Алтўбаҳи волзкру алонси волмҳбаҳи волтлби волмърФаҳи воўҷўд . Ар ёўндаҳ биҷой нест , ёфт ҳаст , ёўндаҳ ки биҷой буд , ки ҷӯянда мастаст . Ёфт иллатаст , ёфт чизе буд , кӣ ту пеш азон кӣ чиз набӯду тўбӣ , пас онрои ёўӣ ин ширкаст , дар тасаввуфи азин ҳеҷ чиз нест , дар тасаввуфи ҳеҷ чиз бакор наёяд , ҷуз азон ки буд . Тасаввуф онаст : ки шблии фарои он ҷавон гуфт . Алқсаҳ : ё огоҳӣаст ё ёфт . Ёфт маҳзаст ва огоҳӣ фӯтаст , ва ҳар чаҳ фурӯд аз ёфт , худ ҳеҷ чиз нест , ва аз ёфт иборат нест , мард азон парвози иборати нотавон . Нишон аз ёфт ҳам ёфтаст , нишони азу ҳам ӯст , далел брўҳм ӯст , онҷо киаст фарох турост аз дарё ва аз осмону замин .

التوبة والذکر و الانس والمحبة والطلب والمعرفة واوجود. ار یاونده بجای نیست، یافت هست، یاونده که بجای بود، که جوینده مست است. یافت علتست، یافت چیزی بود، کی تو پیش ازان کی چیز نبود و توبی، پس آنرا یاوی این شرکست، در تصوف ازین هیچ چیز نیست، در تصوف هیچ چیز بکار نیاید، جز ازان که بود. تصوف آنست: که شبلی فرا آن جوان گفت. القصه: یا آگاهیست یا یافت. یافت محضست و آگاهی فوتست، و هر چه فرود از یافت، خود هیچ چیز نیست، و از یافت عبارت نیست، مرد ازان پرواز عبارت ناتوان. نشان از یافت هم یافتست، نشان ازو هم اوست، دلیل بروهم اوست، آنجا که است فراخ تراست از دریا و از آسمان و زمین.

Ҳама олам мегуяд кӣ ёфт ,у фарқ миён ёфт ва наёфт дар наёфтаст , кӣ мард ёфта ва дар наёфта . Аммо ин донам ки ҳар чанд хештан бозҷӯед ӯ ёбад рӯзгор ӯро май ҷустами худро меёфтам , акнӯн худро май ҷўимдоўро меёбам . Чун биоварад барраад , ё чун биоварад кадоми пеш буд ? ӯ донад . Ҳақи аизрост ё ориф он ӯст , ёфт дурустаст , тафсир бираваст . Бстоми٭ гуяд : кӣ бо ӯнаи пайвастам то аз худ бнгсстм , аз худ бнгстм то боўнаҳи пайвастам . Кадоми пеш буд ? ӯ донад .

همه عالم می‌گوید کی یافت، و فرق میان یافت و نیافت در نیافتست، کی مرد یافته و در نیافته. اما این دانم که هر چند خویشتن بازجوید او یابد روزگار او را می‌جستم خود را می‌یافتم، اکنون خود را می‌جویمداو را می‌یابم. چون بیاورد برهد، یا چون بیاورد کدام پیش بود؟ او داند. حق ایذراست یا عارف آن اوست، یافت درست است، تفسیر بروست. بسطامی٭ گوید: کی با اونه پیوستم تا از خود بنگسستم، از خود بنگستم تا باونه پیوستم. کدام پیش بود؟ او داند.

Шайхи буъалӣ сиёҳ гуяд : ки моўроء алнҳрён мегӯйанд то бунаи раҳе на ёўӣ , ва Ироқён мегӯйанд то наёбӣ бунаи раҳе , ҳар ду якеаст . Локини ман бо Ироқёнам , ки сабақи азу некӯтараст , хоҳии ҷира бар санги зан , хоҳии санг бар ҷира

شیخ بوعلی سیاه گوید: که ماوراء النهریان می‌گویند تا بنه رهی نه یاوی، و عراقیان می‌گویند تا نیابی بنه رهی، هر دو یکیست. لکن من با عراقیان‌ام، که سبق ازو نیکوتر است، خواهی جره بر سنگ زن، خواهی سنگ بر جره

Шайх алислом гуфт : кӣ ту бар ҷоء беиллатаст , чун ёфт дуруст шавад , ту набӣ , ӯ буд . Пайдо шудӣ маро , ҷоءи бтўи бгзоштм , азуи бёФт ӯ дам задан қатъиятаст , лои тқтънои бки ънк . Бўбкри вроқ ٭ гуфт : кӣ ёфт ҳақ дар зли нафаси тўост .

شیخ الاسلام گفت: کی تو بر جاءٍ بی علت است، چون یافت درست شود، تو نبی، او بود. پیدا شدی مرا، جاء بتو بگذاشتم، ازو بیافت او دم زدن قطعیت است، لا تقطعنا بک عنک. بوبکر وراق ٭ گفت: کی یافت حق در ذل نفس تواست.

Шайх алислом гуфт : ки кас буд ки ӯро пеш ёфт диҳанд пас дидор ,у кас буд ки ӯро пеш дидор диҳанд пас ёфт . Ҳар касе ки вуҷӯди чизе даъвӣ кунад кӣ кӣу кӯ ва чанд ва чун банданд гуфт мбтласт ва ҳар касе ки вуҷӯди ҳақ даъвӣ кунад , кӣу кӯ ва чанд ва чун бидонад гуфт кофараст мбтл . Он вуҷӯд на илмӣаст . Ҳбнии вҷдтк . . . Албит .

شیخ الاسلام گفت: که کس بود که او را پیش یافت دهند پس دیدار، و کس بود که او را پیش دیدار دهند پس یافت. هر کسی که وجود چیزی دعوی کند کی کی و کو و چند و چون بنداند گفت مبطل است و هر کسی که وجود حق دعوی کند، کی و کو و چند و چون بداند گفت کافر است مبطل. آن وجود نه علمی است. هبنی وجدتک... البیت.

Вуҷӯди ҳақиқии он буд , ки азон нишон натавонӣ дод , балои вуҷӯди изҳр . . . ӯ аизраст ё ин он ӯст , вуҷӯд ва ёфту қурб дурустаст тафсир бар ӯст ман лами икни ғоибои ани ҳазза . . Алобёт .

وجود حقیقی آن بود، که ازان نشان نتوانی داد، بلا وجود یظهر... او ایذر است یا این آن اوست، وجود و یافت و قرب درست است تفسیر بر اوست من لم یکن غایبا عن حظه.. الابیات.

Агар ин чизҳо нестӣ , ки шмўсанд дар уқулу улӯм , худ ҳамаи сӯфии аиз . Алўҷўди исми алзФри бҳқиқаҳи алшиء

اگر این چیزها نیستی، که شموس‌اند در عقول و علوم، خود همه صوفی ایذ. الوجود اسم الظفر بحقیقة الشیءٍ