Аз қадямон машойих Ироқаст мусофир бӯда , зўолнўни мисрии дида буд ,у ҷузи азу . Шайх алислом гуфт : ки вирои ҳафтод ва чаҳор ҳаҷи оранд , вақт ҳаҷ карда буд , бо худ мегуфт бтأсФ : ки май шӯй , ва май оӣӣ , на дил ва на вақт , ман худ дарчӣам ? он шаби ҳақи таъолиро бихоб дид , виро гуфт : писари муваффақи нўбхонаҳи хуоне . Вароӣ касеро каш нахоҳӣ ?гар ман туро намехоҳед намехонед ва намеоред . Вақте ҳаҷи бикрад ва гуфт : худовандо ! ин ҳаҷи ман онкасро , ки хост ки ҳаҷ кунад ва наметавонист . Он шаби ҳақи таъолиро бихоб дид , виро гуфт : « писар » муваффақ ! брмн саховат кунӣ гувоҳ бош ! ман имрӯз ҳар ки шаҳодати гӯй аз машриқ то мағриби ҳамаро бёмрзидм , ва ҳар якеро ҳаҷӣ бинвиштам .

از قدیمان مشایخ عراقست مسافر بوده، ذوالنون مصری٭ دیده بود، و جز ازو. شیخ الاسلام گفت: که ویرا هفتاد و چهار حج آرند، وقت حج کرده بود، با خود می‌گفت بتأسف: که می‌شوی، و می‌آئی، نه دل و نه وقت، من خود درچه‌ام؟ آن شب حق تعالی را بخواب دید، ویرا گفت: پسر موفق نوبخانه خوانی. ورای کسی را کش نخواهی؟ گر من ترا نمی‌خواهید نمی‌خوانید و نمی‌‌آرید. وقتی حج بکرد و گفت: خداوندا! این حج من آنکس را، که خواست که حج کند و نمی‌توانست. آن شب حق تعالی را بخواب دید، ویرا گفت: «پسر» موفق! برمن سخاوت کنی گواه باش! من امروز هر که شهادت گوی از مشرق تا مغرب همه را بیامرزیدم، و هر یکی را حجی بنوشتم.

Шайх алислом гуфт : ки алии бен алмўФқ гуфт : ки худовандо ! агар ман туро аз бими дӯзах май пурситам , дар дӯзахами фурӯи дор , ва агар бомед биҳишт май пурситам , ҳаргиз дар онҷои ҷои мада ва фурӯ меар , ва агар бмҳр май пурситами як дидор бинмоӣ ва пас он ҳар чаҳ хоҳӣ кун

شیخ الاسلام گفت: که علی بن الموفق گفت: که خداوندا! اگر من ترا از بیم دوزخ می‌پرستم، در دوزخم فرو دار، و اگر بامید بهشت می‌پرستم، هرگز در آنجا جای مده و فرو میار، و اگر بمهر می‌پرستم یک دیدار بنمای و پس آن هر چه خواهی کن