Бёбёи қадамӣ на чу гул ба саҳни чаман

بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن

Чу ғунча чанд тавон буд пой дар доман

چو غنچه چند توان بود پای در دامن

Қадами ниҳоди буруни гул агарчӣ дар роҳаш

قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش

Зхор рехта нашутур замона ӣ римн

زخار ریخته نشتر زمانه ی ریمن

Чамани нишоти Фзошди чунон ки дар олам

چمن نشاط فزاشد چنان که در عالم

Касе ба ҷузи ман ва булбул намекунад шеван

کسی به جز من و بلبل نمی کند شیون

Ба байн ки дидаи наргиси сифеди гашт ва ҳануз

به بین که دیده نرگس سفید گشت و هنوز

Мижа баҳам назанад дар назораи сӯсан

مژه بهم نزند در نظاره سوسن

Нигар ба лолау доғаш ки акси он бинӣ

نگر به لاله و داغش که عکس آن بینی

Вагарна дидӣ баси шаб ба рӯзи обистан

وگرنه دیدی بس شب به روز آبستن

Кунун на бинад оби равон касе дар ҷӯ

کنون نه بیند آب روان کسی در جو

На зон ки об набошад худ ин нагӯям ман

نه زآن که آب نباشد خود این نگویم من

Барои он ки бидон гӯна шуд чамани хуррам

برای آن که بدان گونه شد چمن خرم

Ки аз таҳайюр ӯ об монад аз рафтан

که از تحیر او آب ماند از رفتن

Замини латиф ва азу лолаҳои навруста

زمین لطیف و از و لاله های نورسته

Чунон намоён каз шишаи бода ӣ равшан

چنان نمایان کز شیشه باده ی روشن

Замин наёрад азин бештар нуҳуфтани гул

زمین نیارد ازین بیشتر نهفتن گل

Балӣ ба гул натавон офтоб андудан

بلی به گل نتوان آفتاب اندودن

зи баси рутӯбат агар бФшрӣ тавонад шуд

ز بس رطوبت اگر بفشری تواند شد

зи оби як гули сероби арса ӣ гулшан

ز آب یک گل سیراب عرصه ی گلشن

Збси тароват аз ҷунбиши насими сабо

زبس طراوت از جنبش نسیم صبا

Гирифтаи сатҳи замини ҳамчуи сатҳи оби шикан

گرفته سطح زمین همچو سطح آب شکن

зи акс лола шудаст оби сурх ё булбул

ز عکس لاله شدست آب سرخ یا بلبل

Збии вафоеи гул гиря карда дар гулшан

زبی وفایی گل گریه کرده در گلشن

Ғалат намудем дайро баҳори рехтаи хӯн

غلط نمودم دی را بهار ریخته خون

Гувоҳ ханҷар пайдосту нохҷи сӯсан

گواه خنجر پیداست و ناخج سوسن

Насим по наниҳад аз ҳарими боғи бурун

نسیم پا ننهد از حریم باغ برون

Магар чанораш овехт даст дар доман

مگر چنارش آویخت دست در دامن

Збс ки акси гули афтода бар фалак чаҳ аҷаб

زبس که عکس گل افتاده بر فلک چه عجب

Ки чун замин згронӣ бимонад аз рафтан

که چون زمین زگرانی بماند از رفتن

Забони сӯсани озода зон фусун хон шуд

زبان سوسن آزاده زان فسون خوان شد

Ки чун намезада гул пора карда пероҳан

که چون پرمی زده گل پاره کرده پیراهن

Зшрм акнӯн дар рӯй боғ чун нагарм

زشرم اکنون در روی باغ چون نگرم

Ки саҳв кардам ва гуфтам ситорааст саман

که سهو کردم و گفتم ستاره است سمن

Гулоби хоҳӣ бе дасти ёрии оташ

گلاب خواهی بی دست یاری آتش

Нигоҳи гарм ба гулҳои гулистони афкан

نگاه گرم به گل های گلستان افکن

Шаҳидро нашносад рӯзи ҳашар аз ғайр

شهید را نشناسد روز حشر از غیر

Ки акси гули ҳамаро сурх кардааст кафан

که عکس گل همه را سرخ کرده است کفن

Чу офтоб барояд ситора кӣ монад

چو آفتاب برآید ستاره کی ماند

Шукуфа рафт чу гул кард шохро мкмн

شکوفه رفت چو گل کرد شاخ را مکمن

Даҳони лолаи зи шабнами параст то дорад

دهان لاله ز شبنم پرست تا دارد

зи орзӯии замин бӯс шуд пуроби даҳан

