Бен Аҳмади бен Муҳамади бен язид бен рӯем бен язиди раҳмаи аллоҳ , кунӣа АбуМуҳамади алБағдодӣ , аз аҳл Бағдодаст аз аҷалаи машойих ва рӯем фақиҳ буду олами мазҳаби Довӯди сбоҳонӣ ва мақарӣ бӯда , қуръонро бродриси бен абди алкрими ҳаддоди хонда буд . Ва гуфтаанд : ки кунят ӯ Абубакраст , ва низ гуфтаанд : Абуалҳусайну абўшибон дар санаи сулс ва слсмоӣаҳ бирафт аз дунё .

بن احمد بن محمد بن یزید بن رویم بن یزید رحمه اللّه، کنیه ابومحمد البغدادی، از اهل بغداد است از اجلهٔ مشایخ و رویم فقیه بود و عالم مذهب داود صباهانی و مقری بوده، قرآن را برادریس بن عبد الکریم حداد خوانده بود. و گفته‌اند: که کنیت او ابوبکر است، و نیز گفته‌اند: ابوالحسین و ابوشیبان در سنه ثلث و ثلثمائه برفت از دنیا.

Шайх алислом гуфт : ки рӯем худро шогирд ҷунайд менамӯд , аз ёрон вайаст ,у маи азуӣ . Ва ман мўӣӣ аз рӯем дўстр дорам аз сад ҷунайд . Ва бўъбдоллаҳ хафиф гуяд : ки ҳаргизи дидаи ман кас надид , ки дар тавҳид сухан гуфтед чунонк рӯем .

شیخ الاسلام گفت: که رویم خود را شاگرد جنید می‌نمود، از یاران ویست، و مه ازوی. و من موئی از رویم دوستر دارم از صد جنید. و بوعبداللّه خفیف٭ گوید: که هرگز دیدهٔ من کس ندید، که در توحید سخن گفتید چنانک رویم.

Сӣл рӯй ани алтсўФ , Фқол : ҳўолзии лои имлки шиأу лои имлкаҳи шайъ ва ҳам вай гуфт : болҳдоиаҳи содўо ,у болълми астбсри вои болнўри ърФўо ва ба вслўо . Шайх алислом гуфт : ки рӯем Сайидаст талбисӣ , худро битавонгарӣу меҳтарӣ фаро намӯдӣ , вакили қозӣ буд , вирои чаҳор болаш буд боҳтшом буд тамом , бўъмрўи зҷоҷ٭и хизмат ҷунайд мекард як чанд . Ҷунайд гуфта буд виро : ки нигар ба наздик рӯем нашӯй ! чун зҷоҷро азм рафтан хост бо худ гуфт : ман аз Бағдод биравам , рӯем надида бошам , чун касе пурсад , чаҳ узри орм ? пинҳон аз ҷунайд бар рӯй шуд , виро дид дар чаҳор болаши воҳтшоми тамом ,

سئل روی عن التصوف، فقال: هوالذی لا یملک شیأ و لا یملکه شیٔ و هم وی گفت: بالهدایة سادوا، و بالعلم استبصر وا بالنور عرفوا و به وصلوا. شیخ الاسلام گفت: که رویم سید است تلبیسی، خود را بتوانگری و مهتری فرا نمودی، وکیل قاضی بود، ویرا چهار بالش بود باحتشام بود تمام، بوعمرو زجاج٭ خدمت جنید میکرد یک چند. جنید گفته بود ویرا: که نگر به نزدیک رویم نشوی! چون زجاج را عزم رفتن خاست با خود گفت: من از بغداد بروم، رویم ندیده باشم، چون کسی پرسد، چه عذر آرم؟ پنهان از جنید بر روی شد، ویرا دید در چهار بالش واحتشام تمام،

Чун холӣ шуд , духтарак фароз омад аз он ваии наздики вай , рӯем гуфт бўъмри варо : ки ин асҳоб ту мегӯйанд маро , кӣ чаро ин шуғли бнгзорӣ ? ва дар миёни мо ой чигуна оем ? чаро шуғли ин кӯдакони бунаи созанд то биёям . Эшонро хабар аз ончӣ азу ёфтам ва эшонро илм тавҳид гӯям ,

چون خالی شد، دخترک فراز آمد از آن وی نزدیک وی، رویم گفت بوعمر ورا: که این اصحاب تو می گویند مرا، کی چرا این شغل بنگذاری؟ و در میان ما آی چگونه آیم؟ چرا شغل این کودکان بنه سازند تا بیایم. ایشان را خبر از آنچه ازو یافتم و ایشان را علم توحید گویم،

Шайх алислом гуфт : ки ҷунайдро мегуфту ёрони вайро . Чун бўъмрў бо ҷунайд омад , касе виро огоҳ карда буд , ки вай бнздик рӯем рафт . Ҷунайд чун виро дид гуфт : ҳин ! бигӯ чун дидӣ виро ? гуфт : сахти бузургвору муҳташам ! гуфт : Алҳамдулиллоҳ , аз бим туро мегуфтам , ки биравӣ Марв , набояд ки дарон сирати втлбиси вирои бинӣ , фарои чашм ту наёяд мояи худ ббоди диҳӣ , Алҳамдулиллоҳ ки некӯи дида

شیخ الاسلام گفت: که جنید را می‌گفت و یاران وی را. چون بوعمرو با جنید آمد، کسی ویرا آگاه کرده بود، که وی بنزدیک رویم رفت. جنید چون ویرا دید گفت: هین! بگو چون دیدی ویرا؟ گفت: سخت بزرگوار و محتشم! گفت: الحمداللّه، از بیم ترا می‌گفتم، که بروی مرو، نباید که دران سیرت وتلبیس ویرا بینی، فرا چشم تو نیاید مایهٔ خود بباد دهی، الحمداللّه که نیکو دیدهٔ

Шайх алислом гуфт : ки вақте касе рӯемро чизе гуфта буд , азон эҳтишом гуфт : бидон май орем , ки пои това дар сари бандаму ббозори бароям ва бок надорам ?

