з рӯзгор надидам дамии фароғати бол

ز روزگار ندیدم دمی فراغت بال

Биор соқии ҷомии збодаҳи моломол

بیار ساقی جامی زباده مالامال

Аз он меӣ ки агар длшкстгони токаш

از آن میی که اگر دلشکستگان تاکش

Дарун дил гузаронанд лаб занад тбхол

درون دل گذرانند لب زند تبخال

Аз он меӣ ки ба гоҳи навиштани номаш

از آن میی که به گاه نوشتن نامش

Макади сари қалами хеши котиби аъмол

مکد سر قلم خویش کاتب اعمال

зи шохсораши ҳушёри брнхирди мурғ

ز شاخسارش هشیار برنخیرد مرغ

Агар бирезӣ зу қатра ӣ ба пои ниҳол

اگر بریزی زو قطره ی به پای نهال

Меӣ ки марг наме буд агар худои ҷаҳон

میی که مرگ نمی بود اگر خدای جهان

Ба ҷой рӯҳаш медод ҷой дар слсол

به جای روحش می داد جای در صلصال

Меӣ кигар бчкди қатра аз вброз

میی که گر بچکد قطره از وبراض

Ҳилол вор шавад бадарро хусуфи маҳол

هلال وار شود بدر را خسوف محال

Меӣ чунон ки агар баҳра ёбад аз бӯяш

میی چنان که اگر بهره یابد از بویش

Ҳикоят аз дам исо кунад насими шимол

حکایت از دم عیسی کند نسیم شمال

Меӣ ба ранг ва ба бўхонаҳи сӯзи лолау гул

میی به رنگ و به بوخانه سوز لاله و گل

Чу ишқи душмани ақл ва чу илми мункири мол

چو عشق دشمن عقل و چو علم منکر مال

Чу гул зхндаҳ наомад лаби пиёлаи баҳам

چو گل زخنده نیامد لب پیاله بهم

Аз он замон ки азин мечашид як мисқол

از آن زمان که ازین می چشید یک مثقال

Меӣ ки карда худои ҷаҳонён бар мо

میی که کرده خدای جهانیان بر ما

Чу хӯни душмани султони шарқу ғарби ҳалол

چو خون دشمن سلطان شرق و غرب حلال

Сипеҳри рутбаи имомӣ ки чархи арзқи пӯш

سپهر رتبه امامی که چرخ ارزق پوش

Чу суфиёни ҳама бар ёд ӯ намояди ҳол

چو صوفیان همه بر یاد او نماید حال