Хуш дарнигор баста дигар навбаҳораст

خوش در نگار بسته دگر نوبهارست

Гул ранг карда боз ба хӯни ҳазор даст

گل رنگ کرده باز به خون هزار دست

Об азнигор ранги баради венаи аҷаб ки гул

آب از نگار رنگ برد وین عجب که گل

Аз оби абри бастаи чунин дарнигор даст

از آب ابر بسته چنین در نگار دست

Аз ҳирс чидани гул шояд ки дар чаман

از حرص چیدن گل شاید که در چمن

Равед ба ҷои сабза аз марғзори даст

روید به جای سبزه از مرغزار دست

зи обӣ ки абр бар рух гул зад сипедаи дам

ز آبی که ابر بر رخ گل زد سپیده دم

Шастаст навбаҳори зи сабру қарори даст

شستست نوبهار ز صبر و قرار دست

Ёрб чаҳ гули шукуфтаи чаманро ки аз насим

یارب چه گل شکفته چمن را که از نسیم

Бар даст мезанад зи таҳайюри чанори даст

بر دست میزند ز تحیر چنار دست

Дар мавсими чунин ҳамаи кас дар канори ёр

در موسم چنین همه کس در کنار یار

Ҷузи ман ки медиҳад ғамам аз ҳар канори даст

جز من که میدهد غمم از هر کنار دست

Дастами зи кӯтаҳӣ ба гиребон наме расад

دستم ز کوتهی به گریبان نمی رسد

Ман аз ҷунун барам сӯии домони ёри даст

من از جنون برم سوی دامان یار دست

Аз дасти ман чаҳ ояд каз заъф чун чанор

از دست من چه آید کز ضعف چون چنار

Меларзад аз насимам бе ихтиёри даст

میلرزد از نسیمم بی اختیار دست

Бас нест аз барои гиребон дар иднм

بس نیست از برای گریبان در یدنم

Гар чун чанори раведам аз тани ҳазор даст

گر چون چنار رویدم از تن هزار دست

. . . Баста бошад бар дастҳои нигор

... بسته باشد بر دست های نگار

Гӯйанд одат сет кашӣдан зи кори даст

گویند عادت ست کشیدن ز کار دست

Бас чун фироқи дасти таъаддӣ дароз кард

بس چون فراق دست تعدی دراز کرد

Акнӯн ки кардааст ба хӯнамнигор даст

اکنون که کرده است به خونم نگار دست

Ман сӯгвори ҳиҷрами дастами нигари басар

من سوگوار هجرم دستم نگر بسر

Бар сар ки мезанад ба ҷуз аз сӯгвори даст

بر سر که میزند به جز از سوگوار دست

На на гирифтаи дастами домони шоҳи дайн

نه نه گرفته دستم دامان شاه دین

Бар фарқи худ нишондаам аз ифтихори даст

بر فرق خود نشانده ام از افتخار دست

Шоҳи сарири дайн ки дар айёми ҷӯад ӯ

شاه سریر دین که در ایام جود او

Бар сар назд касе ба ҷуз аз интизори даст

بر سر نزد کسی به جز از انتظار دست

По дар миён агар наниҳодӣ атоӣ ӯ

پا در میان اگر ننهادی عطای او

Аз тан ба гоҳ хилқат кардӣ фирори даст

از تن به گاه خلقت کردی فرار دست

Набӯд ? мҷраҳи он чаҳ ту бинӣ ки осмон

نبود؟ مجّره آن چه تو بینی که آسمان

Бар сина май наад бар ӯ бандаи вори даст

بر سینه می نهد بر او بنده وار دست

Ангушт зинҳор баровард дасти халқ

انگشت زینهار برآورد دست خلق

Аз бас ки кард ҷўдш дар зери бори даст

از بس که کرد جودش در زیر بار دست

Чархи баланд агар набӯд остон ӯ

چرخ بلند اگر نبود آستان او

Бар чарх аз чаҳ дорад умедвори даст

بر چرخ از چه دارد امیدوار دست

Ҷўдӣ буд варо ки зи ҳирси суол ӯ

جودی بود ورا که ز حرص سوال او

Хоҳад чунин нахусти зи сӯратнигор даст

خواهد چنین نخست ز صورت نگار دست

эй дили зи остони ризои брмгири сар

ای دل ز آستان رضا برمگیر سر

Аз доман эмомамам вомдори даст

از دامن امام امم وامدار دست

То домани набӣ ва валеоварӣ ба каф

تا دامن نبی و ولی آوری به کف

