Нзили Бағдод . Шайх гуфт : ки номи ваии Юсуфи бен ҳамдони алўсўии устод бо ёқӯби наҳри ҷӯрӣ аз қадямон машойихаст Сайиди соҳиби тасониф ббсраҳ бӯда . Моти болои бала .

نزیل بغداد. شیخ گفت: که نام وی یوسف بن حمدان الوسوی استاد با یعقوب نهر جوری٭ از قدیمان مشایخ است سید صاحب تصانیف ببصره بوده. مات بالا بله.

Шайх алислом гуфт : ки вай гуфт : ҳар ки илм тавҳид гуяд бтклФ , мушрикаст . Ва қоли Абуёқӯби алсўсӣ : алФқири азои моФриҳтоҷи илои арбаъаи ашёъ : илми иҳрсаҳу ваҷди иҳмлаҳ ,у ваҷди иҳмлаҳ , вўръи исўсаҳ ,у зикри Юнуса .

شیخ الاسلام گفت: که وی گفت: هر که علم توحید گوید بتکلف، مشرکست. و قال ابویعقوب السوسی: الفقیر اذا مافریحتاج الی اربعة اشیاء: علم یحرسه و وجد یحمله، و وجد یحمله، وورع یسوسه، و ذکر یونسه.

Шайх алислом гуфт : ҳар ки илм тасаввуф гуяд бтклФ , ӯ сагасту ҳарки сухан ҷӯяд , ва ҳар вақт тавонад гуфт зрои қисмати сухани бзндгонӣ бояд гуфт , ва он вақт бояд гуфт , кӣ аз сукут аз худои тарсӣ ! ва гуфт : ки сухан гуфтан ҷиноятаст , таҳқиқи онро мубоҳ кунад . Ва гуфт : ки суханони ин тайифа каломанд чун каломи дигарон , чун ҳиўаҳ набӯд он май барад то бзндқаҳу абоҳт арнҷоӣ меуфтад . Ки чун мутафарриқ бе , нигар аз ҷамъу тавҳиди нгўӣӣ . Аммо чун худ бе , тафарруқ бо тўчаҳи кор ? гуфт : ки забони муҳаққиқон сеаст : забони хабари бшрти иҷтимо хроз٭ гуфт : лои ислҳи ҳозои алълми алолмни иъбри ани ваҷдау интқи ани фаъла .

شیخ الاسلام گفت: هر که علم تصوف گوید بتکلف، او سگست و هرکه سخن جوید، و هر وقت تواند گفت زرا قسمت سخن بزندگانی باید گفت، و آن وقت باید گفت، کی از سکوت از خدای ترسی! و گفت: که سخن گفتن جنایتست، تحقیق آنرا مباح کند. و گفت: که سخنان این طایفه کلام‌اند چون کلام دیگران، چون حیوة نبود آن می‌برد تا بزندقه و اباحت ارنجای می‌افتد. که چون متفرق بی، نگر از جمع و توحید نگوئی. اما چون خود بی، تفرق با توچه کار؟ گفت: که زبان محققان سه است: زبان خبر بشرط اجتماع خراز٭ گفت: لا یصلح هذا العلم الالمن یعبر عن وجده و ینطق عن فعله.