Кунӣа абўолФўорс , аз авлод мулӯк бӯда бикрмон . Аз рафиқони боҳФс нишопўри٭аст суҳбат карда боБутуроби Нахшабӣу бобўъбдоллаҳи дроъи басарӣу бобўъбиди бсри٭и устоди боъсмни ҳири٭и аиз аз аҷалаи Фтён воъизон бӯда , виро рисолотаст машҳуру мслҳоءи некӯу онро « мроаҳи алҳкмо » гӯйанд .

کنیه ابوالفوارس، از اولاد ملوک بوده بکرمان. از رفیقان باحفص نیشاپوری٭ است صحبت کرده بابوتراب نخشبی و بابوعبداللّه دراع بصری و بابوعبید بسری٭ استاد باعثمن حیری٭ ایذ از اجلهٔ فتیان واعظان بوده، ویرا رسالات است مشهور و مثلهاء نیکو و آنرا «مرآة الحکما» گویند.

Боқабо рафтӣ ,у боби фарғонӣу нурӣу сервонӣу ҳири٭и ботилсони рафтандӣ ,у нҳоўнди٭ бохФтон рафтӣ ,у дқоқ бо гилӣм дарзӣ кардон . Ва шоҳи пас аз боҳФс бирафта аз дунё гӯйанд : моти баъди санаи сабъину моӣтин . Ва гӯйанд . ТўФӣ қабл алслсмоӣаҳ .

باقبا رفتی، و باب فرغانی و نوری و سیروانی و حیری٭ باطیلسان رفتندی، و نهاوندی٭ باخفتان رفتی، و دقاق با گلیم درزی کردان. و شاه پس از باحفص برفته از دنیا گویند: مات بعد سنة سبعین و مائتین. و گویند. توفی قبل الثلثمائه.

Виро китобаст рдбри яҳёи маъоди розӣ бар фазли ғанӣ бар фақр , кӣ яҳё кардааст ваии ҷавоб боз додааст ,у фақрро бар Ганаи фазли ниҳода чунонк ҳаст .

ویرا کتابست ردبر یحیی معاد رازی٭ بر فضل غنی بر فقر، کی یحیی کرده است وی جواب باز داده است، و فقر را بر غنا فضل نهاده چنانک هست.

Шайх алислом гуфт : ки аз фазли дарвешӣ , туро он тамомасту кифоят , ки Мустафои дарвешӣ бар тавонгарӣ гузид валлоҳи он , виро ихтиёр кард ва бипасандед .

شیخ الاسلام گفت: که از فضل درویشی، ترا آن تمامست و کفایت، که مصطفی درویشی بر توانگری گزید واللّه آن، ویرا اختیار کرد و بپسندید.

Ва шоҳи шуҷоъ Сайид бӯда , хоҷаи яҳё аммор гуфтӣ виро : ки шоҳи шоҳӣ буд , вўӣ эмом бӯда , вўиро суханонаст некӯ ва кутубаст . Гӯйанд асли вай аз мрўбўд , ҳод алФросаҳ бӯда , бншопўр омад бо бўъсмони ҳири٭и рӯзӣ боҳФс٭ нишаста буд дар нашопӯр . Шоҳи шуҷоъ бар сарвии бози истоди боқабо , аз вай чизе пурсед , боҳФс боз нигараст ӯро дид боқабо , гуфт : бхдоӣ ки ту шоҳӣ ! гуфт ман шоҳам ? дарон суол бҷоء оварад ки шоҳ аиз донист ки он суоли ҷуз азу надонад кард гуфт : боқабо шоҳ гуфт : ваҷди нофии алқбо , мотлбнои фии алъбо дар қабои бёФтим , ончӣ дар ъабо меҷустем .

و شاه شجاع سید بوده، خواجه یحیی عمار٭ گفتی ویرا: که شاه شاهی بود، ووی امام بوده، وویرا سخنانست نیکو و کتبست. گویند اصل وی از مروبود، حاد الفراسه بوده، بنشاپور آمد با بوعثمان حیری٭ روزی باحفص٭ نشسته بود در نشاپور. شاه شجاع بر سروی باز ایستاد باقبا، از وی چیزی پرسید، باحفص باز نگرست او را دید باقبا، گفت: بخدای که تو شاهی! گفت من شاهم؟ دران سوال بجاء آورد که شاه ایذ دانست که آن سوال جز ازو نداند کرد گفت: باقبا شاه گفت: وجد نافی القبا، ماطلبنا فی العبا در قبا بیافتیم، آنچه در عبا می‌جستیم.

Шайх алислом гуфт : ки шоҳи чиҳил сол нахуфта буд бар тамаъ , вақт ногоҳ фаро хоб шуд . Ҳақи таъолиро бихоб дид , бедор шуд , ин бигуфт :

شیخ الاسلام گفت: که شاه چهل سال نخفته بود بر طمع، وقت ناگاه فرا خواب شد. حق تعالی را بخواب دید، بیدار شد، این بگفت:

Пас аз ани пайваста ҳаме хуфтӣ , ё виро хуфта ёфтандӣ ё дар талаби хоб

پس از ان پیوسته همی خفتی، یا ویرا خفته یافتندی یا در طلب خواب

Шайх алислом гуфт : ки рӯзии шоҳ , дар масҷиди зер кон нишаста буд дарвешӣ барпоӣ хост дўмни нони хост . Кас фаро намедод . Шоҳ гуфт : кист ки ин панҷоҳ ҳаҷи ман бихаради бадви ман нон ,у бад-ӣн дарвеш диҳад фақиҳ буд онҷо нишаста наздики вай . Онро бншнид гуфт : аиҳо ашшайхи бостҳқоқ ё бшриът ? гуфт : ҳаргизи худро надидам ва қадар наниҳодам , то бостҳқоқ ё бшриът , кирдори худами бчизи номад . Яъне ки худро қимат наниҳодам , кирдори худро кирдор кӣ нуҳум ?

شیخ الاسلام گفت: که روزی شاه، در مسجد زیر کان نشسته بود درویشی برپای خاست دومن نان خواست. کس فرا نمی‌داد. شاه گفت: کیست که این پنجاه حج من بخرد بدو من نان، و بدین درویش دهد فقیه بود آنجا نشسته نزدیک وی. آنرا بنشنید گفت: ایها الشیخ باستحقاق یا بشریعت؟ گفت: هرگز خود را ندیدم و قدر ننهادم، تا باستحقاق یا بشریعت، کردار خودم بچیز نامد. یعنی که خود را قیمت ننهادم، کردار خود را کردار کی نهم؟

Қоли шоҳи алкрмонӣ : ман ғзи Басраи алмҳорми вомск нафса ани алшҳўот ,у умри ботинаи бдўоми алмроқбаҳу зоҳираи ботбоъи алснтаҳ ,у тъўд нафса акли алҳлол , ?лаи Фросаҳ .

قال شاه الکرمانی: من غض بصره المحارم وامسک نفسه عن الشهوات، و عمر باطنه بدوام المراقبة و ظاهره باتباع السنتة، و تعود نفسه اکل الحلال، له فراسة.