فتنهٔ اهل معرفت آنست: کی حق ویرا در وقت لازم کرد، وی تاخیر کند بوقت دیگر، یعنی ضایع کردن. وقت. شیخ الاسلام «گفت»کی صوفی ابن الوقت است نه این الامل.

Ва қоли саҳли алоёти ллаҳи ъзу ҷли волмъҷзоти ллонбёи волкромоти ллоўлёءи волмъўноти ллмридини волтмкини лоҳл алхусус .

و قال سهل الآیات للّه عز و جل والمعجزات للانبیأ والکرامات للاولیاء والمعونات للمریدین والتمکین لاهل الخصوص.

Қоли алзрўраҳи ллонбёءи волқўоми ллсдиқини волқўти ллмўмнини волмълўми ллбҳоим . Ва қоли алоъмол : болтўФиқи волтўФиқи ман аллоҳи ъзу ҷлу мФотиҳои алдъои волтзръу қоли ибни солими урфати сҳлои синӣни ман умра , кони иқўми аллили алии фарди раҷул ҳатто исбҳи иноҳии рабаи ъзи вҷлу ҳўи алии тлки улҳола .

قال الضرورة للانبیاء والقوام للصدیقین والقوت للمومنین والمعلوم للبهایم. و قال الاعمال: بالتوفیق والتوفیق من اللّه عز و جل و مفاتیحا الدعا والتضرع و قال ابن سالم عرفت سهلا سنین من عمره، کان یقوم اللیل علی فرد رجل حتی یصبح یناحی ربه عز وجل و هو علی تلک الحالة.

Ахбрнои шайхи алисломи қоли ҳдснои ибни бокўиаҳи алширозии ٭и қоли ҳдснои Аҳмади бен бқоъни асҳқи бен Айюб , қоли саҳли бен Абдуллоҳ : аввали ҳозои аламри илми лоидр киу охираи илми лоинФд . Қоли модмти тахаллуфи алФқри ?фонати мунофиқ .

اخبرنا شیخ الاسلام قال حدثنا ابن باکویة الشیرازی ٭ قال حدثنا احمد بن بقاعن اسحق بن ایوب، قال سهل بن عبداللّه: اول هذا الامر علم لایدر که و آخره علم لاینفد. قال مادمت تخلف الفقر فانت منافق.

Ин асҳқи Айюби шогирди саҳл буд виро суханасту ҳикоёт дар хабари ваии рўоиаҳи ибни бокўиаҳ .

این اسحق ایوب شاگرد سهل بود ویرا سخن است و حکایات در خبر وی روایهٔ ابن باکویه.

Шайх алислом гуфт : ки риёзати саҳли шаст сол буд дубори виро тағйир афтод дар шаст сол . Саҳл гуяд дарвеш ки аз дили ваии ширинии чизе аз дасти мардумон Фростдн науфтад аз ваии ҳаргиз фалоҳ наёяд .

شیخ الاسلام گفت: که ریاضت سهل شصت سال بود دوبار ویرا تغییر افتاد در شصت سال. سهل گوید درویش که از دل وی شیرینی چیزی از دست مردمان فراستدن نیفتد از وی هرگز فلاح نیاید.

Мҳмдбни савори холу устод саҳласт Сайид бӯда аз қадямони машойих Басрааст виро суханаст некӯ . Саҳл гуяд : ?алаӣ ! марои бурҳони даҳ , кӣ хомӯш бо ту гӯям , ва кӣ гуёем аз он ту бтў гӯям . Саҳл муқтадоаст , ваии ҳафт сола буд ки мураққаъи пӯшеди бшб на хуфтӣ ҳафт сола , бо хештан мегуфтӣ ва дар хол май зоридӣ ки мураққаъи бмн дар пӯш ! перии омадаи ббсраҳ , хол виро гуфт : кӣ мураққаъ дар ваии пӯш ; ки ӯро на вақт даъвӣаст , вақти он ӯро блоءаст . Холи вирои ҳафт солаи мураққаъи пӯшед .

محمدبن سوار خال و استاد سهل است سید بوده از قدیمان مشایخ بصره است ویرا سخن است نیکو. سهل گوید: آلهی! مرا برهان ده، کی خاموش با تو گویم، و کی گویایم از آن تو بتو گویم. سهل مقتدا است، وی هفت ساله بود که مرقع پوشید بشب نه خفتی هفت ساله، با خویشتن می‌گفتی و در خال می‌زاریدی که مرقع بمن در پوش! پیری آمده ببصره، خال ویرا گفت: کی مرقع در وی پوش؛ که او را نه وقت دعویست، وقت آن او را بلاء است. خال ویرا هفت ساله مرقع پوشید.

Ва қоли саҳли фии қавлаи ъзи вҷл : воҷъли лии ман лднки слтонои нсиро , қоли лсонои интқи ънки лоинтқи ани ғайрики тафсир саҳласт . Ва саҳласт . Тстрӣ « гуяд » ки аллоҳ падедор оварад халқро бикрам , онгоҳ фармон дод брҳмт , онгаҳ Нидояш дод бтФсили риёзот .