Дода худои туро зимину ясори даст

داده خدا تو را زیمین و یسار دست

Шоҳо агар бидидӣ ҳотами кафи ту ро

شاها اگر بدیدی حاتم کف تو را

Аз остин накардӣ беруни зи ори даст

از آستین نکردی بیرون ز عار دست

Рӯзу шаб аз замона баруфтад агар наад

روز و شب از زمانه برافتد اگر نهد

Манъат биравӣ сина ӣ лайл ва наҳор даст

منعت بروی سینه ی لیل و نهار دست

Фарзанди он шаҳии ту ки ҷои ниҳоди по

فرزند آن شهی تو که جای نهاد پا

Конҷои ниҳода буд худовандгори даст

کانجا نهاده بود خداوندگار دست

Ҷӯади ту дар шумор аз он тани нмидҳд

جود تو در شمار از آن تن نمیدهد

Каз ахз боз монад вақти шумори даст

کز اخذ باز ماند وقت شمار دست

Шоҳо ба фари мадҳи ту имрӯз барда ам

شاها به فّر مدح تو امروز برده ام

Дар фани шеър аз шеър эй кбори даст

در فن شعر از شعر ای کبار دست

Аз тири осмони қсби алсбқи мибрм

از تیر آسمان قصب السّبق میبرم

Бар зарда ӣ қалам чу намоями савори даст

بر زرده ی قلم چو نمایم سوار دست

Ширин буд чунон суханам каз навиштанаш

شیرین بود چنان سخنم کز نوشتنش

Бояд макед умрӣ чун ширхори даст

باید مکید عمری چون شیرخوار دست

Гарчи гадост шоири шукр худо нашуд

گرچه گداست شاعر شکر خدا نشد

Аз остини ҳеҷ касами шармсори даст

از آستین هیچ کسم شرمسار دست

Дар домани санои ту здўсти Фкртм

در دامن ثنای تو زدوست فکرتم

Кардем радифи шеъри бад-ӣни эътибори даст

کردیم ردیف شعر بدین اعتبار دست

Бар дафтар ар хилофи мдиҳт рақам кунад

بر دفتر ار خلاف مدیحت رقم کند

Дардами з остин кунам андари ҳисори даст

دردم ز آستین کنم اندر حصار دست

Маддоҳи остони туам дар гузашти он

مداح آستان توام در گذشت آن

Мадҳи он ки бӯсаи знндши кбори даст

مدح آن که بوسه زنندش کبار دست

Гулдастаи риёзи садорат ки май барад

گلدسته ریاض صدارت که می برد

Аз абри гавҳари афшони вақти нисори даст

از ابر گوهر افشان وقت نثار دست

Он кӯи замини сипеҳри сипеҳр барин шавад

آن کو زمین سپهر سپهر برین شود

Илмаш чу бар фалаки ниҳод аз иқтидори даст

علمش چو بر فلک نهاد از اقتدار دست

Баҳри карами саммии гули гулшани халил

بحر کرم سمی گل گلشن خلیل

Гар меҳри бардаи райш дар иштиҳори даст

گر مهر برده رایش در اشتهار دست

То навбати карам ба каф ӯ биўФтод

تا نوبت کرم به کف او بیوفتاد

Аз доман ҳунар накашид аФтқори даст

از دامن هنر نکشید افتقار دست

Доранд аз барои бақояши ҷаҳонён

دارند از برای بقایش جهانیان

Бар кард кор дар дили шабҳои тори даст

بر کرد کار در دل شبهای تار دست

Чун мадҳ ӯ нагӯям каз Ямани ҳимматаш

چون مدح او نگویم کز یمن همتش

Дода марои зиёратат эй шаҳриёри даст

داده مرا زیارتت ای شهریار دست

Гар дар ҷавор ҳифзаш гирад ғубори ҷой

گر در جوار حفظش گیرد غبار جای

Ман баъди бодро набӯд бар ғубори даст

من بعد باد را نبود بر غبار دست

Дар амри бархилоф табиат кунад дигар

در امر برخلاف طبیعت کند دگر

Махмурро ба ларза наёрад хумори даст

مخمور را به لرزه نیارد خمار دست

То ҳаст бар забони хилоиқ ки кас надид

تا هست بر زبان خلایق که کس ندید

Болои дасти холиқи парвардгори даст

بالای دست خالق پروردگار دست

Дар дасти марги домани хасми ту ва ту ро

در دست مرگ دامن خصم تو و تو را

То домани қиёмат бар рӯзгори даст

تا دامن قیامت بر روزگار دست