эй макони посбононти фарози осмон

ای مکان پاسبانانت فراز آسمان

Зосмон то остонат аз замин то осмон

زآسمان تا آستانت از زمین تا آسمان

Гар набӯдӣ заҳри чашмат фитна густардӣ бисот

گر نبودی زهر چشمت فتنه گستردی بساط

Вар набӯдӣ нӯши хндт амн барчедӣ дукон

ور نبودی نوش خندت امن برچیدی دکان

Осмон хоҳад ки раҳ ёбад ба боми қадари ту

آسمان خواهد که ره یابد به بام قدر تو

Зон сабаб бар дӯш дорад нардбон аз каҳкашон

زان سبب بر دوش دارد نردبان از کهکشان

Ҳаст бар ҷогар ҷавонӣ гирад аз сари рӯзгор

هست بر جاگر جوانی گیرد از سر روزگار

Андарин даврон ки ҳам хонаст ва ҳам бахташи ҷавон

اندرین دوران که هم خانست و هم بختش جوان

Чанд рӯзии ҷои даҳ бар остони худ маро

چند روزی جای ده بر آستان خود مرا

Зон ки кӯтоҳи сети дасти осмони зини остон

زآن که کوتاه ست دست آسمان زین آستان