Бегул рӯй ту бар мо ҷоми саҳбо оташ аст

بی‌گل روی تو بر ما جام صهبا آتش است

Дар назар обаст аммо дар сувидо оташ аст

در نظر آب است اما در سویدا آتش است

Давр аз ӯ то ҷом бар лаб май нуҳум май сўздм

دور از او تا جام بر لب می‌نهم می‌سوزدم

Май ки бо ӯ об ҳайвонаст танҳо оташ аст

می که با او آب حیوان است تنها آتش است

Ҷилваи маъшӯқ бар ҳаркас ба қадар ҳол ӯст

جلوهٔ معشوق بر هرکس به قدر حال اوست

Ончии гули бинии ту бар булбули саропо оташ аст

آنچه گل بینی تو بر بلبل سراپا آتش است

Гарему нолам ба ёди лаъли рухсораш , маро

گریم و نالم به یاد لعل رخسارش، مرا

Дар фироқаши кори гуҳ бо обу гуҳ бо оташ аст

در فراقش کار گه با آب و گه با آتش است

Гиря афзӯн мекунад сӯзи дили сдпораҳ ро

گریه افزون می‌کند سوز دل صدپاره را

Ман намедонам ки обаст ашки ман ё оташ аст

من نمی‌دانم که آب است اشک من یا آتش است

Оҳи олам сӯз хоҳам ашки хунин гӯ мабош

آه عالم‌سوز خواهم اشک خونین گو مباش

Кӣ кунад парвонаи рағбати обро то оташ аст

کی کند پروانه رغبت آب را تا آتش است

Оби чашму оташи дили ҳарду май сӯзади маро

آب چشم و آتش دل هردو می‌سوزد مرا

эй хушо парвонаи кӯро хасм танҳо оташ аст

ای خوشا پروانه کو را خصم تنها آتش است