Збс ки рехтам аз дидаи хӯни дили берун

زبس که ریختم از دیده خون دل بیرون

Кунун бурунам аз хӯни парасти ҳамчуи дарун

کنون برونم از خون پرست همچو درون

Гарми бурун чу даруни пари зхўн буд шояд

گرم برون چو درون پر زخون بود شاید

Ки ошиқонро яксон буд даруну бурун

که عاشقان را یکسان بود درون و برون

Ҳадис аз лаби ман буии хӯн дил гирад

حدیث از لب من بوی خون دل گیرد

Аз он ки доим хӯн мехӯрам ман аз маҳзун

از آن که دایم خون میخورم من از محزون

Збс ки рехтам аз дасти ҳиҷр бар сари хок

زبس که ریختم از دست هجر بر سر خاک

Збс ки сохтам аз дидагони равони Ҷайҳун

زبس که ساختم از دیدگان روان جیحون

Гуҳии ғариқи дробми гуҳии ниҳон дар хок

گهی غریق درآبم گهی نهان در خاک

Басони лؤлўии шҳўору гавҳари макнун

بسان لؤلوی شهوار و گوهر مکنون

Агар ба як кафи обам фалак гирифтӣ даст

اگر به یک کف آبم فلک گرفتی دست

Пас аз барои чаҳ рухсораи шстмӣ аз хӯн

پس از برای چه رخساره شستمی از خون

Барои ҷомау нон то бчиди бӯсаи занам

برای جامه و نان تا بچید بوسه زنم

Басони ҷомаи венони дасту пои муштии дун

بسان جامه ونان دست و پای مشتی دون

Ба сусти пӯшиши ман доғҳои рангоранг

به سست پوشش من داغ های رنگارنگ

Ба сусти рӯзии ман дардҳои гӯногӯн

به سست روزی من دردهای گوناگون

Чу ман ба мотами арбоби илми ҷомаи хеш

چو من به ماتم ارباب علم جامه خویش

Сияҳ кунам ки сияҳи боди ҷомаи гардун

سیه کنم که سیه باد جامه گردون

Змн ки кош набошам ҷузин ки мавзунам

زمن که کاش نباشم جزین که موزونم

Чаҳ ҷурм дид , надонам сипеҳри номавзун

چه جرم دید، ندانم سپهر ناموزون

Фалак чаҳ хоҳад каз мотамами буруни орад

فلک چه خواهد کز ماتمم برون آرد

Либосро кунад аз ашк дар барам гулгун

لباس را کند از اشک در برم گلگون

Дило хамӯш мадаи ҷурми хешро нисбат

دلا خموش مده جرم خویش را نسبت

Гуҳӣ ба чархи хамидаи гуҳӣ ба бахти нигун

گهی به چرخ خمیده گهی به بخت نگون

Фалак чу моро маро зон газад ки ман бар хеш

فلک چو ما را مرا زان گزد که من بر خویش

зи мадҳи шоҳи шаҳидон наме дамами афсун

ز مدح شاه شهیدان نمی دمم افسون

Шаҳӣ ки ҳар саҳар аз шарми рои анвар ӯ

شهی که هر سحر از شرم رای انور او

Гирифтаи панҷа ӣ хуршеди домани гардун

گرفته پنجه ی خورشید دامن گردون

Агар ишораи намояд ба хати абизи субҳ

اگر اشاره نماید به خط ابیض صبح

Қадар ба набандад дасти тасарруфи гардун

قدر به نبندد دست تصرف گردون

Вагар иродаи намоеи қазо дар овезад

وگر اراده نمایی قضا در آویزد

Муҳӣти меҳри фалакро здргаҳи тўнгўн

محیط مهر فلک را زدرگه تونگون

Ба вақти субҳ чу дар баҳри фикр ғӯта хӯрам

به وقت صبح چو در بحر فکر غوطه خورم

Зимни мадҳи ту ки андешаро буд маймун

زیمن مدح تو که اندیشه را بود میمون

Чунон ки баҳри тавофати малик зърш омад

چنان که بهر طوافت ملک زعرش آمد

Ба тўФ хотирам ояд зи осмони мазмун

به طوف خاطرم آید ز آسمان مضمون

Замири ман ки сияҳтар зчоаҳи бежан буд

ضمیر من که سیه تر زچاه بیژن بود

Ба офтоб ато мекунад зё акнӯн

به آفتاب عطا میکند ضیا اکنون

Маро чаҳ боки зи торикии лаҳад , дигар

مرا چه باک ز تاریکی لحد، دیگر

Ки бо замирии зин гӯна мешавам мадфӯн

که با ضمیری زین گونه می شوم مدفون

Ба ихтиёр ҷудо нестам зи хок дарат

به اختیار جدا نیستم ز خاک درت

Ки дорадам фалаки дун ба дасти ғами марҳӯн

که داردم فلک دون به دست غم مرهون

Ҳамин таваққуъ дорам ки ҳамчуи хок дарат

همین توقع دارم که همچو خاک درت

Гузар кунад зи сиришки равони ман Ҷайҳун

گذر کند ز سرشک روان من جیحون

Ба порҳои дил хӯн фишон ман нигарӣ

به پارهای دل خون فشان من نگری

Ки рқъаҳҳост бо халоси дӯстии машҳун

که رقعه هاست با خلاص دوستی مشحون