Лаби зи кавсар тар намесозем мо то оташ аст

لب ز کوثر تر نمی‌سازیم ما تا آتش است

Дарди мо оташ прессатонро мудово оташ аст

درد ما آتش‌پرستان را مداوا آتش است

Мо ки месӯзем хоҳ аз васлу хоҳ аз ҳиҷр бош

ما که می‌سوزیم خواه از وصل و خواه از هجر باش

Сӯхтан кораст ҳаркасро таманно оташ аст

سوختن کارست هرکس را تمنا آتش است

Давр аз он дар гиря дорам чун ки май сӯзади маро

دور از آن در گریه دارم چون که می‌سوزد مرا

Ончии он бар дигарон обаст бар мо оташ аст

آنچه آن بر دیگران آب است بر ما آتش است

Ростиро даври азуи як дам шкибоиим нест

راستی را دور ازو یک دم شکیباییم نیست

Бо вуҷӯди он ки медонам саропо оташ аст

با وجود آن که می‌دانم سراپا آتش است

То шунидам ҳиндӯон сӯзанд , худро сӯхтам

تا شنیدم هندوان سوزند، خود را سوختم

Зон ки аз акси рух ӯ шуълаҳо бо оташ аст

زان که از عکس رخ او شعله‌ها با آتش است