Зиҳии зи хуии ту бар бод дода ҷони оташ

زهی ز خوی تو بر باد داده جان آتش

Фиканда оташ рӯй ту дар ҷаҳони оташ

فکنده آتش روی تو در جهان آتش

Барои он ки ба лаъли ту нисбатӣ дорад

برای آن که به لعل تو نسبتی دارد

Ҳамеи бпрўрми андари миёни ҷони оташ

همی بپرورم اندر میان جان آتش

зи дарди ҳиҷри ту эй моҳ рӯй оташи хуй

ز درد هجر تو ای ماه روی آتش خوی

Ба об дида барандохтам чунон оташ

به آب دیده برانداختم چنان آتش

Ки ъмрҳост ки ҷуз дар дили шикастаи ман

که عمرهاست که جز در دل شکسته من

намедиҳад кас дар ҳеҷ ҷонишони оташ

نمی دهد کس در هیچ جانشان آتش

Ҳаким чун мутакаллим шавад чунин гуяд

حکیم چون متکلم شود چنین گوید

Гуҳӣ ки орад дар маърази баёни оташ

گهی که آرد در معرض بیان آتش

Ки чун латифтарин чаҳор арқон аст

که چون لطیف ترین چهار ارکان است

Фарози ҷумла ӣ эшон кунад макони оташ

فراز جمله ی ایشان کند مکان آتش

Фасонаи ист барои шҳншаҳаст шабиҳ

فسانه ایست برای شهنشه است شبیه

з фахр сояд сар бар осмони оташ

ز فخر ساید سر بر آسمان آتش

Фарози доғи дилами пунба чун шикебад агар

فراز داغ دلم پنبه چون شکیبد اگر

Нашуд зи ҳифзаш бар пунбаи меҳрбони оташ

نشد ز حفظش بر پنبه مهربان آتش

Диловарӣ ки бҳнгоми разми афкандӣ

دلاوری که بهنگام رزم افکندی

Ба пеши ханҷар ӯ хок бар даҳони оташ

به پیش خنجر او خاک بر دهان آتش

Ба сӯии оташ агар бугзарад з қаҳр шавад

به سوی آتش اگر بگذرد ز قهر شود

Сияҳи гилӣму сияҳ рӯй чун духони оташ

سیه‌گلیم و سیه‌روی چون دخان آتش

Вагар бирав назар илтифот бигуморад

وگر برو نظر التفات بگمارد

Шавад ба хуррамии шохи арғавони оташ

شود به خرمی شاخ ارغوان آتش