و قال سهل فی قوله عز وجل: واجعل لی من لدنک سلطاناً نصیراً، قال لساناً ینطق عنک لاینطق عن غیرک تفسیر سهل است. و سهل است. تستری «گوید» که اللّه پدیدار آورد خلق را بکرم، آنگاه فرمان داد برحمت، آنگه ندایش داد بتفصیل ریاضات.

Саҳли шаст сола буд вай гуяд : ки аз Фрҳиўндаҳи лои илоҳи алои аллоҳ дуруст наёяд . Саҳл гуяд ки шабии хуш шуда будам бсҳро берун шудам кӣ нафаси занам , ҳамаи ситораи осмони навишта буд : кӣ аллоҳи аллоҳ . Саҳл гуяд кӣ шайтон аз хуфтаи гуруснаи гурезад .

سهل شصت ساله بود وی گوید: که از فرهیونده لا اله الا اللّه درست نیاید. سهل گوید که شبی خوش شده بودم بصحرا بیرون شدم کی نفس زنم، همه ستاره آسمان نوشته بود: کی اللّه اللّه. سهل گوید کی شیطان از خفتهٔ گرسنه گریزد.

Шайх алислом гуфт : кӣ аз саҳл пурседанд : ки аз мусулмонони икоФрӣ ки наздиктар ? гуфт мумтаҳан бесабр .

شیخ الاسلام گفت: کی از سهل پرسیدند: که از مسلمانان یکافری که نزدیکتر؟ گفت ممتحن بی‌صبر.

Бўъбдоллаҳи солимӣ ٭ гуфт : вақте дршд дар саҳли зоҳиди эмоми худ , ташт дид заррини пари оташи пеш ӯ , ва авдтар дарон сӯзон чун бидид бдиўор боз афтод аз кор бишуд . Чун боз бахуд омад , саҳл виро гуфт : чаҳ шиддати магари мнодмти мулӯкро нишое ? дар хилват ки мулӯк холӣ бошанд дар эшон дар мшўмгр ки нишое .

بوعبداللّه سالمی ٭ گفت: وقتی درشد در سهل زاهد امام خود، طشت دید زرین پر آتش پیش او، و عودتر دران سوزان چون بدید بدیوار باز افتاد از کار بشد. چون باز بخود آمد، سهل ویرا گفت: چه شدت مگر منادمت ملوک را نشایی؟ در خلوت که ملوک خالی باشند در ایشان در مشومگر که نشایی.

Саҳл гуяд : тӯбо ӯро кӣ дӯстон ӯ меҷӯяд , араш дӯст ёфт ,аш нур ёфт « ар » дар талаби бимирад ,аш шафиъ ёфт .

سهل گوید: طوبی او را کی دوستان او می‌جوید، ارش دوست یافت، اش نور یافت «ار» در طلب بمیرد، اش شفیع یافت.

Шайх алислом гуфт : ки саҳли тстрӣ бавосир дошт - солҳо бар халқи вабол буду халқи беморони бдъоءи вай нек мешуданд . Доне чаро ? ӯ халқро шафиъ буд ,у халқро на бхсўмт буд .

شیخ الاسلام گفت: که سهل تستری بواسیر داشت- سالها بر خلق وبال بود و خلق بیماران بدعاء وی نیک می‌شدند. دانی چرا؟ او خلق را شفیع بود، و خلق را نه بخصومت بود.

Мардӣ бар саҳл омад ва гуфт : ҳоли брмн тангаст ва фарзандон дорам . Гуфт : ҳеҷ пеша ндонӣ ? гуфт даллолӣ донам кард дар атторон . Гуфт чаро акнӯн накунӣ ? гуфт чизе надорам . Гуфт дарин шаҳри басар хурмо фарохаст башу ! лухтӣ дар чармина кун бмновар , ӯ рафт ва оварад . Саҳли поргкии хок аз он мавзеи худ бардошт ва дарон афганд ,у сар он бапушед ва буи дод гуфт : бирав бифурӯш ! бараду бФрўхти ҳамаи ғолиба шуда буд , мард тавонгар шуд .

مردی بر سهل آمد و گفت: حال برمن تنگ است و فرزندان دارم. گفت: هیچ پیشه ندانی؟ گفت دلالی دانم کرد در عطاران. گفت چرا اکنون نکنی؟ گفت چیزی ندارم. گفت درین شهر بسر خرما فراخست بشو! لختی در چرمینه کن بمن آور، او رفت و آورد. سهل پارگکی خاک از آن موضع خود برداشت و دران افگند، و سر آن بپوشید و بوی داد گفت: برو بفروش! برد و بفروخت همه غالبه شده بود، مرد توانگر شد.

Шайх алислом гуфт : кӣ бўнср тршизӣ гуфт маро , ки он бавосири саҳл аз чаҳ буд кӣ вирои чандон вилоят буд ? ман гуфтам виро : ки саҳли вилоят азон иллат ёфта буд азон ҳад .

شیخ الاسلام گفت: کی بونصر ترشیزی گفت مرا، که آن بواسیر سهل از چه بود کی ویرا چندان ولایت بود؟ من گفتم ویرا: که سهل ولایت ازان علت یافته بود ازان حد.