зи ёри шикваи ошиқ ба куфр наздик аст

ز یار شکوه عاشق به کفر نزدیک است

Бадӣ ки соҳиб рӯй накӯ кунад нек аст

بدی که صاحب روی نکو کند نیک است

Дилам дар он хам зулфаст гарчи худ даврам

دلم در آن خم زلفست گرچه خود دورم

Чаҳ ғами з даврӣ роҳаст дил чу наздик аст

چه غم ز دوری راهست دل چو نزدیک است

эй рӯҳи саодат ба дом мо уфтад

همای روح سعادت به دام ما افتد

Аҷаб ки нгслди ин риштаи сахт борӣк аст

عجب که نگسلد این رشته سخت باریک است

Фитодаи зулфи ту чун сояи чароғ ба пот

فتاده زلف تو چون سایه چراغ به پات

Дуруст бӯда ки пои чароғ торик аст

درست بوده که پای چراغ تاریک است

Касе гумон набарам каз ту ҷон тавонад барад

کسی گمان نبرم کز تو جان تواند برد

Ки тарки чашми ту ошӯби тарк ва тоҷик аст

که ترک چشم تو آشوب ترک و تاجیک است