ز آرزوی زمین بوس شد پرآب دهن

Эмоми машриқу мағриби ягона ӣ олам

امام مشرق و مغرب یگانه ی عالم

Ки ҳамчуи номаш ахлоқ ӯст ҷумлаи ҳасан

که همچو نامش اخلاق اوست جمله حسن

Гар офтобаш гӯям азин шарафи хуршед

گر آفتابش گویم ازین شرف خورشید

Фарози конгресс ӣ арш мекунад то ман

فراز کنگره ی عرش میکند تا من

Барои қурби ҷавораш агар буд мумкин

برای قرب جوارش اگر بود ممکن

Бадал кунанд ба хдомши ахтарони маскан

بدل کنند به خدامش اختران مسکن

Дарин ки карда муҷарради Фариштагонро халқ

درین که کرده مجرد فرشتگان را خلق

Таборак аллоҳ сиррӣаст зоизди зўолмн

تبارک الله سریست زایزد ذوالمن

Кигар чунин бандии вусъ он надошт замин

که گر چنین بندی وسع آن نداشت زمین

Ки баҳри тўФши чандин малик кунанд ватан

که بهر طوفش چندین ملک کنند وطن

Ҳадиси қадарашгар санг башнавад ба мисл

حدیث قدرش گر سنگ بشنود به مثل

Қарор гирад бар рӯй об чун равған

قرار گیرد بر روی آب چون روغن

Хилофи райши гардун агар масир кунад

خلاف رایش گردون اگر مسیر کند

Ҳам аз асираш оташ зананд дар хирман

هم از اثیرش آتش زنند در خرمن

Вагар ба фарқ наёяд сипеҳри сӯй дараш

وگر به فرق نیاید سپهر سوی درش

зи каҳкашонаш дар гардан афкананд расан

ز کهکشانش در گردن افکنند رسن

Аз он ба хоки нишони дасти абри аъдлш

از آن به خاک نشان دست ابر اعدلش

Ки дар замона ӯ мекунад срҷўшн

که در زمانه او می کند سرجوشن

Бойени умед ки халқ ваяш ғулом кунад

باین امید که خلق ویش غلام کند

ЗноФ оҳӯ зояд сиёҳи машки хутан

زناف آهو زاید سیاه مشک ختن

Змоаҳ ва дарё гӯйанд шоирони доим

زماه و دریا گویند شاعران دایم

Зроӣу ҳиммати мамдуҳ чу кунанд сухан

زرای و همت ممدوح چو کنند سخن

Ман ин далерӣ ҳаргиз накардам ва накунам

من این دلیری هرگز نکردم و نکنم

Ки моҳ рӯй сиёҳату баҳртар доман

که ماه روی سیاهت و بحر تر دامن

Хдоигонои онӣ ки ҳафт гардун ро

خدایگانا آنی که هفت گردون را

Ягонаи дарӣ мисли ту нест дар махзан

یگانه دری مثل تو نیست در مخزن

зи малики қудрати афлоки тсъаҳи як хайма

ز ملک قدرت افلاک تسعه یک خیمه

Зшҳри ҷоҳати ақолими сабъаи як барзан

زشهر جاهت اقالیم سبعه یک برزن

Худои олам зон чархро баландӣ дод

خدای عالم زان چرخ را بلندی داد

Ки гашти равза ӣ поки туро ба пероҳан

که گشت روضه ی پاک ترا به پیراهن

Барои он ки ба лафзи ту нисбатӣ дорад

برای آن که به لفظ تو نسبتی دارد

Кунанд мардум дар гӯши хеш дар адан

کنند مردم در گوش خویش درّ عدن

Марои зчшм дар афшону домани тараддуд

مرا زچشم در افشان و دامن تردد

Табораки аллоҳи турфаи нуктаи равшан

تبارک الله طرفه نکته روشن

Кигар ту чашми ҷаҳони нестӣ чигуна ҷаҳон

که گر تو چشم جهان نیستی چگونه جهان

Кунад зи ҷӯади ту ҳар лаҳзаи пурз дар доман

کند ز جود تو هر لحظه پَرز در دامن

На ин хутут шуъоъӣ ӣаст меҳрро кўро

نه این خطوط شعاعی‌ست مهر را کورا

Зиришки рои ту бар хостаст мавзи бадан

ز رشک رای تو برخواسته است مو ز بدن

Агар нигини туро шояд офтоб кунад

اگر نگین تو را شاید آفتاب کند

Хуҷастаи номи туро дар ақиқ дар маъдан

خجسته نام تو را در عقیق در معدن

Бад-ӣни умед ки дар матбах тӯра ёбад

بدین امید که در مطبخ توره یابد

Сипеҳр римн нагирифта сӯрати ҳован

سپهر ریمن نگرفته صورت هاون

