Кунят Абуёқӯб , шайхи райу ҷибол , ва дар вақти хеш аммо вақт буд . Шайх алислом гуфт азми аллоҳи каромата : кӣ ваии эмом буд ин тайифаро бшкўаҳи туруқ . Дарин кори талбисии тариқ маломат дошта мардумон бар хештани шўронидну қабули эшон бхўиштни вайрон кардан ва худро аз чашмҳо биФгндни шогирди зўолнўни мисрии боБутуроби Нахшабӣу яҳёи маози розӣу ҷуз аз он суҳбат карда рафиқи бўсъид хроз٭ бӯда дар сафарҳо . Вай оламаст мутадаййин , виро мукотиботаст бҷниди сахти некӯ , ягона ҷаҳон бӯда дар тариқи маломату тарки тасаннӯъу тарки ҷоҳу мухлис дар кирдор дар санаи слос ва слсмоӣаҳ бирафта аз дунёи бадар марг гуфт : илоҳии халқи ту бо ту хондам биҷаҳад . Ва ҳар ки тавонистам дар худ бкрдм , он бади марои бикии бахш азишон , пас рафт . Бихоб диданд виро гуфтанд : ҳоли ту ? гуфт : аллоҳ маро гуфт : ки он бози дигари бораи гӯй ! боз гуфтам гуфт туро бтў бахшедам .

کنیت ابویعقوب، شیخ ری و جبال، و در وقت خویش اما وقت بود. شیخ الاسلام گفت عظم اللّه کرامته: کی وی امام بود این طایفه را بشکوه طرق. درین کار تلبیسی طریق ملامت داشته مردمان بر خویشتن شورانیدن و قبول ایشان بخویشتن ویران کردن و خود را از چشمها بیفگندن شاگرد ذوالنون مصری بابوتراب نخشبی و یحیی معاذ رازی٭ و جز از آن صحبت کرده رفیق بوسعید خراز٭ بوده در سفرها. وی عالمست متدین، ویرا مکاتبات است بجنید سخت نیکو، یگانهٔ جهان بوده در طریق ملامت و ترک تصنع و ترک جاه و مخلص در کردار در سنه ثلاث و ثلثمائه برفته از دنیا بدر مرگ گفت: الهی خلق تو با تو خواندم بجهد. و هر که توانستم در خود بکردم، آن بد مرا بیکی بخش ازیشان، پس رفت. بخواب دیدند ویرا گفتند: حال تو؟ گفت: اللّه مرا گفت: که آن باز دیگر باره گوی! باز گفتم گفت ترا بتو بخشیدم.

Шайх алислом гуфт : ки он доне чаро гуфт ? гуфт туро бтў бахшедам , ки миён ӯу миёни худ воситау васила дар наёвард . Ки дар миёни ӣнон ва ӯ василау воситаи ҳам ӯ буд

شیخ الاسلام گفت: که آن دانی چرا گفت؟ گفت ترا بتو بخشیدم، که میان او و میان خود واسطهٔ و وسیلهٔ در نیاورد. که در میان اینان و او وسیله و واسطه هم او بود

Шайх алислом гуфт : васият кард ёрони худро , ки якдигарро биноз доред , ки онкии шуморо май бояд , ҳам аз шумо бияёд миёни ӣнони василау тарҷумони ҳам ӣнонанд , яъне ин тайифа .

شیخ الاسلام گفت: وصیت کرد یاران خودرا، که یکدیگر را بناز دارید، که آنکه شما را می‌باید، هم از شما بیاید میان اینان وسیله و ترجمان هم اینان‌اند، یعنی این طایفه.

Шайх алислом гуфт : ки бўбкри муфид ҷрҷроӣ гуяд , кӣ Юсуфи ҳусайн розӣ гуфт : ки чунон шудаам , ки сухани ман ҷузи аллоҳи бнмии шунӯд .

شیخ الاسلام گفت: که بوبکر مفید٭ جرجرای گوید، کی یوسف حسین رازی گفت: که چنان شده‌ام، که سخن من جز اللّه بنمی‌‌شنود.

Шайх алислом гуфт : охири ин илм чунон шавад . Ки он пер гуфт . Бўъсмон мғрби٭ гуяд : мард муҳаққиқ шавад дар тариқи аллоҳ таъолӣ бирав рашки барад ки ӯ аз ҳечкас нашунӯд магари азу . Ва кас азу нашунӯд магар ӯ , ва ӯро чунон кунад , ҳар сухан ки гӯйанд азу шунаванд қоли Юсуфи бен алҳусайн : алхири каллаи фии байту мифтоҳаи алтўозъ , вошри каллаи фии байту мифтоҳаи алкбр .

شیخ الاسلام گفت: آخر این علم چنان شود. که آن پیر گفت. بوعثمان مغربی٭ گوید: مرد محقق شود در طریق اللّه تعالی برو رشک برد که او از هیچکس نشنود مگر ازو. و کس ازو نشنود مگر او، و او را چنان کند، هر سخن که گویند ازو شنوند قال یوسف بن الحسین: الخیر کله فی بیت و مفتاحه التواضع، واشر کله فی بیت و مفتاحه الکبر.