شیخ الاسلام گفت: که وقتی کسی رویم را چیزی گفته بود، ازان احتشام گفت: بدان می‌آریم، که پای تاوه در سر بندم و ببازار برایم و باک ندارم؟

Чун бўъбдоллаҳи хафиф буи шуд . Май бози гашт аз наздики ваии ҷоӣӣ буд бар боло аз онҷо фурӯд омад рӯем даст дар китфи вай наад ва гуфт : эй писари ҳўи базли алрўҳи волои лои тштғли бтрҳоти алсўФиаҳ . Гуфт ин кори ҷон фидо карданаст , на бтрҳоти суфиён машғӯл нашӯй ,

چون بوعبداللّه خفیف٭ بوی شد. می‌باز گشت از نزدیک وی جائی بود بر بالا از آنجا فرود آمد رویم دست در کتف وی نهد و گفت: ای پسر هو بذل الروح والا لا تشتغل بترهات الصوفیه. گفت این کار جان فدا کردنست، نه بترهات صوفیان مشغول نشوی،

Ва баҳри ҷони худро мнозът дар нагирӣ , ҷону дилу тан , дар сари кор ӯ гнӣ ва ҳануз брхўд боқӣ кунӣ на ҳеҷ ранҷ бо ҳукм аз он ӯ бтў расад ранҷу шикояти даргирӣ

و بهر جان خود را منازعت در نگیری، جان و دل و تن، در سر کار او گنی و هنوز برخود باقی کنی نه هیچ رنج با حکم از آن او بتو رسد رنج و شکایت درگیری

Ва ҳам рӯем гуфт ,у шайхи сирўони٭ низ гуфт : ки сӯфиро ҳол ва мақом набӯд ки сӯфӣ аз аҳволу мақомот бар гузашта буду бўъсмон мғрби٭ гуфт , ки мақомот тодиботанд , воншднои аломоми лнФсаҳ , ё зоҳиран фии аззикр . Илои охири алобёт . Фии манзили лозъни анҳуу лои сукӯну лои ҳрк .

و هم رویم گفت، و شیخ سیروانی٭ نیز گفت: که صوفی را حال و مقام نبود که صوفی از احوال و مقامات بر گذشته بود و بوعثمان مغربی٭ گفت، که مقامات تادیبات‌اند، وانشدنا الامام لنفسه، یا ظاهراً فی الذکر. الی آخر الابیات. فی منزل لاظعن عنه و لا سکون و لا حرک.

Сӣл рӯем ани алмроқбаҳи Фқол : таҳқиқи улқулуби баназараи илои алмҳҷўб . Ва сӣл рӯем ани алқрбаҳи Фқол : забҳи алнФўси байни ядии аллоҳи бскокини алсбри ъмои сӯии аллоҳ ва сӣл рӯем ани алонси Фқол : ани тстўҳши ман ғайри аллоҳ ҳатто ман нФски рӯзи одина ҷунайд нишаста буд борўим , яке фароз омад ҷунайдро пурсад , кӣ илҳом чаҳ буд ? вай гуфт : ки рӯзи одинау масҷиду масаълаи илҳому дили муъаллақ ? рӯем гуфт : ки ӯро аз ман суол кун то ҷавоби даҳум . Виро гуфт : илҳом тавфиқаст . Онкаси бони розии гашт ва бирафт .

سئل رویم عن المراقبة فقال: تحقیق القلوب بنظرة الی المحجوب. و سئل رویم عن القربة فقال: ذبح النفوس بین یدی اللّه بسکاکین الصبر عما سوی اللّه و سئل رویم عن الانس فقال: ان تستوحش من غیر اللّه حتی من نفسک روز آدینه جنید نشسته بود بارویم، یکی فراز آمد جنید را پرسد، کی الهام چه بود؟ وی گفت: که روز آدینه و مسجد و مسئله الهام و دل معلق؟ رویم گفت: که او را از من سوال کن تا جواب دهم. ویرا گفت: الهام توفیق است. آنکس بآن راضی گشت و برفت.

Шайх алислом гуфт : пас аз хроз , рӯем рома наҳодӣ пас ҷунайду нурӣ сӣл рӯем ани алтсўФ , Фқол : алўқўФи алии албсоту тарки алонбсоти волсбри алии зарби алсёт , ҳатто тҷўзи алии алсроту қоли алтсўФ : тарки алтФозли байни алшиӣину қоли максати ъушрин санаи лои иързи ман сиррии зикри алои кул ҳатто иҳзр

شیخ الاسلام گفت: پس از خراز، رویم رامه نهادی پس جنید و نوری سئل رویم عن التصوف، فقال: الوقوف علی البساط و ترک الانبساط والصبر علی ضرب السیاط، حتی تجوز علی الصراط و قال التصوف: ترک التفاضل بین الشیئین و قال مکثت عشرین سنة لا یعرض من سری ذکر الا کل حتی یحضر