Мабнии вҷдтки болълўм ва ваҷдҳо

مبنی وجدتک بالعلوم و وجدها

Ман зоиҷдки балои вуҷӯди изҳр

من ذایجدک بلا وجود یظهر

Аиқзтнии болълми сами трктнӣ

ایقظتنی بالعلم ثم ترکتنی

Ҳайрони Фики млззои лообср

حیران فیک ملذذا لاابصر

Қади канти атрби ллўҷўди мрўъо

قد کنت اطرب للوجود مروعا

Молои мнки сағираи қдтнҳр

مالا منک صغیرة قدتنهر

ё ғоибои волдҳри ибрзи ъзаҳ

یا غایبا والدهر یبرز عزه

Тўрои иғибнӣу тўрои аҳзр

طورا یغیبنی و طورا احضر

Фаннии алўҷўди бшоҳди машҳӯда

فنی الوجود بشاهد مشهودة

ИФнии алўҷўду кули маънии ихтр

یفنی الوجود و کل معنی یخطر

Трҳтнии фии баҳри қдски соҳбо

طرحتنی فی‌بحر قدسک ساحباً

Абғики мнки балои вуҷӯди изҳр

ابغیک منک بلا وجود یظهر

Шайх алислом гуфт : кӣ ҷунайдро гуфтанд , ки ин илм аз куҷо май гўӣӣ ? гуфт : ар аз куҷо будӣ пурседӣ . Сӣли алҷнид‍٭и ани алнҳоиаҳи Фқоли алрҷўъи илои албдоиаҳ .

شیخ الاسلام گفت: کی جنید را گفتند، که این علم از کجا می‌گوئی؟ گفت: ار از کجا بودی پرسیدی. سئل الجنید‍٭ عن النهایة فقال الرجوع الی البدایه.

Саҳли тстри٭ ки мебирафт аз дунё гуфт : ҳечкас мондааст ки азин улӯм сухан гуяд ? гуфт : ҷавон нест ббғдод ҷунайд мехонанд . Вай гуфт : ҷунайд бархест яъне падед омад ? гуфтанд : ореи саҳли суҷуд шукр кард ва ҷон бидод .

سهل تستری٭ که می‌برفت از دنیا گفت: هیچکس مانده است که ازین علوم سخن گوید؟ گفت: جوان نیست ببغداد جنید می‌خوانند. وی گفت: جنید برخاست یعنی پدید آمد؟ گفتند: آری سهل سجود شکر کرد و جان بداد.

Ҷунайд гуяд : ҳафт сола будам , пеши ҳалқаи сиррии сиқтии ٭и фарои дӯстам дар бозӣ , маро боз хонд , салом кардам , вай сухан мегуфт , танги боистодаҳ буд , маро гуфт : эй писар ! шукр чист , таваккул чаҳ буд ? гуфтам : кӣ ътоءи вай дар маъсият бакор набарӣ . Сиррӣ гуфт : рӯз буд ки насиби ту аз аллоҳ , насиби забони ту буд .

جنید گوید: هفت ساله بودم، پیش حلقهٔ سری سقطی ٭ فرا دوستم در بازی، مرا باز خواند، سلام کردم، وی سخن می‌گفت، تنگ بایستاده بود، مرا گفت: ای پسر! شکر چیست، توکل چه بود؟ گفتم: کی عطاء وی در معصیت بکار نبری. سری گفت: روز بود که نصیب تو از اللّه، نصیب زبان تو بود.

Шайх алислом гуфт : ки бўбкри насри қбонии ٭ маро гуфт , ки бўъмрўи акоФ ٭ гуфт марои бордн , ки ҷунайд гуфт : ки тасаввуф онаст ки соъатӣ биншинӣ биллоҳ бетимор . Шайх алислом гуфт кӣ бетимор чаҳ буд ? ёфт бе ҷустан буд

شیخ الاسلام گفت: که بوبکر نصر قبانی ٭ مرا گفت، که بوعمرو اکاف ٭ گفت مرا باردن، که جنید گفت: که تصوف آنست که ساعتی بنشینی باللّه بی‌تیمار. شیخ الاسلام گفت کی بی‌تیمار چه بود؟ یافت بی‌جستن بود

Ва дидан беҳскидн « нигаристан » ки бинанда дар дидор иллатаст ҷунайд гуяд : астғроқи алўҷди фии алълми хайри ман астғроқи алълми фии алўҷд фаро гуфтанд : нафас чист ? гуфт : садафи нур , садафӣаст нур дару пайванд ҷунайд гуфт : ки мувофиқат бо ёрони ма аз шафқат .

و دیدن بی‌هسکیدن «نگریستن» که بیننده در دیدار علتست جنید گوید: استغراق الوجد فی العلم خیر من استغراق العلم فی الوجد فرا گفتند: نفس چیست؟ گفت: صدف نور، صدفی است نور در و پیوند جنید گفت:که موافقت با یاران مه از شفقت.

Шайх алислом гуфт : ки тоъати дории ма аз ҳурмати дорӣ .

شیخ الاسلام گفت: که طاعت داری مه از حرمت داری.