Марои лабҳои отшноки он ҷонона май сӯзад

مرا لب‌های آتشناک آن جانانه می‌سوزد

Кигар бар лаб наад соғари лаби паймона май сӯзад

که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه می‌سوزد

Дило ин гиря беҳосил буд чандин чаҳ май резӣ

دلا این گریه بی‌حاصل بود چندین چه می‌ریزی

зи беруни оби коташ дар даруни хона май сӯзад

ز بیرون آب کاتش در درون خانه می‌سوزد

зи ғайратгар барам сари шамъро ҳар лаҳзаи маъзӯрам

ز غیرت گر برم سر شمع را هر لحظه معذورم

Ту дар базмӣу имшаби шамъ чун парвона май сӯзад

تو در بزمی و امشب شمع چون پروانه می‌سوزد

Мубини нақси зани ҳинду камоли ишқро бингар

مبین نقص زن هند و کمال عشق را بنگر

Ки бо нақси зании худро чаҳ сони мардона май сӯзад

که با نقص زنی خود را چه سان مردانه می‌سوزد

Ман аз бегонагиҳои таби хеш аз ҳамин доғам

من از بیگانگی‌های تب خویش از همین داغم

Ки он шӯх , ошноро беш аз бегона май сӯзад

که آن شوخ ، آشنا را بیش از بیگانه می‌سوزد