Абнои абии алўрду ҳамамни кбори машойихи алъорФину ҷмлтҳму ҳумои ман ҷлсأи алҷниди воқронаҳи сҳбои сиррии алсқтӣу абои алФтҳи алҳмолу ҳориси алмҳосбӣу башари алҳоФӣ ,у триқҳмои алўръи қариби ман тариқаи башари алҳоФи٭
ابنا ابی الورد و همامن کبار مشایخ العارفین و جملتهم و هما من جلسأ الجنید واقرانه صحبا سری السقطی و ابا الفتح الحمال و حارث المحاسبی و بشر الحافی، و طریقهما الورع قریب من طریقة بشر الحافی٭
« шайх алислом гуфт : ки кунят мҳмдбни абии алўрд , Абулҳасанаст шогрдбшри ҳоФӣ » . Вай гуяд : вақте намози шом тамом кардам , пой фурӯ кардам , ҳотиф овоз дод гуфт : аҳкзии маҷолиси алмулук ? сӣли ибни абии алўрди ани алўрд , Фқол : алейк болўръи фии алҳмм .
«شیخ الاسلام گفت: که کنیت محمدبن ابی الورد، ابوالحسن است شاگردبشر حافی». وی گوید: وقتی نماز شام تمام کردم، پای فرو کردم، هاتف آواز داد گفت: اهکذی مجالس الملوک؟ سئل ابن ابی الورد عن الورد، فقال: علیک بالورع فی الهمم.