Аз зӯҳҳод Басрааст Сайиди вақт . Бемор буд дар офтоби хуфта буд , ӯро гуфтанд : чаро дар соя наме ое ? гуфт : мехоҳам ки бо соя оем аммо тарсам маро гуяд кӣ дар роҳати нафаси худ , гом барграфтӣ .

از زهاد بصره است سید وقت. بیمار بود در آفتاب خفته بود، او را گفتند: چرا در سایه نمی‌آیی؟ گفت: می‌خواهم که با سایه آیم اما ترسم مرا گوید کی در راحت نفس خود، گام برگرفتی.

Шайх алислом гуфт : ки сбоъ Мӯсилӣ гуяд : кӣ Довӯд гуфт : худовандо ! маро гуфтӣ дасту пой врўӣ бишӯй хизматро , кунун бо суҳбат май хуоне , дили ман чаҳ чиз бишӯяд ? гуфт : алҳмўми алоҳзони тимору андӯҳ .

شیخ الاسلام گفت: که سباع موصلی گوید: کی داود گفت :خداوندا! مرا گفتی دست و پای وروی بشوی خدمت را، کنون با صحبت می‌خوانی، دل من چه چیز بشوید؟ گفت: الهموم الاحزان تیمار و اندوه.

Шайх алислом гуфт : ки дарин тариқи азин манзил чора нест ,у ҳамаи чиз аз чун хештанӣ зояд , магари шодӣ ки аз андӯҳ зояд . Ва гуфт : ин корро баҳо нест , яъне суҳбати суҳбати ҳақро , агар будӣ он баҳо , нокомӣу ранҷ будӣ , воншд :

شیخ الاسلام گفت: که درین طریق ازین منزل چاره نیست، و همه چیز از چون خویشتنی زاید، مگر شادی که از اندوه زاید. و گفت: این کار را بها نیست، یعنی صحبت صحبت حق را، اگر بودی آن بها، ناکامی و رنج بودی، وانشد:

Шайх алислом гуфт : кӣ холид мъдон гуяд : ки ҳар касро бироиаҳ буд ,у ҳаркас ки бироиаҳ ӯ тангтару софтар буд дўстр буд , «у бироиаҳи малики таъолии дилҳои дӯстон ӯст , ҳар дил ки тангтару софтар , аллоҳи онрои дўстр » . Хизр гуфт бо Мӯсо , чун аз вай бозгашт гуфт : дил бироиаҳ аст нагуроз чаҳ пар мекунӣ ?

شیخ الاسلام گفت: کی خالد معدان گوید: که هر کس را بیرایه بود، و هرکس که بیرایهٔ او تنگ‌تر و صاف‌تر بود دوستر بود، «و بیرایه ملک تعالی دلهای دوستان اوست، هر دل که تنگ‌تر و صاف‌تر، اللّه آنرا دوستر».خضر گفت با موسی ، چون از وی بازگشت گفت: دل بیرایه است نگراز چه پر می‌کنی؟

Шайх алислом гуфт : кӣ вақте бўмъшри маърӯфи бен Аҳмади алзоҳди моти санаи арбъ ва сабъин фии рабиъи алаввали ббошон дар масҷид буд , ки ногоҳ перии фарои сар ӯ омад , пер бо ҳайбату баҳо , виро гуфт чаҳ номӣ ? гуфт маърӯф . Гуфт : ӯсту орифи банда ,у маърифати миёни банда ва ӯ дил бироиаҳаст , нигар ки дар бироиаҳ чаҳ мекунӣ ? ин бигуфт ва бирафт . Бо ҷаъфари фақиҳу бузургон муттафиқ шуданд ки ваии Хизр буд .

شیخ الاسلام گفت: کی وقتی بومعشر معروف بن احمد الزاهد مات سنه اربع و سبعین فی ربیع الاول بباشان در مسجد بود، که ناگاه پیری فرا سر او آمد، پیر با هیبت و بها، ویرا گفت چه نامی؟ گفت معروف. گفت: اوست و عارف بنده، و معرفت میان بنده و او دل بیرایه است، نگر که در بیرایه چه می‌کنی؟ این بگفت و برفت. با جعفر فقیه و بزرگان متفق شدند که وی خضر بود .

Шайх алислом гуфт : ки бўрҷо Уторидӣ гуфт : кӣ иброҳӣмро ба оташ андохтанд , аллоҳ таъолӣ гуфт оташро , артў ӯро ббозоӣ , бъзти ман ки дар вақти ботш маин фиристам . Оташ биафтад бе ҳуши се шабонаи рӯз . Чун бо кор омад , гуфт : оташ маин кадомаст ? гуфт : он оташ ки дар дил дӯстон манаст .

شیخ الاسلام گفت: که بورجا عطاردی گفت: کی ابراهیم را به آتش انداختند، اللّه تعالی گفت آتش را، ارتو او را ببازای، بعزت من که در وقت بآتش مهین فرستم. آتش بیفتد بی‌هوش سه شبانه‌ روز. چون با کار آمد، گفت: آتش مهین کدامست؟ گفت: آن آتش که در دل دوستان منست.

Шайх алислом гуфт : кӣ ббҳонаҳи он оташи насухта , ҳам он насӯхтан ҳайбат бимонада ,у ҳуши оташ туф онасту ҳуши об нам онасту ҳуш ҳар чиз қавом онаст .

شیخ الاسلام گفت: کی ببهانهٔ آن آتش نسوخته، هم آن نسوختن هیبت بمانده، و هوش آتش تف آنست و هوش آب نم آنست و هوش هر چیز قوام آنست.

Шайх алислом гуфт : ки бўтиб харошӣ гуфта ъкии бондлс , ки дӯзах гуфт фарои аллоҳи таъолӣ : кигар ман дар ту осии шадид , ту бо ман чаҳ кардед ? гуфт : туро бсухтед ботш сӯзандатар аз ту , гуфт : худовандо ! он чаҳ оташаст ? гуфт : онкӣ дар дил дӯстон манаст .

شیخ الاسلام گفت: که بوطیب خراشی گفته عکی باندلس، که دوزخ گفت فرا اللّه تعالی: که گر من در تو عاصی شدید، تو با من چه کردید؟ گفت: ترا بسوختید بآتش سوزنده‌تر از تو، گفت: خداوندا! آن چه آتش است؟ گفت: آنکه در دل دوستان منست.

Шайх алислом гуфт : ки ориф омад , виро бнФс дарёфт , виро на бмсоФти ҷӯй , ки иззати ту рад кунад , бтқрби ниёзи ҷӯй , то карами туро бор диҳад .

شیخ الاسلام گفت: که عارف آمد، ویرا بنفس دریافت، ویرا نه بمسافت جوی، که عزت تو رد کند، بتقرب نیاز جوی، تا کرم ترا بار دهد.

Шайх алислом гуфт , ки Исмоил ибод гуфт : он шаб кӣ бтўоими соъиқаи борад .

شیخ الاسلام گفت، که اسماعیل عباد گفت: آن شب کی بتوایم صاعقه بارد.