Гуҳӣ ки калак рақам мекунад мдиҳи ту ро

گهی که کلک رقم می کند مدیح تو را

зи мӯъҷизи ту агар навад ин эмоми змн

ز معجز تو اگر نود این امام زمن

Бар рӯй сафҳа нагирад қарори лафз ки ҳаст

بر روی صفحه نگیرد قرار لفظ که هست

Ҳадиси мадҳи ту дар лафзи ҳамчуи ҷон дар тан

حدیث مدح تو در لفظ همچو جان در تن

Алиф ба сина кашад дафтарӣ ки андрўӣ

الف به سینه کشد دفتری که اندروی

Хилофи мадҳи туу дӯстони тести сухан

خلاف مدح تو و دوستان تست سخن

Даруни синаи сухани кон на мадҳи тести замир

درون سینه سخن کان نه مدح تست ضمیر

Бирав сиёҳи намояд чу чоҳ бар бежан

برو سیاه نماید چو چاه بر بیژن

Барои поки ту нисбат кунанд мардуми шамъ

برای پاک تو نسبت کنند مردم شمع

Аз он ба дида ниҳодаст пои шамъи локин

از آن به دیده نهادست پای شمع لکن

Агар намӯдӣ аз ҷинси гавҳари теғат

اگر نمودی از جنس گوهر تیغت

Парӣ барои чаҳ кардӣ ҳарос аз оҳан

پری برای چه کردی هراس از آهن

Ба хоки пои ту яъне ба кӯҳли чашми фалак

به خاک پای تو یعنی به کحل چشم فلک

Ки гаромон диҳадам чархи орзӯи душман

که گرامان دهدم چرخ آرزو دشمن

Ба сар ба хдмттт оем агар чаҳ аз заъфам

به سر به خدمتتت آیم اگر چه از ضعفم

Ба ришта битавон басти пой чун сӯзан

به رشته بتوان بست پای چون سوزن

Магар тавъам барисоне вагарнаи вомонм

مگر توأم برسانی وگرنه وامانم

Агар ғуборӣ дар роҳи гири дами доман

اگر غباری در راه گیر دم دامن

Збии тамизии мардуми чунон гудохта ам

زبی تمیزی مردم چنان گداخته ام

Ки барнатобад зини пас замири бори сухан

که برنتابد زین پس ضمیر بار سخن

Касе ба ҷуз ту надорам биркаи шиква барам

کسی به جز تو ندارم برکه شکوه برم

зи кавданон ки ндонанд зирак аз кавдан

ز کودنان که ندانند زیرک از کودن

Дурушти табъон каз баҳр судани дил ҳо

درشت طبعان کز بهر سودن دل ها

Чунин эшон бе чини надидаи кас чу сФн

چنین ایشان بی چین ندیده کس چو سفن

Хасиси табъ ба хайлони дуни дуни ҳиммат

خسیس طبع به خیلان دون دون همت

Ки аз гулӯии кабӯтари буруни кашанди арзан

که از گلوی کبوتر برون کشند ارزن

Аз он канора гирифтааст аз басити замин

از آن کناره گرفته است از بسیط زمین

Сипеҳри пар ки аз фикрашон шавад эмин

سپهر پر که از فکرشان شود ایمن

Дар он мақом ки гиранд хомаро шайтон

در آن مقام که گیرند خامه را شیطان

Яке буд зғломони тавқ дар гардан

یکی بود زغلامان طوق در گردن

Магар ки ошиқ нон худанд ки ӣнон ро

مگر که عاشق نان خودند که اینان را

Чу поки бозони умрӣ ба сусти як дидан

چو پاک بازان عمری به سست یک دیدن

Барои он ки ки аз баҳрашони баради дарме

برای آن که که از بهرشان برد درمی

Гушӯдаанд шабу рӯзи дида чун равзан

گشوده اند شب و روز دیده چون روزن

Яқинҳоашон васвосҳои шайтонӣ

یقین هاشان وسواس های شیطانی

Камонҳоашон мисдоқи ани буғзи алзн

کمان هاشان مصداق ان بغض الظن

Ҳамеша то набӯд мисли офтоби сҳо

همیشه تا نبود مثل آفتاب سها

Чунон ки набӯд монанди ман маъобиди ман

چنان که نبود مانند من معابد من

Барои дӯстии ҳодисот бо хасмат

برای دوستی حادثات با خصمت

Кунод наъл дар оташи замонаи тавсан

کناد نعل در آتش زمانه توسن

Касе ки хок дарат нест бод дар ду ҷаҳон

کسی که خاک درت نیست باد در دو جهان

Бидон рўоҳ ки хокистараст дар гулшан

بدان رواح که خاکستر است در گلشن