Шайх алислом гуфт : ки бўолҳсин обрӣ гуяд : ки Мӯсои исо ?маккей гуфт : ки Юсуфи ҳусайн розӣ гуфт , ки зўолнўн мисрӣ гуфт : ки шуғли хосса ӯу мунодӣон бова се чизаст : яке фараҷ аз ғам наоне . Ддигри ишорат аз тавҳиду сдигри сано гуфтан бираву ёд кардан ӯ дар миёни дӯстон ӯ .

شیخ الاسلام گفت: که بوالحسین آبری گوید: که موسی عیسی مکی گفت: که یوسف حسین رازی گفت، که ذوالنون مصری٭ گفت: که شغل خاصهٔ او و منادیان باو سه چیز است: یکی فرج از غم نهانی. ددیگر اشارت از توحید و سدیگر ثنا گفتن برو و یاد کردن او در میان دوستان او.

Шайх алислом гуфт : ки Абдуллоҳи бен ҳозири холи Юсуфи ҳусайни розӣ буд аз мутақаддимони машойих , аз ақрони зўолнўн ,у ма аз зўолнўн бӯда , Юсуфи ҳусайн розӣ мегуяд : ки аз Миср май омадам аз наздики зўолнўн рӯй биниҳода чун ббғдоди расидам , холи ман онҷо буд , ки ба ҳаҷ хост рафт Абдуллоҳи бен ҳозир . Бнздик вай шудам маро гуфт : ки аз куҷо май ое ? гуфтам : аз Мисри бахона май рӯм ба рай , мехоҳам маро васият кунӣ ! гуфт буна пазирӣ гуфтам : магарпазирам . Гуфт : чун шаб дароед бирав , кутуби хеш ва ҳар чаҳ навишта аз зўолнўн , дар диҷла андоз ! гуфтам биандешам дарин . Оншби маро аз андешаи хоби набарду маро ар дил бар наомад . Дигари рӯз виро гуфтам биндишидми маро аз дил бар намеояд . Гуфт : гуфтам туро ки бунаи пазирӣ ! гуфтам вирои чизеи дигари гӯй ! гуфт : ҳам бунаи пазирӣ ! гуфтам :пазирам . Гуфт : чун ба рай шӯй магӯ ки ман зўолнўнро дидам , ва аз ани бозори Фромсоз ! Юсуф гуфт биандешам . Ҳамаи шаб май андешам , ин бар ман саъбтар меомад . Гуфт : гуфтам ки бунаи пазирӣ ! охир гуфт : туро суханӣ гӯям : ки туро азон бад нест . Гуфтам бигӯӣ ! гуфт : чун бозхонаҳи шӯй , халқро бо худ махон , ки бова мехонам , ва чунон кун , ки ҳамеша аллоҳи таъолӣ дар ёди ту буд , брўҳин

شیخ الاسلام گفت: که عبداللّه بن حاضر خال یوسف حسین رازی بود از متقدمان مشایخ، از اقران ذوالنون، و مه از ذوالنون بوده، یوسف حسین رازی می‌گوید: که از مصر می‌آمدم از نزدیک ذوالنون روی بنهاده چون ببغداد رسیدم، خال من آنجا بود، که به حج خواست رفت عبداللّه بن حاضر. بنزدیک وی شدم مرا گفت: که از کجا می‌آیی؟ گفتم: از مصر بخانه می‌روم به ری، می‌خواهم مرا وصیت کنی! گفت بنه پذیری گفتم: مگر پذیرم. گفت: چون شب دراید برو، کتب خویش و هر چه نوشتهٔ از ذوالنون، در دجله انداز! گفتم بیندیشم درین. آنشب مرا از اندیشه خواب نبرد و مرا ار دل بر نیامد. دیگر روز ویرا گفتم بیندیشیدم مرا از دل بر نمی‌آید. گفت: گفتم ترا که بنه پذیری! گفتم ویرا چیزی دیگر گوی! گفت: هم بنه پذیری! گفتم: پذیرم. گفت: چون به ری شوی مگو که من ذوالنون را دیدم، و از ان بازار فرامساز! یوسف گفت بیندیشم. همه شب می‌اندیشم، این بر من صعبتر می‌آمد. گفت: گفتم که بنه پذیری! آخر گفت: ترا سخنی گویم: که ترا ازان بد نیست. گفتم بگوی! گفت: چون بازخانه شوی، خلق را با خود مخوان، که باو می‌خوانم، و چنان کن، که همیشه اللّه تعالی در یاد تو بود، بروهین

Шайх алислом гуфт : ки аллоҳи таъолӣ Фромўсӣ гуфт : бибин ! гуфт ки гуфт : Мӯсо чунон кун ! гуҳ ҳамеша забони ту биёади мантар буд , ва ҳар куҷо ки шавад ! гузари ту бар ман буд қоли аллоҳи ъзу ҷли азкрўои аллоҳи зкрои ксиро , кӣ нсбҳки ксирои внзкрк ксиро олойа .

شیخ الاسلام گفت: که اللّه تعالی فراموسی گفت: ببین! گفت که گفت: موسی چنان کن! گه همیشه زبان تو بیاد من تر بود، و هر کجا که شود! گذر تو بر من بود قال اللّه عز و جل اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْرًا کَثِیرًا، کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیرًا وَنَذْکُرَکَ کَثِیرًا آلایه.