намехӯрам май аз барои гиряи мастона Эй
میخورم می از برای گریهٔ مستانهای
Варна аз мастӣ чаҳ ҳазз дорад чу ман девона Эй
ورنه از مستی چه حظ دارد چو من دیوانهای
Гар буд бемории ин ҳоле ки дорад чашми ёр
گر بود بیماری این حالی که دارد چشم یار
Роҳат он бошад ки беморӣ буд дар хона Эй
راحت آن باشد که بیماری بود در خانهای
Ҳркҷои ҳасанӣ буд ишқии сет аз мо сар мапӣч
هرکجا حسنی بود عشقیست از ما سر مپیچ
Ҳаст гулро булбулӣу шамъро парвона Эй
هست گل را بلبلی و شمع را پروانهای
Мастии моро ба меҳоҷат набошад ме кунад
مستی ما را به می حاجت نباشد میکند
Гардиши чашми ту кори гардиши паймона Эй
گردش چشم تو کار گردش پیمانهای
Гуфтамаш дил гуфт дар зулфи ҳол хеш гуфт
گفتمش دل گفت در زلف حال خویش گفت
намешунидам дар шаб аз девонае афсона Эй
میشنیدم در شب از دیوانهای افسانهای