Ҳарчанд шамъи маҷлисӣ , эй дил хамӯш бош

هرچند شمع مجلسی، ای دل خموش باش

Сар бар сар забон нагузорӣ ба ҳуш бош

سر بر سر زبان نگذاری به هوش باش

Сӯсан нае ба ҳарзаи забон оварӣ макун

سوسن نه ای به هرزه زبان آوری مکن

То ҳамчуи гули азизи шӯии ҷумла гӯш бош

تا همچو گل عزیز شوی جمله گوش باش

Лаби бастаи дор чун садаф аз талху шӯри даҳр

لب بسته دار چون صدف از تلخ و شور دهر

Вонгаҳ ки лаби гушойии гавҳар фуруш бош

وانگه که لب گشایی گوهر فروش باش

То чанд жожи хоеи воФшоӣ сар кунӣ

تا چند ژاژ خایی وافشای سر کنی

Оташ нае ту хокии рӯи парда пӯш бош

آتش نه ای تو خاکی رو پرده پوش باش

эй он ки тарки ҳарза дарое наме кунӣ

ای آن که ترک هرزه‌درایی نمی‌کنی

Рӯ чун дарози захми забон дар хурӯш бош

رو چون دراز زخم زبان در خروش باش